Home IJburg Het onbegrijpelijke einde van Blijburg

Het onbegrijpelijke einde van Blijburg

1

‘Na de zomer gaat Blijburg dicht’, kopte Het Parool enkele maanden geleden. Strandpaviljoen Blijburg op IJburg sluit op 1 oktober de deuren op de huidige plek. Het moet plaatsmaken voor nieuwbouw op Strandeiland. Het stond er zo sec. Hoe kon dit? De IJopener ging op onderzoek uit.

Tekst en foto Joyce Hes | IJopener

Sinds mijn verhuizing uit de drukke Amsterdamse binnenstad woon ik twee jaar op IJburg en voor mij is het gastvrije Blijburg, dat op de gekste tijden open is, inmiddels een tweede thuis geworden. Oudere dame met hond, zoals je me zou kunnen kenschetsen, vindt er behalve rust, ruimte en een versnapering een heel divers gezelschap van gezinnen met kinderen, werkenden achter hun laptop, er zijn vergaderingen van bestuurders, er wordt getrouwd, er worden zigeunermuziekavonden gehouden en festivals georganiseerd. Afgelopen Koningsdag alleen al trok 10.000 bezoekers. Voor elk wat wils. ‘Een creatieve vrijplaats’, noemt Blijburg zichzelf op haar website.

Waarom kan er bij het bouwen geen rekening worden gehouden met deze unieke voorziening?

Mensen die ik spreek over Blijburg noemen het: ‘de plek waar hun twaalfjarig dochtertje met een schepje in het zand en de modder speelde en groot werd’, ‘de oase van Amsterdam’, ‘de plek waar mensen die niet naar het buitenland gaan hun vakantie vieren’. Daar voegde een echte IJburger aan toe: ‘Blijburg ís IJburg.’

Als ik ze vertel dat Blijburg er niet meer zal zijn per 1 oktober, kijken ze me vragend aan. ‘Er is toch zeker een actiegroep gestart?’ vraagt een vrouw die tegenover Blijburg woont op Haveneiland. Een ander vertelt me dat half Weesp er komt en geschokt zal zijn.

Onderzoek
Kan het zo zijn dat deze prachtige voorziening moet wijken voor het geweld van stenen onder het motto: bouwen en nog eens bouwen, vraag ik me af. Er moet toch leefruimte overblijven en een plek voor kleine kinderen en jongeren? Hoe kan de gemeente zich zo vergist hebben in de planning dat nog in 2015 werd gedacht dat Blijburg tot 2024 kon blijven bestaan?

Ik vraag het per mail aan de eigenares: Stanja van Mierlo. Ze blijkt het erg druk te hebben. Ik vraag het aan het raadslid van GroenLinks Jorrit Nuijens, die zich met ruimtelijke ordening bezighoudt. Hij weet me niet veel meer te vertellen dan dat hij niet zolang geleden nog de eigenares gespot heeft in druk gesprek met de betreffende wethouder. Ze verliet het stadhuis, volgens hem met een tevreden blik. Er zou een overeenstemming zijn met de gemeente en een door beide partijen getekend contract. Ik spreek een personeelsmanager die namens het personeel zegt dat ze ‘uit het lood zijn geslagen’ en dat ik voor verdere informatie op hun website moet kijken. Daar staat een persbericht van 11 april met de kop ‘Blijburg viert haar laatste seizoen’, en verderop: ‘Hiermee komt een einde aan een tijdperk van 15 jaar waarin Blijburg een belangrijke sociale functie vervulde voor de buurt en veel Amsterdammers.’ En we vinden er de zin: ‘Tot 2015 leidde Blijburg een nomadisch bestaan, toen bouwde ze een duurzaam en eco-neutraal paviljoen dat 800.000 bezoekers per jaar kan ontvangen.’

