Home Gemist Handhaving: vooral signaleren en aanspreken

Handhaving: vooral signaleren en aanspreken

0

Net als politieagenten zijn handhavers niet altijd de beste vrienden van bewoners. Toch is hun werk al net zo nuttig en onmisbaar als dat van agenten. In Amsterdam Oost bestaat de afdeling Handhaving uit zo’n 45 mensen: zij houden mede het stadsdeel leefbaar.

Tekst en foto Arie van Tol

Het is donderdag 18 januari, de dag van de zware storm. Handhavers Jolanda en Richard nemen mij mee op hun loopje door de Javastraat. Het is na enen, de wind is sterk afgenomen, maar het is onaangenaam gaan regenen. ‘Ja, we zijn natuurlijk niet alleen op straat te vinden bij mooi weer.’ Richard voert het woord, hij loopt zo’n keer of vier à zes per dag de Javastraat af, de meeste ondernemers kent ie inmiddels wel.

Nadrukkelijk zegt Richard: ‘Ons werk bestaat vooral uit signaleren en aanspreken. Met bekeuringen zijn we terughoudend. We willen mensen niet pesten, niet op kosten jagen, we willen ze aanzetten tot gedragsverandering.’ De omgeving van de eerste afvalcontainers die we tegenkomen is enigszins tot mijn verbazing brandschoon. Jolanda vertelt dat ze het meeste werk hebben aan hangjongeren, foutief parkeren en verkeerd aangeboden afval.

Hoge boete
‘De Javastraat is een project, de straat wordt extra bijgehouden. Zo frequent als in de Javastraat controleren we doorgaans niet, maar wel komen we dagelijks in alle straten van Oost, tot de kleinste aan toe. We hebben ook een scooter- en fietsploeg. Zelfs op het water zijn we nu en dan.’ We zijn al bijna halverwege als zich een eerste aanleiding aandient om iemand aan te spreken. Een vrachtauto stopt op de rijbaan: de chauffeur wil gaan uitladen. Richard maakt hem duidelijk dat ie in overtreding is. Even later zien we de chauffeur met zijn vrachtauto iets verderop een parkeerplaats indraaien.

Zo schoon als het rond de eerste afvalcontainers was zo troeperig is het rond die vlak bij het spoor. Karton, papier en houten kratjes slingeren in het rond, excuus is vandaag natuurlijk de storm. We lopen via de andere stoep terug. ‘Winkeliers mogen hun waar op de stoep uitstallen, maar niet verder dan een duidelijk zichtbare markering. Ook een reclamezuil moet dicht bij de gevel worden geplaatst.’ Kistjes fruit zijn ver over de markering geplaatst bij één van de middenstanders. Richard spreekt hem vriendelijk, maar beslist aan. ‘Als hij volhardt in het overtreden van deze regel riskeert hij een boete van € 100,00.’

Geschoold
Even verderop staat een personenauto geparkeerd op een plek die tussen 10.00 en 17.00 uur uitdrukkelijk bestemd is voor laden en lossen. Ook hier doet Richard het af met een praatje. ‘Nee, we gaan niet zo snel over tot bekeuringen. Maar als ik eenmaal een bon aan het uitschrijven ben voor fout parkeren om die achter te laten onder de ruitenwisser en de gegevens heb geregistreerd ben ik niet meer op andere gedachten te brengen door een aanstormende bestuurder.’ Dat lijkt me niet altijd even eenvoudig, merk ik op. ‘Maar je moet ook wel wat kunnen als handhaver, sterk in je schoenen staan. En ook flink wat kennis hebben van de vele regels. Ik heb er vier jaar voor geleerd en wordt er ook goed voor betaald. Het is niet meer als in de Melkertbanentijd. We worden ook regelmatig bijgeschoold.’

‘Alle straten in Oost gaan we af en ook de parken. En niet alleen overdag, nee ook ’s avonds en ’s nachts wordt er gecontroleerd,’ legt Jolanda me nog verder uit. ‘Het takenpakket van Handhaving is enorm breed, dat wat de politie niet handhaaft is werk van handhavers. Controlerondjes, maar ook gerichte acties naar aanleiding van meldingen en klachten, zijn dagelijkse praktijk.’

We zijn terug bij de auto en rijden terug naar de uitvalbasis op de Veemarkt. Jolanda en Richard mengen zich onder hun collega’s. Laat ze dan niet je beste vriend zijn, handhavers verdienen hoe dan ook respect en waardering. We kunnen niet zonder.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here