Home Gemist ‘Iedereen wil dat de straat er mooi bij ligt’

‘Iedereen wil dat de straat er mooi bij ligt’

René Konijn van de Oetewalerstraat adopteerde vijf jaar geleden de vuilcontainers tegen de Linnaeusstraat aan.  En hij zorgde ervoor dat mensen hun grof vuil op een aparte plek gingen zetten. Zoiets vraagt een lange adem terwijl toch iedereen het leuk vindt als zijn eigen straat er mooi bij ligt.

Tekst Anneke Hesp | Foto Frank Schoevaart

Vijf jaar geleden heb ik de afvalcontainers geadopteerd aan het begin van mijn straat. Het leverde me twee werkhandschoenen op en een geavanceerde stoffer en blik. Ook nog een grijpboy. Ik wil er sinterklaassurprises van maken, maar daar ben ik nog niet aan toegekomen.

Maar ik vind het gewoon leuk hoor. Het is zonde als het zo’n bende is in je straat. En nou ben ik een beetje ambtenaar in functie, zeg maar. Als ik zie dat iemand het niet helemaal goed doet, stap ik er op af en vraag of ze me een beetje willen helpen om het netjes te houden. Want iedereen wil uiteindelijk dat de straat er mooi bij ligt.

Zegt hij: ‘kan jij het niet beter in de bak stoppen in plaats van bij mij voor de deur?’

Als die jongens van de vuilcontainers langskomen, moeten ze de ruimte hebben voor hun grijpers. Maar als er allemaal grof vuil omheen ligt, zeggen ze – toedeledokie, ik rij door-. Die gasten moeten op tijd rijden.

Vreselijk moment
Er zijn twee lokaties waar grofvuil zonder mankeren van straat geschept kan worden en daar sleep ik grofvuil dat tussen de containers gedropt ligt naar toe. Ik heb het idee dat iedere aanbieder zijn eigen vuilnis daar herkent en er na verloop van zelf gebruik van gaat maken. Andere mensen kunnen daar dan spullen van waarde nog even mee pakken. Automatische scheiding van afval dus.

Maar het is soms wel lastig. Er stond eens een grote doos met verpakking en wat matrassen bij de containers. Mijn buurman zei – dat is van die vrouw die aan het verhuizen is -. Dus ik zette de spullen bij haar in het portiek. Later was er nog meer troep en dat zette ik er ook bij. Maar het was helemaal niet van haar, dus dat kwam ze me zeggen. Dat was een vreselijk moment maar het is gelukkig weer goed gekomen.

Grobbekuiken met sticker
Ik vind het lastig om te merken dat ik mensen in het harnas jaag of als boeman door de straten lijk te sluipen. Het moet wel gezellig blijven. Het is daarom goed zoeken naar de toon van je verhaal als je een te verbeteren situatie treft samen met zijn aanbieder.

Zo was er ook nog zo’n grobbekuiken die een doos van de Hello Fresh met zijn eigen adres er nog op in de regen had gezet. Dus ik zette het weer bij zijn voordeur neer. Weken later zegt hij – jij zit steeds aan mijn vuilnis -. Ik leg uit dat hij het in de bak moet stoppen en dat hij beter die adressticker er af kan halen als hij die doos niet weer voor zijn deur wil hebben. Hij weer dat hij altijd zo’n haast heeft in de ochtend en geen tijd om die sticker te verdonkeremanen. Zegt hij – kan jij het niet beter in de bak stoppen in plaats van bij mij voor de deur zetten? – Toen moesten we eigenlijk alletwee lachen en hij is voortaan maar zelf die dozen in de bak gaan doen.

Lang leertraject
Ik heb een speciaal telefoonnummer voor als er iets mis is met de containers. Dat kan ik gebruiken voor het laten ophalen van vuilnis. Gaat altijd perfekt en praktisch per ommegaande. Hulde voor ons stadsdeel.

Wat een rijkdom is het eigenlijk dat we zomaar onze vuilnis kwijt kunnen en twee keer in de week grof vuil. In Arnhem moet je alles zelf naar de stort brengen en dan kost het nog twee dubbeltjes per kilo ook.

Dat ze in de Watergraafsmeer grof vuil op willen gaan halen na telefonisch overleg is misschien een goed idee. Voor de Watergraafsmeer.

Maar in onze buurt is vaak geen ruimte voor de deur. Wij hebben verzamelplaatsen, meestal naast de containers. Dat maakt de aanbieder anoniem en dan zijn wij mensen niet op ons mooist.

Het is ook een kwestie van lange adem. De buurt hier heeft daar wel vier, vijf jaar voor nodig gehad. En in die vijf jaar is de buurt er aan gewend geraakt. Het is niet meer zo’n bende hier. Maar dat is een lang leertraject.

Hoe effectief is de methode van René Konijn eigenlijk?

Een klacht ontvangen bij een van de advocatenkantoren in Oost.

Geachte advocaat,
Hierbij wil ik uw ondersteuning bij een belangrijke en financieel interessante zaak. Mijn aso-bovenbuurvrouw heeft haar kerstboom naar beneden geflikkerd. De naalden lagen all-over mijn balkon en ik was bang dat mijn lover, ambtenaar van milieu, een rolberoerte zou krijgen als hij de kale boom zielig in het plantsoen zag hangen op de middag voordat de gemeentemannen het weekend ingingen.

Kortom, ondanks mijn vergevorderde leeftijd, heb ik de naalden eigenhandig opgeveegd en de kerstboom met uiterste krachtsinspanning naar de rand van de straat gesleept. Helaas, daar stond de heer Konijn, welbekend als vrolijke bemoeial die nooit te beroerd is om uit te leggen dat hij de vuilcontainers heeft geadopteerd en dat kerstbomen en ander ongerief slechts voor dag en dauw op twee dagen van de week opgesteld mogen worden. Ik koos voor een snelle en door hem niet opgemerkte terugtocht en prefereerde een andere vuilnisbak in de straat om de ontbindende kerstboom te deponeren. Het betekent dat ik voorlopig het trappetje naar de straat niet kan benutten omdat ik dan, geheel ten onrechte, geassocieerd zou kunnen worden met het lijk. Zoals u begrijpt, betekent dat groot ongemak voor mij. Even heb ik overwogen de rijdende rechter in te schakelen omdat ik altijd graag op de televisie kom. Maar mijn gezonde verstand gaf mij in dat de ruchtbaarheid waarschijnlijk te veel zou zijn voor deze delicate aangelegenheid.

Kunt u mijn zaak voorbereiden bij het hoogste gerecht door

  1. duizend euro schadevergoeding te eisen van de bovenbuurvrouw voor de milieuschade,
  2. tweeduizend euro voor de onrust en hartkloppingen die ik heb moeten verduren als oudere burger en dame bovendien,
  3. drieduizend euro voor eventuele imagoschade in geval de heer Konijn zijn echtgenote of zijn camera’s heeft ingeschakeld om mij alsnog te snappen.

De totaalsom van zesduizend euro lijkt me voldoende om uw salaris te betalen en andere proceskosten. Het gaat me om het recht! Niet om de duiten.

Ik verblijf dan maar,

(De schrijfster van deze klacht is anoniem, maar bekend bij de redactie)

 

 

 

 

 

 

 

Laat een reactie achter

Please enter your comment!
Please enter your name here