Home Overzicht ‘1… 45… 17… 80… Bingo!’

‘1… 45… 17… 80… Bingo!’

0

‘Mensen, we gaan voor de  volle kaart,’ roept Lenie Pool-Bommezijn (50) om in het feestzaaltje van verzorgingshuis Open Hof aan de Fahrenheitstraat. Omroepen bij de maandelijkse bingomiddag is slechts één van de vrijwillige taken die Lenie op zich neemt. Ze vindt het in ieder geval één van de leukste.

Door Hella de Groot | Beeld Gerard Valentijn

Je zou het niet zeggen dat de senioren in de Open Hof een beetje vergeetachtig zijn, want Lenie wordt meteen herkend en hartelijk begroet als ze de zaal binnenkomt. Ze geniet van het contact met de mensen voor wie ze zich inzet. Haar dagen zijn aardig gevuld met het vrijwilligerswerk dat ze via ViiA vond: op de woensdag knutselt Lenie met mensen met een verstandelijke beperking, op de dinsdag en vrijdag staan activiteiten met senioren op het programma, zoals het immer populaire sjoelen. ‘In het laatste geval hoef ik weinig te doen om ze enthousiast te krijgen, ik moet ze eerder afremmen, zo fanatiek zijn ze!’

‘Dat moet je niet zo zeggen,
dat brengt ongeluk’

Niet stilzitten
Dat Lenie graag als vrijwilliger in de Open Hof komt heeft ook een praktische reden: het verzorgingshuis is mede vanwege de rolstoel- en rollatorafhankelijke bewoners goed toegankelijk voor gebruikers van de scootmobiel, zoals Lenie. Twee jaar geleden werd zij getroffen door een beroerte. Ondanks een intensieve revalidatie ‘willen’ Lenies benen niet helemaal ‘meewerken’. Een hartaandoening (‘mijn hart werkte maar voor de helft’) had haar een aantal jaren daarvoor al gehinderd om haar fulltime functie als tramconducteur uit te blijven oefenen. Sinds haar beroerte woont Lenie met haar man in Oost. Ze mist de Jordaan waar ze altijd heerlijk woonde maar het huis in Oost heeft betere voorzieningen. Door de omstandigheden moet ze veel zitten, maar dat is iets anders dan stilzitten. Lenie houdt niet van nietsdoen.

Cadeautjes
Glimlachend wacht ze in het zaaltje tot de senioren binnen zijn voor de bingo. De cadeautjes (vetplantje, chips, chocolade, koekjes, zeepjes) staan in manden op tafels. Ze zijn ingekocht door Gerda. Deze hartelijke vrijwilligster stond vroeger in het OpenHofwinkeltje maar dat is ‘om diverse redenen’ opgeheven. De zaal is muisstil als Lenie luid en duidelijk in de microfoon de nummers opleest. ‘De bovenste rij. We beginnen met… 45… 45.’ Ingespannen gezichten turen naar de bingobordjes. Zodra een grijze stem vanuit de zaal ‘Bingo!’ roept springt Gerda op om een reep chocola of een lotnummertje uit te delen. Lenie roept ondertussen rustig de cijfers om.

‘1… 1…’ gaat ze verder
‘Prikkebeen!’ rijmt een 92-jarige dame met mooi dik haar. Zij wint een reep pure chocolade. Ze houdt de reep ondersteboven en bestudeert de glanzende verpakking. ‘Wat is het?’ vraagt ze de jonge vrijwilligster naast haar. ‘Pure chocolade,’ antwoordt deze. De dame kijkt nog even naar de reep en schuift hem dan naar de vrijwilligster. ‘Voor jou.’ ‘Dank u wel, daar ben ik blij mee.’

In de pauze bekende de 92-jarige al dat ze ‘geen smaak’ meer heeft nu ze zo oud is. Aan de overkant spreekt Shirley (41), die iedere woensdag- en donderdagmiddag haar oma (88) bezoekt – ‘Is dat bijzonder? Ik vind het heel normaal’ – een wens uit. ‘O, laat de 63 nu winnen…’  ‘Dat moet je niet zo zeggen, dat brengt ongeluk!’ meent haar overbuurvrouw mevrouw Wagenaar die zelf hoopt dat ze ‘niets eetbaars’ wint. Ze houdt niet van eten, nooit gedaan ook. ‘Koken kon ik ook niet maar dat heb ik moeten leren toen ik trouwde. Mijn man at het op en ik at dan maar mee. Maar ik vind niks lekker.’

Inmiddels klinkt een koor aan ‘bingo!’ uit de zaal op en is Gerda non-stop in beweging om cadeautjes uit te delen. Lenie zegt dat ze er de volgende maand weer bij is: ‘U ook?’ Een oude bewoonster knikt haar toe. Ze heeft net een vetplant gewonnen, ze is er blij mee. Zo’n plantje gaat heel lang mee en er zitten bloemetjes aan.

Wil je ook vrijwilligerswerk doen? Kijk voor de mogelijkheden op www.viia.nl of kom langs in Post Oost, Wijttenbachstraat 36hs.