Tegenstrijdige mededelingen
Op de Blijburg-site wordt nog de mogelijkheid opengehouden dat de gemeente Blijburg over vijf tot tien jaar een Blijburg-waardige locatie biedt. Maar kijk ik dan vervolgens naar de site van de gemeente, dan kun je twee kanten op: Blijburg krijgt al in 2019 een plek op het (nog te bouwen) Strandeiland of de gemeente gaat in 2024 wanneer het Strandeiland af is met Stanja van Mierlo praten. Ondertussen blijven wij, IJburgers, Amsterdammers, ex-Amsterdammers, hondenbezitters, 50- en 70-plussers, feestgangers, stiltezoekers, milieuactivisten, alternatievelingen, digitale nomaden, trouwlustigen en levenslustigen met veel vragen zitten.

Waarom eerst die toezeggingen en de daaropvolgende hoge investeringen, waarom de verwachting van eindelijk een vaste plek, als die hoop al zo snel weer de bodem wordt ingeslagen? Waarom kan er bij het bouwen eigenlijk geen rekening worden gehouden met deze unieke voorziening? En waarom is het zo stil rond het aangekondigde onverwacht plotselinge einde? Heeft de eigenares die in een radio-interview van enige jaren terug nog zei, na twee verhuizingen: ‘ik laat niet meer met me sollen’, nu, nu hetzelfde dreigt te gebeuren met Blijburg 4.0, de handdoek in de ring gegooid? Wie het weet mag het zeggen.

1 REACTIE

  1. Beste Joyce Hes,
    Het is niet zo ingewikkeld als dat jij het in je artikel afvraagt (“wie het weet mag het zeggen”.).
    Want ook met mij zijn er (net zoals jij ervaart) heel veel mensen die zelfs nu nog steeds van niks weten. Laat ik ‘gewoon’ wat stellingen deponeren (ik verzin het niet zomaar)…, deze zullen vast niet door iedereen worden gewaardeerd:
    Stelling 1. OOK D66 en Groen Links in zowel stadsdeel Oost als in de Stopera hebben meegedaan aan het politieke spelletje om Blijburg over te leveren aan de projectontwikkelaars. Opnieuw hebben deze twee partijen over de hoofden van vele Amsterdammers iets anders gekozen dan dat men vooraf de verkiezingen deed voorkomen.
    NOOT: Je mocht verwachten van deze twee partijen dat deze zich ‘progressief’ zouden opstellen, gerelateerd aan de sfeer en goodwill die de eigenaresse Stanja heeft weten te kweken in de afgelopen jaren).
    Stelling 2. https://www.parool.nl/amsterdam/blijburg-buigt-het-hoofd-voor-de-bouwwoede-van-amsterdam~a4601885/ . In dit artikel staat redelijk goed beschreven over het ‘waarom’ Blijburg een sta in de weg is (was) voor de gemeente Amsterdam en (handje in handje) met de project ontwikkelaars. Maar mijn stelling luidt hier feitelijk bevestigt wordt dat er helemaal niets van deugt. Want alle beloften die de gemeente Amsterdam in de afgelopen jaren vanaf het begin aan Blijburg heeft gedaan stroken niet met de inhoud van argumenten in dit artikel.
    Mijn stelling 3 is misschien nog het meest controversieel:
    ‘De gemeente Amsterdam plus een aantal woningbouwcoöperaties en projectontwikkelaars moeten voor de rechter gedaagd worden omdat ze heel veel bewoners die naar IJburg zijn gelokt (zowel bij huurders als kopers) hebben misleid door met het visitekaartje van BLIJBURG te wapperen. Sterker, heel veel mensen op IJburg beamen dat hun keuze om op IJburg te wonen mede bepaald is door de aanwezigheid van BLIJBURG.
    Voorlopige conclusie: Ik wil best nog eens in een aantal goede gesprekken met Stanja en met andere partijen bekijken of er niet nog iets gedaan kan worden aan het behoud van Blijburg…. ook al weet ik dat er hier en daar al ‘getekend’ is. Maar tsja…… in de geschiedenis zijn er vele voorbeelden dat ondertekende contracten niet altijd evenveel waard bleken te zijn…….