Home Natuur in de buurt Het laatste moestuinbericht van Ton Hendrix

Het laatste moestuinbericht van Ton Hendrix

0

In de drie jaar dat ik nu heb geschreven over moestuinen in Oost heb ik veel beginnende en al bestaande buurttuinen bezocht. Overal in Oost waren de afgelopen jaren mensen aan de slag om zelf in hun eigen buurt groente te verbouwen. Voor dit stukje heb ik nog eens een rondje gemaakt langs de eerder beschreven tuinen.

Tekst en foto Ton Hendrix

Een en ander is er verdwenen, vaak was dit te voorzien, soms zelfs afgesproken. Zo is de Paradijstuin uit Oostpoort verdwenen en de gemeenschapstuin bij de Valreep heeft al jaren geleden moeten wijken voor de oprukkende bebouwing. ‘Ik heb ’n Tuintje in mijn hart’ is gesneuveld bij de sloop van dat deel van de Oosterparkstraat. En ook de Cruquiustuin wist van tevoren dat het maar een tijdelijk project zou zijn.

Eigenlijk zou er bij de tijdelijke tuinen een afspraak moeten gelden dat bij beëindiging een nieuwe ruimte ter beschikking wordt gesteld. Want nu zitten mensen die de smaak van het tuinieren net te pakken hebben, ineens zonder tuin.

Nog steeds prachtig
Veel tuinen staan er na zoveel jaar nog steeds prachtig bij. In de Tugelatuin heeft afgelopen jaar een grote renovatie plaatsgehad: met wilgentenen is er een spiraalvorm gemaakt met kleine tuintjes voor kinderen uit de buurt. Er staat ook een mooie hut die nog verder gaat groeien.

In de Wibauttuin valt op dat het houtsnipperpad is vervangen door een mooi schelpenpad, dat deels door de tuiniers, deels door de gemeente is aangelegd.

Bij Oost-Indisch Groen is de mooie koepelkas een paar jaar geleden bij een storm gesneuveld. Maar er is ook veel nieuws gebouwd, zoals een klei-oven en een kruidentoren.

Bij Anna’s Tuin vordert de aanleg van de moestuintjes langzaam maar zeker. Het is niet makkelijk met die zware kleigrond. Ook hier staat een prachtige wilgentenen-hut bij een chill-plek voor de wandelaars.

Bij ‘Prinses op de Erwt’ was ik verbaasd hoe mooi onderhouden deze buurttuin er nog steeds uit ziet. Met een eigen huisje en een grote kas, gemeente Diemen heeft het goed voor met moestuiniers!

Op het Afrikanerplein ligt de in 2011 gestarte buurttuin er nog steeds mooi bij. Er is intussen ook een kunstig waterpunt bijgekomen.

Het was ook leuk om te zien dat de Zuiveltuin in Betondorp echt is aangeslagen en nu een mooie buurttuin is geworden met een eigen ontmoetingsplek.

Op de schop
Op de nominatie om te verdwijnen staan helaas de tuin van de Stadsboeren aan de Noordkant van de Bijlmerbajes en de mooiste permacultuurtuin van Amsterdam: de Bajestuin bij Bajesdorp, aan de Zuidkant van het complex. In 2018 moet dit hele gebied op de schop. Met Bajesdorp gaat weer een creatieve vrijplaats verloren!

Ook bomen gaan er steeds meer verloren. Het lijkt wel of wethouder Choho en Bestuurscommissievoorzitter Ivar Manuel er een genoegen in scheppen zoveel mogelijk te laten kappen. We hebben het schandaal van de zogeheten Verdubbeling Oosterpark, maar ook de prachtige oude bomen langs de Wibautstraat zijn vervangen door iele stammetjes. Volgende prooi worden de hoge bomen langs de Linnaeuskade.

Gelukkig zijn er ook telkens weer nieuwe tuinen bijgekomen, zoals de Proeftuin op IJburg. Maar er is nog steeds plek voor initiatieven van buurtbewoners om een stukje openbare ruimte te vergroenen. Tegenwoordig wil het stadsdeel zelfs meehelpen en er valt her en der wat subsidie te krijgen via Groen Doen en Oranje Fonds. Vooral op plekken waar een buurttuin niet een tijdelijk project is, maar duurzaam kan blijven bestaan, is het de moeite waard om er energie in te steken. Wat te denken van het Darwinplantsoen, daar zou een prachtige moestuin kunnen verrijzen! De stad is van ons, maak er gebruik van!

Reactie tonquichot@gmail.com

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here