Home Nieuws uit Oost Proces Villa des Roses: Traag en niet transparant

Proces Villa des Roses: Traag en niet transparant

1

Een nieuwe vorm van wonen voor ouderen zoals dat van Villa des Roses aan het Robert Kochplantsoen ontlokt over het algemeen erg positieve reacties. Ook bij politici en ambtenaren. De trage voortgang van het proces rond Robert Kochplantsoen 19 is daarom zo onbegrijpelijk. De overheid laadt ermee de verdenking op zich dat er een dubbele agenda is. Dat geld toch belangrijker is dan (betaalbare) ouderenhuisvesting en gemaakte beloftes.

Tekst en foto Arie van Tol

Bewonersparticipatie – nadat bedoeld pand een tijd lang bewoond werd door vluchtelingen zonder status wilde de buurt zelf betrokken worden bij de toekomst van het gebouw – leidde in 2016 tot het initiatief voor speciale ouderenhuisvesting. Omdat het goed paste binnen de Nota ouderenhuisvesting gemeente Amsterdam 2015-2018 en het Gebiedsplan Watergraafsmeer stadsdeel Oost kwam het stadsdeel in maart 2016 tot het volgende advies:

‘Robert Kochplantsoen krijgt als hoofdfunctie wonen, waarvan tenminste de helft van het gebruiksoppervlak bestemd is voor woningen voor ouderen in de sociale sector (onder de aftoppingsgrens), aangevuld met (groeps-)woningen voor een brede doelgroep door verschil in woninggrootte, prijs en segment.

Naast wonen wordt ingezet op kleinschalige bedrijvigheid, waaronder broedplaatsen en/of ruimte voor voorzieningen, op tenminste de helft van de begane grond, die een toegevoegde waarde voor de bewoners van het pand en buurt hebben en die geen overlast dient te veroorzaken (‘rustig wonen’).’ Vijf selectiecriteria geeft verder richting in het gewenste gebruik.

Overleg is er sinds maart 2016 niet meer geweest

Geen overleg
Op de site van de gemeente is er na het document met dit advies niets meer vastgelegd. Een brief van 23 februari 2017 aan omwonenden en ondernemers waarin B&W zich akkoord verklaart met het advies is niet terug te vinden. De juridische status van een bewonersbrief is discutabel. Op 5 december 2017 vragen betrokkenen om enige duidelijkheid bij verantwoordelijk bestuurder Thijs Reuten. De geruststellend bedoelde woorden van hem in die commissievergadering zijn gedrenkt in politieke vloeibaarheid.

Overleg met de initiatiefnemers van Villa des Roses, met Ineke Vervoort, is er sinds maart 2016 niet meer geweest. Terwijl de gemeente Amsterdam dan optekent: ‘De gemeente Amsterdam zorgt ervoor dat er een transparant traject wordt opgesteld voor een selectieprocedure, waarbij direct omwonenden voldoende geïnformeerd worden en betrokken blijven bij het vervolg van het traject.’

Nadere criteria
En dan is er plotseling een nieuwe bewonersbrief, gedateerd op 19 maart 2018, van Thijs Reuten, die dan nog maar korte tijd te gaan heeft als portefeuillehouder Wonen in Oost. De randvoorwaarden die genoemd worden kunnen nog gelezen worden als overeenstemmend met die in het advies van 2016. Maar waar zijn de nadere criteria, de concretere beloften die de buurt zijn gedaan? En waarom wordt Stichting Urban Resort gevraagd het pand te betrekken met broedplaatsen? En wat te denken van de volgende zin in het schrijven: ‘Zodra de geïnteresseerde partijen voldoen aan de randvoorwaarden wordt er geselecteerd op hoogste bieding’?

Dat het volledig ontbreken van enige transparantie, van overleg tussen betrokken bewoners en bestuurders c.q. ambtenaren, in combinatie met een dergelijk schrijven waarin meerdere interpretaties mogelijk zijn, tot onrust en wantrouwen onder bewoners leiden is logisch. De reacties daarop van de overheid zijn bekend en voorspelbaar: sussen en het ook niet precies weten. Niemand is verantwoordelijk.

Invloed van stadsdeel
Of de vier gekozen lokale vertegenwoordigers van Watergraafsmeer, de totale adviserende stadsdeelcommissie waarvan die vier deel uitmaken en/of de drie benoemde bestuurders in Oost nog iets in de melk te brokkelen hebben rond een probleem als het onderhavige kan de komende tijd duidelijk worden.

Eén van de vier in Watergraafsmeer, Bas van Vliet van Méérbelangen, heb ik gevraagd naar zijn commentaar. Hij kent de kwestie. In zijn mailreactie schrijft hij: ‘Van ambtelijke zijde wordt aangegeven dat het verkoopproces via grondbedrijf nogal langzaam gaat, maar daar zit verder niets achter en er is zeker niet sprake van speculatie, maar meer van het zorgvuldig inzetten van het proces.’ Het proces verloopt langzaam, en Bas van Vliet vraagt zich af waarom bij zo’n niet al te moeilijk proces, maar niet ondoorzichtig.

Ineke Vervoort is er niet gerust op. In haar brief aan de gemeenteraad van 18 april 2018 geeft zij een helder overzicht van het proces tot nog toe, van de aanleiding tot onrust en vraagt zij de overheid zich te houden aan gedane beloften. Wat is bewonersparticipatie waard? Wat is een advies van een stadsdeel waard?

 

1 REACTIE

Laat een reactie achter

Please enter your comment!
Please enter your name here