Carolien van Welij

Home Carolien van Welij

Het geluid van een boom

Ik zag een huis rijden. Een schuin dak, muren van glimmende houten planken, ramen met luiken strak in de verf. De vrachtwagen waarop het...

Een bocht

Als ik naar boven loop, van het donkere tunneltje naar het licht op het perron van spoor acht en negen, ben ik iedere keer...

Vos

Ik zag de schim van een vreemde hond in het Diemerpark. Het was ochtend, de wereld was grijs van de mist. Dichterbij zag ik...

Paardenmeisjes

‘Gezocht: penvriendin! Ik houd van brieven schrijven en boeken lezen’ stond in de advertentie. Ik was tien, las die oproep in een krantje in...

Horizon

Af en toe heb ik een horizon nodig. Dat merk ik als ik in IJburg ben. Aan de rand staan, het water ruiken. De...

Bomen

Ik fiets over de Linnaeusstraat. Zoals altijd. Ooit had ik me voorgenomen om vaker te lopen. Dat is rustiger, je ziet meer (wat een...

Ziekenhuis

Als ik een ziekenhuis binnenloop, zou ik willen geloven. Maakt me niet uit welke god, goden of godinnen. Gewoon iets. Ik stap in de...

Dorp en stad

In bed liggen en de koeien horen loeien. In mijn herinnering waren het zomeravonden. Het raam open, niet kunnen slapen, de geluiden van de...

Toren

Ik zou vaker op een toren moeten staan, bij gebrek aan bergen. Laatst was ik in Brussel. Ik stond op een heuvel en keek...

De dingen die verdwijnen

De Magersfonteinstraat in de Transvaalbuurt is een straat waar je alleen komt als je een reden hebt om er te zijn. Je komt er...