Home Cultuur Impressie omstreden kunstwerk van Femke Schaap te zien bij Parklicht in Oosterpark

Impressie omstreden kunstwerk van Femke Schaap te zien bij Parklicht in Oosterpark

1

Veertien lichtinstallaties maken eind december van het Oosterpark een bijzondere place to be. Je maakt er dan een verrassingstocht. Organisator John Prop geeft vooraf geen informatie over wat de kunstenaars daar laten zien. ‘Toch maken we een uitzondering door één kunstwerk nadrukkelijk naar buiten te brengen. Het betreft namelijk een model of replica, of afgeleide zo u wilt, van een kunstwerk dat vorig jaar al publiciteit heeft gegenereerd, en niet zo’n beetje ook: WestLandWells van Femke Schaap.’

Even het geheugen opfrissen: Femke ontwierp, in opdracht van stadsdeel Amsterdam-Zuid, een kunstwerk voor op de zogenaamde Theophile de Bockstrook, een groenstrook tussen nieuwbouw. WestLandWells zou bestaan uit drie verschillende clusters van betonnen zuilen en zitelementen waarop in de avonduren vertraagde videobeelden van respectievelijk een bron, een fontein en een waterval zouden worden geprojecteerd. De nieuwbouw loopt enkele jaren vertraging op en daarmee ook de realisatie van het kunstwerk.

Woensdag 6 december Femke Schaap gast in de theatertalkshow Dwars door Oost in de Jungle
de maandelijkse talkshow over allerlei zaken die in Oost spelen.

De talkshow is zoals altijd in theater Jungle Amsterdam, Tweede van Swindenstraat 26. Aanvang 20.00 uur, toegang gratis.

Intussen groeit het buurtprotest en nemen de bezwaren steeds meer absurde vormen aan. Zo zouden ‘stroboscopische effecten’ in het werk ‘epileptische aanvallen’ uitlokken. En ook: er zou groen verloren gaan, het kunstwerk zou gevaarlijk zijn voor spelende kinderen en langsrijdende fietsers, het zou hangjongeren en graffitiartiesten aantrekken en de videoprojecties zouden voor ‘lichtvervuiling’ zorgen. Gedurende lange tijd probeert het stadsdeel de protesten weg te nemen. Het kunstwerk wordt wat verder van het fietspad ingetekend, er wordt een heus onderzoek gelast naar de ‘epileptische aanvallen’ waaruit blijkt dat dat bezwaar volkomen ongegrond is (het licht van het werk is minder fel dan dat van een lantaarnpaal) en er wordt een antigraffiti-schoonmaakbudget gereserveerd.

Het mag allemaal niet baten: een kleine kern van slechts zes omwonenden weet een ware stortvloed van meer dan honderd bezwaarschriften op gang te brengen. Die worden door een commissie bekeken en stuk voor stuk afgewezen: het kunstwerk kan dus worden geplaatst zoals beoogd. Maar de bewoners blijven boos en achter de schermen begint ook de politiek te schuiven, niet alleen in het stadsdeel maar ook in de gemeenteraad. Daar gaan CDA en VVD zich ermee bemoeien  vanwege ‘het gebrek aan draagvlak’. Lees: electoraal opportunisme. De druk vanuit de centrale stad blijkt effect te hebben want in het voorjaar van 2016 trekt Stadsdeel Zuid plotseling, zo lijkt het, haar handen af van het werk: slechts enkele dagen voor plaatsing wordt het afgeblazen. Tot blijdschap van de tegenstanders en totale verbijstering bij de kunstenaar. Niet veel later schrijven twintig prominenten uit de Amsterdamse kunstwereld een open brief naar burgemeester Eberhard van der Laan. De strekking: er is een lastercampagne gevoerd en de politiek dient deze zaak fatsoenlijk af te handelen. En meer algemeen: de affaire-WestLandWells schept mogelijk een precedent: zo wordt elk kunstwerk in de openbare ruimte, in de aanloopperiode naar de realisatie, een schietschijf voor boze burgers. En wordt de toch al onzekere bestaansbasis van kunstenaars nóg meer aangetast. Het voorval komt uitgebreid aan de orde in lokale en nationale pers. Sindsdien ligt de zaak stil en weet niemand hoe nu verder.

Terug naar Parklicht. John Prop: ‘Wij van Polderlicht zijn fan van Femke Schaaps werk en hebben haar gevraagd om in het Oosterpark een impressie tonen van wat zij met WestLandWells voor ogen had. In plaats van de drie beoogde stenen videosculpturen plaatst zij er één van ander, meer tijdelijk materiaal. Het wordt geen letterlijke uitvoering van het oorspronkelijke idee, maar een mock up, een model daarvan. Zo willen we het publiek de kans geven om een kunstwerk te ervaren dat Amsterdam is ontzegd. En Femke Schaap de mogelijkheid bieden om iets van de vruchten van haar arbeid, ook al is het dan maar voor even, op ware grootte te tonen. Het kunstwerk is een volwaardig en sfeervol Parklicht-onderdeel, de vertoning ervan tevens een aanklacht tegen populistische ‘anti-kunst’-tendensen. Daarmee moest het maar eens afgelopen zijn.’

 

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here