Home Overzicht Gezelligheid troef bij De Drie Kastanjes

Gezelligheid troef bij De Drie Kastanjes

0
Bij club vind je nog echte Amsterdamse humor en een recht voor zijn raap mentaliteit.

Op een mooie zondagmiddag bel ik bij tennisvriendin Linda aan. Linda komt naar buiten met haar jeu de boules ballen die ze kort geleden voor haar 34e verjaardag heeft gekregen. Wij gaan daar vanmiddag mee spelen bij de vereniging De Drie Kastanjes. Deze club viert dit jaar haar twintigste verjaardag en wij zijn uitgenodigd.

Tekst Jan Molenaar | Foto’s Frank Schoevaart | Dwars

Jan Quint is de voorzitter van de club, die op 3 september 1997 door Willem den Ouden en Gerard van Schaick werd opgericht. Vanaf het begin was het de bedoeling een gezelligheidsvereniging te zijn voor de wat oudere mensen. De naam is ontleend aan de voormalige locatie op het Onderlangs in Betondorp. Er werd gespeeld onder drie kastanjebomen. Recent verhuisde de club naar de huidige locatie een stukje verderop op het Onderlangs bij het Johan Cruyff court. Nu heeft de club de beschikking over een clubhuis(je) met een toilet, mogelijkheid om koffie of thee te zetten en te schuilen als een bui de spelmiddag tijdelijk verstoort. Deze speelmomenten vinden plaats op dinsdag-, vrijdag- en zondagmiddag.

Winnaar van de ronde is de partij die het dichtst bij de but ligt.

Clubgebeuren
De club is niet lid van de Jeu de Boules bond. Volgens de voorzitter zou dit de sfeer en het plezier niet ten goede komen. Er zou dan te fanatiek worden gespeeld en nu is het ook mogelijk een beetje met de regels te sjoemelen. De vereniging staat wel ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Volgens Jan voldoet het clubgebeuren aan een behoefte. Mensen komen de deur uit en praten met elkaar. Ook lang nadat het spelen is afgelopen en het clubhuis dicht is, zitten mensen nog gezellig op de banken bij de banen.

Zwakke plekken
Jeu de Boules is eigenlijk een verzamelnaam voor veel spellen met zowel houten als metalen ballen. Bij de Drie Kastanjes en de meeste verenigingen wordt de variant Petanque gespeeld. Twee teams spelen tegen elkaar en door loting worden de teams bepaald. De eerste speler gooit het balletje en vervolgens zijn eerste bal. Daarna probeert een speler van de andere partij zijn bal dichter bij de but te gooien. Lukt dit, dan is de eerste partij weer aan de beurt. Lukt dit niet, dan blijft de partij verder gooien tot zij dichter bij de but zijn of totdat de ballen op zijn. Winnaar van de ronde is dus de partij die het dichtst bij de but ligt en er worden punten geteld voor elke bal die dichter bij de but ligt dan de eerste bal van de tegenpartij. Dan is het tijd voor de volgende ronde en dit gaat zo door tot een team 13 punten heeft behaald.

De eerste speler gooit het balletje en vervolgens zijn eerste bal.

Tactisch spel
Jan legt uit dat het een zeer tactisch spel is waarbij je op zo’n manier kan gooien dat je optimaal gebruik kan maken van de zwakke plekken van de tegenstander. Iedereen heeft dus sterke en iets minder sterke kanten. De ene is weer heel goed in het plaatsen, dus het zo dicht mogelijk gooien van de bal bij de but. De ander is weer heel goed in het schieten, dus het wegschieten van een andere bal of de but. En het is belangrijk om het terrein te kennen en hier rekening mee te houden. Hier wordt er niet geharkt en zijn alle oneffenheden juist een belangrijk onderdeel van het spel.

Oor wassing
Aanvankelijk spelen wij even met Jan in kleiner verband totdat de andere leden arriveren en wij mee loten en meespelen met de leden. Ik vind het een interessant aspect van het spel dat de partij die ‘niet ligt’ en dus achter staat, moet gooien. Dat wanneer de partij die niet ligt geen ballen meer heeft en de andere partij nog een paar, deze partij de voorsprong flink kan uitbouwen. Op deze manier krijgen Linda en ik dus een oor wassing als we samen in een team spelen, omdat de andere partij in één ronde 5 punten maakt.

Na het spelen zitten mensen nog gezellig op de banken bij de banen.

ff Appen
Aan de ballen van Linda ligt het in ieder geval niet en ook Linda zelf heeft talent en krijgt veel complimenten van de leden. Een enthousiast lid nodigt haar al snel uit om nog eens samen te jeu de boulen. ‘Dat is goed, we appen wel ff’, zegt Linda. ‘Ja, maar ik heb helemaal geen whatsapp-telefoon’, reageert de man bedremmeld. Dat is natuurlijk ook helemaal niet de manier waarop de leden met elkaar omgaan. Er is geen website maar wel een clubblad. Er is geen alcohol; in de pauze krijgen de spelers thee of ranja met iets lekkers. Terwijl het niet hoeft, neemt er toch iemand altijd heet water mee omdat hij dat leuk vindt. Degene die boodschappen doet let op wat er in de aanbieding is. Sowieso zijn alle leden erg vriendelijk, positief en open. Het is mooi om echte Amsterdamse humor op te merken en een recht voor zijn raap mentaliteit. Al met al is het een hele mooie middag en ben ik enthousiast geworden over het spel en de vereniging.

Twintig jaar
Na afloop praten Linda en ik nog wat na met enkele leden op het ‘Jan Quint’ bankje. Vanwege zijn grote verdiensten voor de vereniging hebben de leden geregeld dat op deze manier zijn naam vereeuwigd is op deze bank en bij de club. In september vieren ze hun twintigjarige bestaan met een etentje bij het Wapen van Diemen. Omdat ze zo zuinig leven kan dit etentje bekostigd worden uit de contributie, terwijl deze ook niet zo hoog is: slechts 20 euro per jaar. Geen enkele belemmering dus om in plaats van thuis te zitten, gezellig te gaan jeu de boulen.

In de pauze krijgen de spelers thee of ranja met iets lekkers.