Home Lezen en schrijven De tweelingparadox: een roman met een actueel thema

De tweelingparadox: een roman met een actueel thema

0

In 2016 verscheen haar debuut Schemerdieren. De tweede roman van Nowelle Barnhoorn heet De tweelingparadox en verscheen afgelopen juni. In de talkshow Dwars door Oost in de Jungle van 3 oktober jl.was de jonge schrijfster de literaire gast.

Tekst Lennie Haarsma

Je boek kreeg lovende reacties: een goed toegankelijke literaire roman, door stijl en thematiek. Je werd geïnterviewd in tijdschriften en kwam op de radio. Heb jij zelf een verklaring voor dat enthousiasme?
‘Ik denk dat het tot de verbeelding spreekt dat het boek is gebaseerd op mijn eigen leven. Het gaat over twee tweelingbroers van wie er eentje zwaar gehandicapt ter wereld komt, en de ander helemaal gezond. Ik heb zelf een tweelingzusje dat meervoudig gehandicapt is en het grootste deel van de dag op bed ligt. Ik heb er wel echt een fictief boek van gemaakt, waarvan ik hoop dat een groot publiek het behalve indringend ook grappig vindt. Maar ik begrijp heel goed dat juist het autobiografische aspect aanspreekt, dat mensen willen weten hoe ik het zelf beleefd heb en hoe het nu met ons gaat’.

Keuze voor fictie
Je schreef het boek in zeer korte tijd; in twaalf weken als ik me niet vergis. Hoe doe je dat in zo’n korte tijd?
‘In zes weken zelfs! Dat is iets wat ik eerder ook nooit voor mogelijk had gehouden en ik weet niet precies hoe zoiets werkt. Vlak voordat het boek eruit vloeide, zat ik juist heel erg vast. Ik had mezelf teruggetrokken op Ibiza om te schrijven, maar er kwam niets. Ik ontdekte dat ik zelf nog wat hobbels moest overwinnen voordat ik ook de scènes kon opschrijven die bij mijzelf schaamte of verdriet opriepen. Toen ik dat eenmaal had gedaan leek het net of ik mezelf toestemming had gegeven. Ik weet nog precies het moment dat ik zat te eten in een restaurant waar een yin/ yang teken hing en dacht ‘ik moet alle kanten van mezelf accepteren’. Ik wist dat als ik terug in Nederland zou zijn ik het boek in een keer zou opschrijven, zonder stress of haast, en ik er zes weken over zou doen. Dat is ook gelukt.’

Je hebt het boek geschreven in het Volkshotel. Wat maakt dat tot een plek waar je goed kan schrijven?’
‘Het is een bruisende plek met een fijne sfeer. Je kunt er heerlijk werken als freelancer, aan lange tafels en je betaalt alleen voor consumpties. Tussendoor heb je gemakkelijk een koffie- of lunchafspraak in de lobby van het hotel. Echt een tip als je houdt van werken met wat rumoer om je heen.’

Toen ik dat eenmaal had gedaan leek het net of ik mezelf toestemming had gegeven

Je boek is gebaseerd op jouw eigen ervaring, daar ben je open over. Waarom heb je dan toch voor fictie gekozen?
‘Dat heeft eigenlijk meerdere redenen. Door voor fictie te kiezen kon ik mijn eigen privacy én die van mijn familie nog enigszins beschermen. Lezers zouden wel kunnen raden wat echt gebeurd is, maar het nooit zeker weten. De tweede reden is dat het boek veel ingewikkelder was geworden als ik mijn hele leven beschreven had. Dan had ik ook veel meer personages en verhaallijnen moeten toevoegen die hadden afgeleid van de kern van het verhaal: de band tussen de tweeling. En: als romanschrijver kun je echt in iemands huid kruipen en de scènes zo effectief mogelijk op te schrijven.’

Afhankelijkheid
De titel De tweelingparadox slaat uiteraard op het gedachte-experiment uit de relativiteitstheorie: een astronaut maakt een ruimtereis waarin hij lang met zeer hoge snelheden reist. Als hij terugkomt op aarde, blijkt hij jonger te zijn dan zijn tweelingbroer, die op aarde is gebleven. Waarom koos je voor deze titel?’
‘Nou, eigenlijk kwam een vriendin met dit natuurkundige experiment, toen we een beetje over titels aan het nadenken waren. Toen ik me verdiepte in het experiment was het eigenlijk heel passend bij mijn eigen verhaal: twee broers van wie er eentje thuisblijft en eentje op reis gaat, en van wie de thuisblijver in verhouding ouder en meer volwassen blijkt als de ander terugkomt. Zo is het de tweeling in het boek ook vergaan. De gehandicapte broer blijft thuis, maar vindt in de tussentijd vrede en wijsheid in zichzelf, terwijl zijn broer het geluk in verre oorden zoekt.’

Heel recent kwam je op het journaal in het kader van de week van de toegankelijkheid en het VWS-programma ‘Volwaardig leven’. Heb je een boodschap over het thema afhankelijkheid?
‘Ik vind het lastig om daar iets algemeens over te zeggen, maar ik denk dat afhankelijkheid er nooit voor hoeft te zorgen dat je jezelf minder belangrijk vindt dan iemand anders. En ook omgekeerd: niemand hoeft zijn of haar afhankelijkheid aan jou op te dringen. Iedereen heeft recht op een eigen pad, eigen keuzes, een eigen visie. Je kunt ook niet voor een ander uitmaken of hij gelukkig is’

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here