Home IJburg Stanja van Mierlo: ‘Bescherm de scharrelmens’

Stanja van Mierlo: ‘Bescherm de scharrelmens’

0

Waarom moest Blijburg dicht? En wat gaat er na 1 oktober gebeuren? Dat waren de vragen die de IJopener bezig bleven houden. IJopener benaderde Stanja van Mierlo, de eigenares van Blijburg. Ze ontvouwde ons haar filosofie over de scharrelmens.

Tekst Joyce Hes | Foto’s Arjen Poortman | IJopener

Stanja van Mierlo heeft eigenlijk niet zoveel zin om terug te kijken. Ze heeft een deal gesloten met de gemeente, krijgt schadevergoeding voor haar investering van anderhalf miljoen, maar dat weegt volgens haar niet op tegen de werkelijke en ook immateriële schade. Zij is haar bedrijf kwijt en 70 medewerkers staan op straat. Desondanks is ze niet moegestreden en heeft ervoor gekozen nu, op het hoogtepunt zou je kunnen zeggen, te stoppen en er nog een groots festijn van te maken, drie dagen lang. Doorgaan zou betekenen dat ze datgene waar Blijburg voor staat en stond – de sfeer, het uitzicht, de rust – niet meer waar kan maken. ‘De nieuwe realiteit van de bouwput, daar kan ik echt niks mee, daar ga ik aan failliet. Als mensen willen trouwen in de kapel en ik kan ze niet garanderen dat er geen lawaai van heiende palen zal zijn, kunnen we hier niet werken’.

Nieuwe dromen
Stanja is er duidelijk over. Ze heeft er lang over gedaan om uit te komen bij waar Blijburg nu voor staat: professionaliteit, veel mensen – ook jongeren – bereiken met festivals en grote happenings en een speciale sfeer. ‘Vijftien jaar was ik een verkenner in tijdelijkheid, nu heb ik een volwassen bedrijf met sterke mensen om me heen. Ik ga geen kleine patatkraam meer neerzetten op een tijdelijk plekje met uitzicht op de haven. Ik wil dan liever mooie nieuwe dromen waarmaken en als dat niet op IJburg kan dan is dat jammer maar even niet anders.’

Wederkerige relatie
Stanja is er voor om iets groots neer te zetten. Waar, wanneer en hoe, dat weet ze op dit moment niet. Er zijn wel dingen die haar van het hart moeten. Ze wil de overheid tips meegeven voor de toekomst en die tips hebben ook veel te maken met haar filosofie, die ze misschien, zegt ze peinzend, nog wel eens in een boek zou willen uitwerken. ‘Stadswerkers (zoals zij al tijd was) zijn geen harde ondernemers, die zou je moeten faciliteren. Ze zijn erg belangrijk voor de sfeer in buurten, maar nu worden ze vaak gebruikt. Ze worden dan bewust ingezet om de waarde van buurten te verhogen. Dat is het risico van tijdelijkheid, dat ze je gebruiken. Je zou juist met elkaar een wederkerige relatie moeten opbouwen. Vrijdenkers moet je in de planologie betrekken in een vroeg stadium.’

Bescherm de scharrelmens
‘Blijburg is misschien te mooi om waar te zijn’, verzucht de onderneemster. Ze had van een van haar vaste bezoekers gehoord: ‘Als ik bij jullie kom is de wereldvrede wat dichterbij.’
‘De overheid plant vierkant, IJburg is heel vierkant, daar vind je als mens geen geluk in’, aldus Stanja. ‘Je vindt geluk in dromen, hoe minder regels hoe meer plezier. Probeer maar eens op IJburg een bloemenstal te beginnen, je loopt tegen zoveel regels aan. De vraag is: hoe bescherm je de scharrelmens. De organische mens is er, die is niet gepland.’ Ze wijst erop dat in de weg naar Blijburg toe een bocht zit. Die heeft ze er bewust in laten maken, als kenmerk, als handelsmerk eigenlijk.

De toekomst van Blijburg
Met frisse tegenzin leidde Stanja de twee partijen rond die streden om het tijdelijk beheer van Blijburg. LOLA, Leegstandoplossers Amsterdam, dat ruimte biedt aan een maatschappelijke initiatief, startende ondernemers en kunstenaars. En Zwerfkei, dat zich vooral toelegt op het zorgen voor de veiligheid van het pand dat onder het beheer valt. LOLA (Stichting Leegstand Oplossers Amsterdam) heeft de strijd gewonnen. Blijburg wordt, in samenwerking met De Ruimte, een tijdelijke creatieve en maatschappelijke broedplaats. LOLA gaat samenwerken met o.a Natuurlijk IJburg, Rightaboutnow Inc., SET, IJburg College, de Warren en Wij_land. Idee is om zich vooral op IJburg en de IJburgers te richten. De vraag zal zijn of voor IJburgers en de bezoekers van Blijburg de nieuwe bezetting niet vooral een gevoel van melancholie zal opwekken en een verlangen naar al dat moois dat definitief voorbij is.