Home Natuur in de buurt De buurtmoestuin als bakermat

De buurtmoestuin als bakermat

0

Bij elke buurtmoestuin is het jaarlijks feest in de oogsttijd. Alle tuinen zien er prachtig uit en iedereen is blij met wat hij of zij dat jaar weer heeft mogen oogsten. Vaak is het teveel om zelf op te eten. En wat doe je dan? Dan geef je wat je over hebt weg aan een andere tuinier, of aan de buren, of aan familie.

Tekst en foto Ton Hendrix | Dwars

In sommige tuinen is dat centraal georganiseerd en gaat een deel van de oogst naar een voedselbank in de buurt. Dat weggeven heeft iets vanzelfsprekends als je tuiniert. Je hebt een paar kroppen andijvie die je zelf kunt gebruiken, maar je krijgt niet alles op, dus je vraagt om je heen wie er ook wat wil. Het is alsof je het zelf hebt gekregen van moeder natuur en je geeft het op jouw beurt weer door.

Voor een beginnende tuinier is het verbazend hoe uit een paar minuscule zaadjes complete eetbare planten groeien. Het voelt niet alsof je die hebt ‘geproduceerd’, dat heeft de natuur gedaan. Een basis van aarde, wat regen en wat zon en jij hoeft alleen te zorgen dat alles de ruimte krijgt die het nodig heeft. De aarde is heel gul.

Hybride-zaad
Dat staat in schril contrast met de wereld van de markteconomie, met zaken waar we onze portemonnee voor om moeten keren om die te kunnen kopen. We zijn opgegroeid in een samenleving die gebaseerd is op het idee van schaarste en daarmee van competitie en concurrentie. Terwijl de overvloed die de natuur biedt zou kunnen leiden tot delen en samenwerken. Ecologie tegenover economie.

De natuur is vrijgevig. Je kunt bevriend raken met de aarde in plaats die te willen onderwerpen, uitputten en misbruiken. Als het aan de economie ligt, wordt er steeds gekocht en verkocht. Zaden nodig? Naar de winkel! Als je daar hybride-zaad koopt, moet je elk jaar opnieuw kopen. Als je zelf zaadvaste planten verbouwt, heb je elk jaar een overschot aan zaaigoed voor het volgend jaar. Maar als het aan Monsanto ligt, wordt dat verboden en komt er een patent op zaden zodat ze niet meer onderling mogen worden uitgeruild.

Wegwerpmaatschappij
Al tuinierend wen je aan een andere grondhouding, die van weggeven, delen en hergebruiken. Het  weggeven beperkt zich niet tot groente en zaaigoed, in de tuin deel je ook je kennis met elkaar en je leent gereedschap van elkaar. Kennis kan je gratis weggeven, je verliest er niks op en de ander krijgt  extra.

Ook ontbreekt in de moestuin de verkwisting van de wegwerpmaatschappij, je gooit geen dingen weg, waardoor je weer iets nieuws moet kopen. Groenafval wordt compost, en daarmee weer het begin van nieuwe groei. Takjes worden paaltjes, versnipperd hout dient als pad. Net als in de natuur zelf is recycling de basis van alles.

Op de tuin heerst geen commercie, geen winstbejag, geld speelt daar geen rol. Dat is ook een van de oorzaken dat het zo ontspannend is om in de moestuin te werken. Het egocentrische denken dat bij de gangbare economie hoort, is overbodig als er voldoende is voor iedereen. En dat is er, al wil men je anders doen denken. Dus aan jou de keuze: denk je economisch – in termen van schaarste of ecologisch –, of in termen van overvloed?

Gelukkig zijn er al veel mensen die in Oost zijn begonnen met het scheppen van nieuwe levensruimte voor planten en voor zichzelf en elkaar. Maar er kunnen nog meer buurtmoestuinen bij! Pols je buren, steek de koppen bij elkaar en zoek een betegeld terrein in de buurt. Je eigen moestuin voor de deur, mooier kan het niet!

Reacties tonquichot@gmail.com

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here