Home Overzicht Saar Boerlage verhuist

Saar Boerlage verhuist

0

Saar Boerlage is verhuisd van de Dapperbuurt naar het Zeeburgereiland. De politieke activiste is nog steeds een opvallend lid van de Ouderadviesraad Oost. Ze is bekend door haar verzet tegen de inpoldering van het Markermeer en tegen de komst van de Olympische Spelen naar Amsterdam.

Tekst Anneke Hesp |  Foto’s Frank Schoevaart | Dwars

Vanaf haar flat op de veertiende verdieping van de Akropolistoren is het uitzicht adembenemend. Links het KNSM-eiland, rechts Amsterdam Noord. Het IJ opent zich naar het westen en vlakbij de drukte van de Oranjesluizen.

Saar Boerlage is altijd nieuwsgierig gebleven. ‘Soms gaan de sluizen open en dicht voor  een schip. Andere schepen moeten wachten tot de hele sluis vol ligt. Hoe zit dat? Op een dag ga ik naar beneden en probeer zo’n sluiswachter daarover te spreken.’

Mooiste flat
Boerlage heeft lang in de Dapperbuurt gewoond. Eerst wat te dicht op de spoorlijn. Ze wil dat best toelichten. ‘Het was te lawaaiig en er waren trillingen. Dat ervaren mensen in de Oetewalerstraat nog steeds. De NS laat ‘s nachts nog steeds veel goederenvervoer op die spoorlijn lopen. Daar kunnen gevaarlijke stoffen bij zitten. We leven in een rijk land. Ik vind dat er dan ook andere oplossingen voor zulk vervoer door een dichtbevolkte wijk gevonden kunnen worden.’

‘Als mensen nu een probleem hebben, is er geen makkelijke weg naar de politiek. Dat is slecht voor de democratie.’

Later kwam ze terecht in de mooiste flat van haar galerij, zegt ze, met ook een mooi uitzicht – op de binnentuin achter wat nu het Manor Hotel is.

Noord
Maar waarom laat deze actieve geograaf dan toch een gerieflijke flat achter op haar vijfentachtigste? Ze houdt zich al tientallen jaren bezig met ouderenhuisvesting. De Akropolistoren op het Zeeburgereiland is er mede dank zij haar activiteiten gekomen en dus kan ze het avontuur niet weerstaan. Bovendien heeft Saar al overal in Amsterdam gewoond, want dat is interessant voor een geograaf. Maar nog nooit in Noord. Als je in Oost wilt blijven wonen, kun je trouwens niet veel dichter bij Noord komen dan op het Zeeburgereiland aan de John Blankensteinstraat in de sportheldenbuurt.

Voetballen afschaffen
Boerlage heeft niets met sport. Haar verzet tegen de eventuele komst van de Olympische Spelen in de tachtiger jaren was één van haar bekende politieke successen. ‘Maar ja, John Blankenstein was wel de eerste voetbalscheidsrechter die ervoor uitkwam dat hij homo was. Dat vind ik bewonderenswaardig. Dus ik heb vrede met mijn adres in deze buurt.’

Moeten de Olympische Spelen naar Amsterdam komen in 2028? ‘Nou, dat ligt buiten mijn horizon, maar ik heb er al wel over nagedacht. Ik heb de indruk dat de Spelen toch al meer verspreid over de wereld plaats gaan vinden. Maar zo’n grootschalig evenement kan de binnenstad van Amsterdam helemaal niet aan. Nog afgezien van al die corrupte situaties. Voetballen en wielrennen zijn het ergste. Rond die sporten moet alles afgeschaft worden en heropgericht.’

Bus 37
Wanneer is ze in Oost komen wonen? ‘Eens even kijken. Volgend jaar zijn er weer verkiezingen voor de gemeente. Het was een verkiezingsjaar. Dat moet in 1998 geweest zijn.’ Politiek is dus nog steeds het ijkpunt voor deze ervaren activiste. Ze heeft een lange adem. Het gesprek met de GVB over een halte dicht bij de Akropolistoren duurt al jaren. ‘Ik neem nu vaak bus 37, want ik doe nog steeds mijn boodschappen op de Dappermarkt. Je ziet dan hoe vol die altijd is en dat wordt nog voller als deze buurt afgebouwd is. Bovendien is het vaak mis met tram 26. Laat ook de IJburgers meer profiteren van een goede verbinding via de bus en dan de trein vanaf het Muiderpoortstation.

Mensen meenemen
Met de bestuurlijke centralisering van de gemeente is ze het helemaal niet eens. ‘Een beetje samenvoegen, ja dat begrijp ik, al vond ik die zeven stadsdelen wat aan de grote kant. Maar als mensen nu een probleem hebben, is er geen makkelijke weg naar de politiek. Dan moeten ze naar de rechtbank om hun gelijk te halen. Dat werkt dus alleen maar juridisering in de hand en dat is slecht voor de democratie.’

Ze heeft lang genoeg in de gemeenteraad en stadsdeelraden gezeten om het rythme waar te nemen van bestuurlijke ideeën. ‘Elke zoveel jaar wil men zaken anders organiseren. Zoals bijvoorbeeld de woonwagens. Eerst besluit men dat die in kleine concentratie verspreid moeten liggen over de stad. Dan wil men weer een groter geheel met een eigen school en zo. En dan moet het weer anders. Geef zaken de tijd, evalueer de situatie, neem de mensen mee en pas dan aan.’

Onverwachte woorden voor mensen die in Saar vooral de revolutionair willen zien. Maar ze meent het wel. ‘Kijk naar die herinrichting van het Oosterpark. Er hadden toch meeloopdagen kunnen worden georganiseerd. Dat je het uitgelegd krijgt: deze boom is ziek, want dat zie je aan de schors of aan de wortels en daarom moet hij er uit.’

Patiëntenopstand
In de stadsdelen werd in ieder geval de stem van het volk gehoord, vindt ze en haalt het geval aan van de ondergrondse garage die net over de Amstel aan de Ceintuurbaan zou moeten komen. Daar ligt nu een groot speelveld waar veel mensen gebruik van maken. ‘De fiets heeft het gewonnen in Amsterdam. De wachtlijsten voor parkeervergunningen zijn aan het oplossen, parkeergarages zoals bij Oostpoort zijn leeg. En dan moeten er toch nog van die garages bij? Wie is daar bij gebaat? Alleen het grootkapitaal. Die hele autolobby is aan het inzakken en dat gesjoemel met de software heeft er ook geen goed aan gedaan.’

‘Over gesjoemel gesproken: wist je dat Spanje meer artsen heeft per patiënt dan Nederland? Er moeten er veel meer bijkomen hier. We zouden gebaat zijn bij een opstand van alle patiënten. En heel wat artsen zouden het er mee eens zijn. Tien minuten mogen ze besteden aan een klacht en dan moet het af zijn, ingevoerd in de computer en de volgende patiënt staat te dringen. Laten we dat anders gaan doen.’

Ombudsman/vrouw
We komen nog even terug op de mogelijkheden die de Amsterdamse burger heeft om zaken aan te kaarten of gehoor te krijgen voor klachten. Saar heeft veel waardering voor het werk van de ombudsman/vrouw. ‘We hebben echt hele goede. Dat helpt niet voor algemeen beleid, ook de drassigheid van het Oosterpark verhelp je er niet mee. Maar als er bijvoorbeeld losliggende stoeptegels zijn waar je iedere dag overheen moet en je bent toch al niet zo vast ter been, dan helpt een telefoontje naar een ambtenaar niet altijd. Maar een gang naar de ombudsman wel.’