Home Gemist Humanitas geeft steun bij rouw

Humanitas geeft steun bij rouw

Ontroostbaar zijn: gevoelens van degene die achterblijft na het verlies van een dierbare. Maar ook woede, pijn en verwarring treden op bij rouw. Emoties die voor een behulpzame ‘buitenstaander’ moeilijk zijn. Troostende woorden schieten tekort waardoor er vaak niets gezegd wordt en aangenomen wordt dat de rouwende het uiteindelijk wel redt. Niet dus!

Tekst en foto Lida Geers | Illustratie Neeltje Wiedemeijer | IJopener

‘Ieder mens rouwt op zijn eigen manier. Een man rouwt anders dan een vrouw. Een kind rouwt anders dan een volwassene en iemand die een zelfdoding van nabij heeft meegemaakt gaat ook weer een ander proces in’, vertelt Mireille van Gils. Zij is 51 jaar en ruim drie jaar geleden als vaste beroepskracht bij Humanitas aangesteld als coördinator ‘Verlies en Eenzaamheid’. Zij begon haar loopbaan in de reclame en marketing waar ze met veel plezier heeft gewerkt. In 2013 gooide ze het roer om en koos voor de post-hbo-opleiding rouw- en verliesbegeleiding aan het Landelijke Steunpunt Rouw. Mireille: ‘Ik ben heel blij met mijn huidige baan. Ik kan al mijn opgedane kennis hier goed in kwijt ten behoeve van een bijzondere organisatie voor een thema dat ik vanuit mijn hart kan doen.’

Mireille van Gils, coördinator ‘Verlies en Eenzaamheid’ Humanitas.

Behoefte aan klankbord
Overlijden komt altijd onverwachts. Soms is het heel plotseling, soms gaat er een lang ziekbed aan vooraf. Het maakt voor de rouw in feite niets uit, hoewel vaak gedacht wordt dat als iets onverwachts gebeurt het nog erger is. In beide gevallen is het heel moeilijk om je leven weer op de rit te krijgen. ‘Je moet eigenlijk roeien met twee riemen, één aan de herstelkant en één aan de verlieskant en dat valt niet mee. Je boot draait als het ware rondjes, doordat de krachten niet in evenwicht zijn. De achterblijvers voelen zich vaak heel machteloos omdat het verdriet heel onberekenbaar is. Zo denk je dat het wel gaat, zo zegt iemand iets dat je gevoel van verlies triggert en is het weer mis.’ Vaak heeft iemand die rouwt een steun in de rug nodig, iemand die er gewoon is. Die het niet erg vindt te luisteren naar hetzelfde verhaal, of erbij is als er weer ontroostbaar gehuild wordt. Vaak houdt iemand zich groot voor vrienden en familie omdat hij denkt dat hij lastig is en volgen er verontschuldigingen als er plotseling gehuild wordt. En na verloop van tijd wordt er aangenomen dat alles weer zijn gangetje gaat. Maar de behoefte aan een klankbord blijft bestaan. Iemand die buiten deze groep staat kan mogelijk de troost en steun bieden die een rouwende nodig heeft. En soms is dat een lange en moeilijke zoektocht. Er zijn mensen die lang moeten zoeken voordat ze hulp hebben gevonden die werkelijk iets voor ze kan betekenen.

Luisterend oor
Humanitas heeft al heel wat mensen geholpen in hun rouwproces. Mireille vertelt dat zij ongeveer 36 vrijwilligers heeft in Amsterdam. Dit zijn mannen en vrouwen die zich gedurende een half jaar tot een jaar ter ondersteuning verbinden aan een rouwende. Na een kennismakingsgesprek samen met een van de twee vrijwillige coördinatoren van Humanitas, wordt de vrijwilliger aan degene die steun nodig heeft gekoppeld. Een vrijwilliger is vaak een lotgenoot en weet wat rouw betekent en kan zich daar goed in verplaatsen. Gangbaar is dat een huisbezoek zo één keer per week plaatsvindt, een beetje afhankelijk van wat nodig is. De vrijwilligers hebben een training gevolgd maar zijn geen therapeuten. Naast deze persoonlijke begeleiding heeft Humanitas ook de Lotgenotengroepen Rouw. Deze bestaan uit acht personen en twee begeleiders en komen tien keer bij elkaar. De bijeenkomst geeft de deelnemers de ruimte om in een veilige omgeving samen hun ervaringen met het verlies te delen. Mireille vertelt dat het vaak zo is dat mensen eerst de persoonlijke ondersteuning nodig hebben voordat ze toe zijn aan een lotgenotengroep. Dan is er ook nog de mogelijkheid om zeven dagen per week anoniem met een vrijwilliger te chatten via www.pratenoververlies.nl. Dit is fijn als je plotseling overvallen wordt door verdriet en niet weet bij wie je terecht kunt. Via de begraafplaatsen zijn er ook initiatieven. Bijna iedere begraafplaats organiseert op bepaalde tijden een Rouwcafé. Deze groepsbijeenkomsten zijn vrijblijvend.

m.vangils@humanitas.nl | 06 51783984 | www.rouwzorgamsterdam.nl

Laat een reactie achter

Please enter your comment!
Please enter your name here