Home Groen Sameena: ‘De Motuin blijft groeien!”

Sameena: ‘De Motuin blijft groeien!”

0

Op de binnenplaats van Tugela85 waar 25 jaar geleden de peuters van de Pinksterblom in de zandbak speelden, tref ik nu een prachtige spiraalvormige moestuin aan. Sameena, permacultuurdeskundige, geeft me tekst en uitleg.

Door Ton Hendrix

‘De tuin is verhoogd aangelegd, het is een Hügelbed, een techniek uit de permacultuur. Er zit hout, bladeren, compost en mest in de heuveltjes. Het zijn allemaal lagen, lasagne-achtig zeg maar. Met de jaren gaat het verrotten vanbinnen, waarbij voedingsstoffen vrijkomen, zodat je niet steeds nieuwe aarde hoeft te kopen. Toen Motuin begon heb ik samen met Eva deze spiraaltuin ontworpen. Nu onderhoud ik de tuin samen met Eelco, andere mensen van het Motuinteam en buurtbewoners. De tuin ligt er zo al vier jaar. Eerst wilden we ernaast nog een kruidenspiraal maken, maar dat is nu de composthoek geworden. Het pad binnen de spiraal was in het verleden van schelpen, nu is het met houtsnippers gedaan. De tuin blijft groeien! Ze zeggen dat als je aan planten denkt dat ze dat voelen.’

Seizoenen
‘We hebben vaste dagen dat er workshops zijn. Op vrijdag vanaf 10.30 uur hier in Tugela85, op dinsdag vanaf 13.00 uur bij de Hoektuin op de hoek Tugelaweg – Christiaan de Wetstraat. Op maandag ben ik in de Tugelatuin, dat is de schooltuin bij het Tugelahuis. Op zondag vanaf 11.00 uur is er hier de Groene Bieb, met de tuinboeken van Eelco. De tuin van Tugela85 wordt onderhouden door het Motuinteam en buurtbewoners die meedoen. Sommige mensen willen liever binnen werken, die gaan koken, anderen houden van bouwen, die zijn bezig een mooie schuur te maken voor het gereedschap. De bedoeling is eigenlijk dat de tuin de ingrediënten biedt voor de keuken. Nu, in dit seizoen zijn er nog geen groenten. Maar er zijn wel altijd kruiden, en later krijgen we groenten zoals pompoenen en bonen. We proberen met de seizoenen te koken. Alles biologisch en zo lokaal mogelijk. De tuin is er voor iedereen.’

Zaadbakjes van papier
De tafel wordt afgeruimd, tijd voor de lunch, er komt een grote pan met preisoep. Ineens zijn er een heleboel mensen die allemaal mee-eten. Na het eten gaat Sameena weer verder met de workshop. Kinderen leren op een simpele manier zelf zaaibakjes te maken, gewoon van papier, in een rol gedraaid. Sanne en Selena vertellen me: ‘We hebben kleine moestuintjes gemaakt, we hebben er aarde in gedaan en gaan er nu zaadjes in doen, daar komen dan plantjes van. Het worden kidneybonen.’ Sameena: ‘Dat kunnen ze op het balkon zetten, of op de vensterbank. We proberen het zo veel mogelijk te doen met gebruikt materiaal. De kinderen zijn niet een vaste groep, het is een mix van buurtbewoners, kinderen van mensen die hier werken, of die toevallig net langskomen.’

Voor de buurt
Na afloop van de workshop loop ik nog even met Eelco en Sameena naar de Hoektuin. ‘We willen graag dat mensen uit de buurt erbij betrokken zijn. Als ze zelf meedoen gaan ze er ook zelf voor zorgen. We moeten hier eigenlijk een nieuw bord bij zetten. Dat het de bedoeling is dat alles wat hier groeit voor de buurt is. Heel veel kruiden en bessen hebben we hier staan. We willen dat als de bessen rijp zijn, kinderen die kunnen plukken. Dat de kinderen kunnen zien hoe groenten groeien. Vorige jaren hadden we hier maïs, ook hadden we hier een aardappelveldje. De Hoektuin is bedoeld om mensen te inspireren, te laten zien wat je allemaal kan laten groeien in je tuin. En ze te laten genieten van een groene rustplek in de stad.’

Reacties tonquichot@gmail.com

Laat een reactie achter

Please enter your comment!
Please enter your name here