Home Dapperbuurt Chaotische avond rond Oosterspoorplein

Chaotische avond rond Oosterspoorplein

Dat er iets moet gebeuren rond het Oosterspoorplein is duidelijk. Maar de avond voor de buurt medio juni bracht weinig inzicht. Ook niet voor de ambtenaren.

Tekst Anneke Hesp | Foto Hans Heitgeert

Het eerste bevreemdende bericht was enige tijd geleden toen ProRail aankondigde dat alle stations rond Amsterdam langere perrons zouden krijgen. Nu kun je veel aanmerkingen hebben op het Muiderpoortstation, maar niet dat de perrons niet lang genoeg zouden zijn voor de treinen. Te laag, misschien, te krom misschien, maar niet te kort. Was dit weer een opzetje van bouwend Nederland dat nieuwe opdrachten wilde versieren? En toen kwam de uitnodiging om naar een avond over het plein van het Muiderpoortstation te komen. Sommige mensen in de buurt dachten dat iemand anders daar maar heen zou moeten gaan, want het zou toch niets uitmaken. ‘Dat hotel komt er toch wel en wij zijn de pineut.’

Een discussie met de hele zaal is onmogelijk en ongewenst

Binnenstadmijders
Annemarie herademt elke keer als ze vanuit haar eigen buurt in het centrum Oost binnenkomt. Even weg van de massa’s, geen Engels, Frans, Duits Italiaans of Spaans. ‘Ik kom Nederland weer binnen, ik hoor weer Nederlands om me heen.’ Steeds meer Amsterdammers die niet in het centrum wonen, zijn de binnenstad gaan mijden met haar toeristenstromen. Maar ja, de toeristen mijden de omliggende wijken niet. Frederike woont in Oost en legt uit: ‘Er zijn hier het afgelopen jaar twee hotels gekomen. De hele straat is opgepimpt, maar de rolkoffers klinken dag en nacht.’

Toch grote opkomst
De angst voor wat kan gaan komen, zit er diep in. Dat blijkt ook in het Mirror Centre op een avond belegd rond de toekomst van het plein bij het Muiderpoortstation. De opkomst is goed, de zaal is vol ondanks het ongetwijfeld ook grote aantal sceptische wegblijvers. De introductie begint met een algemeen verhaal over het veranderende Amsterdam. Daarna volgen mogelijke consequenties voor het gebied rond het Muiderpoort. Het plein zou bijvoorbeeld meer een verkeersknooppunt moeten worden. Nog meer ideeën worden genoemd, en telkens is er de nadrukkelijk geruststellende toon dat er nog niets is beslist.

Plenaire discussie onmogelijk
De status van het gesprek is niet duidelijk voor veel mensen. Ze willen vooral hun mening geven, maar in de drukte en zonder microfoon in de zaal is het onmogelijk verstaanbaar met de spreker en de overkant te communiceren. De ambtenaren hebben van te voren bedacht in groepen te gaan opsplitsen. Om van bewoners te horen welke ideeën zij hebben voor het gebied rond het Muiderpoortstation. Een discussie met de hele zaal is onmogelijk en kennelijk ongewenst.

Plukken aan mouwen
Maar ook de groepsgesprekken verlopen chaotisch, er wordt geplukt aan de mouwen van de notulanten en één vraag hangt boven het hele gezelschap: wat is het doel van dit alles, hebben ze echt wat te zeggen of gebeurt er niets met de uitkomst? Enkele prominente bewoners van het plein schitteren door afwezigheid. Weten zij al waar het heen gaat of hebben ze geen behoefte aan verhitte discussies die wellicht overbodig zijn of groepsgesprekken die voorbij gaan aan mogelijk conflictpunten en daarmee al even overbodig zijn?

‘Hogere’ machten
Ontgoocheld verlaten veel mensen het gebouw, vaak al ver voor de sessie is afgelopen. Moet dit overgedaan worden op een manier die wel werkt? Wordt dit een herhaling van zetten rond de hotelplannen? Of zijn deze avonden alleen voor de bühne en liggen de blauwdrukken al klaar? De bedoeling van deze avond lijkt bijna om te bewijzen dat democratie en inspraak toch niet werken en dat er beter een vrijbrief kan worden gegeven aan ‘hogere’ machten. En die willen nieuwe hoogbouw waar nu de verouderde laagbouw van Tuinwijk staat. En natuurlijk dat hotel.

1 REACTIE

Laat een reactie achter

Please enter your comment!
Please enter your name here