Wie een beroep moet doen op het sociale vangnet van de overheid, bijvoorbeeld via de bijstand, WW of WIA, komt in contact met professionals in de uitvoering. Samen bekijken zij wat de mogelijkheden zijn. Het is dus van groot belang dat uitvoerend professionals en burgers samenwerken om tot de beste regeling te komen.

Hoewel professionals het beste voor hebben met mensen, nemen zij wel een andere positie in. Wie in de uitvoering werkt, is niet afhankelijk van de beslissing die wordt genomen en dat is de burger wel. De bestaanszekerheid van deze burgers hangt af van het wel of niet toekennen van een uitkering en de hoogte ervan. In hoeverre is dit verschil bepalend voor hoe er wordt samengewerkt? Hoe zorg je voor vertrouwen, zodat echt ‘het goede’ gedaan wordt voor de bestaanszekerheid en het welzijn van de burger?