Home Groen Het verenigingsleven loopt terug bij Nieuwe Levenskracht

Het verenigingsleven loopt terug bij Nieuwe Levenskracht

0
Ab (rechts) en Gerrit Kuiper komen al sinds 1957 op Nieuwe Levenskracht.

De broers Ab en Gerrit Kuipers kwamen meer dan 60 jaar geleden voor het eerst op Nieuwe Levenskracht. Ze waren 7 en 8 jaar toen hun vader in 1957 een volkstuintje huurde. Voetbalclub Ontwaakt speelde in de weekeinden op de velden schuin aan de overkant van hun tuin. Doordeweeks graasden er koeien en schapen.

Aan de Ringvaart, tegenover Diemen, konden ze de boerderijen die op de Goudkust lagen, zien liggen. Eén grote en drie kleine. Een molen, die de Watergraafsmeer nog had leeggepompt, stond verderop, wat nu Science Park heet. Op de velden van OVVO recht tegenover hun tuintje, werd gehonkbald en gevoetbald. Ab en Gerrit zagen hoe er tribunes werden gebouwd en de Nederlandse Televisie Stichting verslag deed met televisiecamera’s en hoe Nederland in 1958 Europees kampioen honkbal werd.

Maanlanding
Waar nu de Hof van Eden is, lag in die tijd de atletiekbaan van AV 23. De Hof van Eden heeft 44 tuinen voor mindervalide Amsterdammers. Het volkstuinencomplex van Nieuwe Levenskracht telde in de jaren vijftig zo’n 300 huisjes. De melkboer, de kruidenier en een Volendammer vis­boer brachten hun waren aan de deur.

Uit armoede een volkstuin
Hun huidige huisje is gebouwd op het voormalige aardappelveld van een tuinder, die daarnaast ook tomaten teelde. Op het perceel stond een hut, om gereedschap in op te slaan en te schuilen bij noodweer. De eikenboom aan het water, op de oever van hun tuin stond er al in 1957. Uit armoede namen de mensen in die tijd een volkstuin. Een auto had men meestal niet en door zo’n huisje, kon je op een makkelijke manier, de stad uit en buiten genieten.

Met z’n tienen
De familie Kuipers woonde in de Concertgebouw buurt en verbleef elke zomer op de tuin. Soms sliepen ze met z’n tienen in het tuinhuis. Neefjes en nichtjes kwamen regelmatig logeren. Met de hele familie werd er in 1968 naar de maanlanding gekeken op een zwart-wit teeveetje op batterij. Het was die nacht bloedheet en iedereen bleef slapen. Wegens de hitte bleven de buitendeuren open, zodat de kikkers door het huis hipten. Ook een paling waagde de oversteek door de keuken, maar die werd door de hond van de familie gegrepen en hun kat vrat hem op.

Yuppen
Door de aanleg van de ring, waar zo rond 1978 een begin mee is gemaakt en door uitbreiding van het spoor, zijn er nog 150 huisjes over. Verschillende families, die de broers sinds het begin kennen, hebben hun tuin aangehouden. Zo ook Tilly Ellerman-Spek die op Nieuwe Levens­kracht is geboren. De zangvereniging De Vrolijke Noot oefent eenmaal per maand op zondagmiddag in de kantine. Maar het verenigingsleven loopt in deze tijd terug. De yuppen op de tuin blijven over het algemeen niet lang. Ze leveren hun verplichte bijdrage aan het onderhoud van het park en bemoeien zich nauwelijks met de andere bewoners. Vroeger kenden Ab en Gerrit elke bewoner bij naam, maar dat is al lang niet meer het geval. De kantine is alleen nog open voor de bingo, een vergadering of een club. Maar niet meer elke dag in de zomer, voor een gezellige avond met een drankje. Ook kunnen er geen prijzen meer gewonnen worden met de mooiste tuin.

Soortenrijkdom
Niet alleen het verenigingsleven loopt terug, ook de soortenrijkdom, zeggen de broers. Hoewel ze vorig jaar nog wel een wezel hebben gezien en gefotografeerd. De ransuilen die op de tuin broedden, zijn vertrokken. Vroeger zagen ze vaak een ringslang, tegenwoordig is dat veel minder. Ooit hebben ze een ree in de tuin gehad, maar dat is al veertig jaar niet meer voorgekomen.

Dit jaar bestaat de Bond van Volkstuinders 100 jaar en het park 83. Nog altijd komen de broers meerdere keren per week in hun huisje en nog altijd genieten ze van hun tuin. Ze krijgen, door er bezig te zijn, nieuwe levenskracht.