Home Carolien van Welij De dingen die verdwijnen

De dingen die verdwijnen

De Magersfonteinstraat in de Transvaalbuurt is een straat waar je alleen komt als je een reden hebt om er te zijn. Je komt er niet toevallig doorheen.

Laatst koos ik ervoor om weer eens door dit straatje te lopen waar ik jarenlang woonde. De gevels waar ik toen op uitkeek, zijn niet veranderd. Bij de overburen hangen nog dezelfde gordijnen. De scheefgroeiende boom op de hoek is er nog. Maar mijn eigen vroegere huis is weg.

Toen ik er woonde, bestonden er al plannen voor de sloop van de woonblokken aan de Tugelaweg. Met inspraakavonden, jaartallen die heel ver weg voelden, uitstel. Ondertussen verhuisde ik naar een andere straat in Oost. Geschokt was ik toen ik een paar jaar geleden een bulldozer aan het werk zag. Een enorme berg beton in puin. De grijparmen reikten naar het roze behang en de lichtblauwe badkamertegels van binnenmuren. De beschermende gevels waren al weg.

Sinds het huis er niet meer staat, zijn de herinneringen aan die periode van mijn leven minder makkelijk toegankelijk. Als ik over de Albert Cuyp loop en wijs naar het pand waar ik vroeger woonde, komen mijn studentenjaren meteen bovendrijven. Als ik het zolderraampje zie aan de Rooseveltlaan, voel ik weer hoe ik uit het raam hing voor de laatste stralen avondzon. Dat kan niet meer in de Magersfonteinstraat. Nu het huis is verdwenen, lijkt ook die periode van mijn leven te verdwijnen.

Herinnering

Nu staat er een nieuw gebouw op de plek van mijn vroegere huis in de Magersfonteinstraat. Wat er mooi aan is: dit bouwwerk bewaart wél de herinnering aan wat er was. Net als toen is het een vierkant blok met een binnentuin, en vooral veel bakstenen. De stenen trekken aandacht door de verschillende kleuren en patronen.

Ik keek naar binnen bij een van de portieken en zag een tegeltableau met het embleem van de Handwerkers Vriendenkring. Een veel voorkomend logo in de buurt: het Joodse Bouwfonds was de oorspronkelijke opdrachtgever van de Tugelablokken. Toen ik de in elkaar verstrengelde H, W en V zag, kwam het gevoel terug van mijn eerste maanden in de Transvaalbuurt.

Ik liep verder door de Pretoriussstraat en zag een paneel van Buurtgeschiedenis Transvaal. Op de zwart-wit foto een prachtig gebouw in Amsterdamse School-stijl. Ik ken het niet. Het is de synagoge die vroeger aan de Linnaeusstraat stond. Gebouwd in 1928, leeggeroofd in de Tweede Wereldoorlog en afgebroken in 1962.

Wat behouden we? Wat vergeten we, en wat mogen we niet vergeten?

En wat heb je nodig om herinneringen levend te houden?

Laat een reactie achter

Please enter your comment!
Please enter your name here