In 1969 veroorzaakt de psycholoog Joop Hueting (1927-2018) een politieke en maatschappelijke schokgolf als hij in het VARA-programma Achter het Nieuws vertelt hoe Nederlandse militairen – onder wie hijzelf – zich tussen 1945-1949 in Nederlands-Indië schuldig hebben gemaakt aan oorlogsmisdaden.

Het openhartige interview van klokkenluider Hueting leidt tot honderden ingezonden brieven en doodsbedreigingen. Hueting ziet zich gedwongen om onder te duiken. Maar ondanks de enorme opschudding werd het onderwerp in het politieke en publieke debat vervolgens weer snel onder het tapijt geveegd. Waarom?

De IJburgse regisseur Elena Lindemans maakte onlangs voor BNNVARA de driedelige serie Brieven aan Hueting. Daarin duikt journalist en historicus Erik Dijkstra in het vergeten brievenarchief en reconstrueert hij de impact die de affaire-Hueting destijds had. Wat zeggen de schriftelijke reacties van al die mensen over het jarenlange collectieve wegkijken? En hoe kan het dat Nederland pas onlangs – met excuses van de koning en een grootschalig historisch onderzoek – het eigen koloniale geweld erkende?

Erik: ‘Ik schaam me om het te zeggen, maar ik had voor we met dit project begonnen best weinig kennis van de geschiedenis van Nederlands-Indië en de bloedige dekolonisatieoorlog. Ik vrees wel dat dat voor veel mensen geldt, want we praten er nog steeds niet graag over. Met deze serie hopen we een steen in de vijver te gooien. Nederland veranderde na de Tweede Wereldoorlog van slachtoffer in dader en neemt daarvoor nog steeds geen verantwoordelijkheid.’

In de serie komt ook historica Anne-Lot Hoek aan het woord. Elena Lindemans en zij vertellen tijdens dit FlexPodium over de historisch-maatschappelijke ins en outs van de affaire-Hueting. Ook wordt gaandeweg duidelijk hoe de serie ‘productietechnisch’ tot stand is gekomen.