Home Nieuwsoverzicht Reis om Zeeburg in 120 minuten

Reis om Zeeburg in 120 minuten

0

Woensdagochtend half negen. Vandaag krijgt mijn zoon zijn laatste inenting bij de GGD. Ik stap met hem in lijn 10 op het Azartplein. Een GVB-medewerker benadert mij. ‘Instappen op het eindpunt is verboden’, meldt hij met een vanzelfsprekendheid alsof ik een welbekende regel moedwillig overtreed. Enigszins aangeslagen door de strenge reprimande op de vroege ochtend, loop ik een halte verder en sluit mij aan bij een groepje koukleumende, natgeregende eilandbewoners.
Ondanks de drukte is het bankje vrij. Al snel begrijp ik waarom. De gloednieuwe abri’s zijn niet wind- en waterdicht. Wel zijn er gaatjes in het bankje geboord, maar deze mogen niet baten. Gelukkig komt de tram eraan. Met frisse moed en een zeiknatte kont stappen we in. Ik stempel alvast twee zones, omdat we nog naar IJburg gaan.

De straatnaam van het verhuisde consultatiebureau weet ik niet, maar ik weet wel waar het is. Twee haltes verder kom ik, keurig op tijd, in wat de Kraijenhoffstraat blijkt te zijn. De dame achter het loket kijkt me vragend aan. Als ik over inentingen begin, zegt ze stralend dat ik in de Palembangstraat moet zijn.
Ik zet het met kind op een rennen, want nu zijn we niet meer op tijd. Buiten adem bereiken wij het Muiderpoortstation, maar daar speelt mijn slechte geheugen voor straatnamen me alweer parten: aarzelend vraag ik de weg naar de Bami Pangangstraat.
Eenmaal op de plaats van bestemming tref ik een rij die doet denken aan een zaterdagmiddag bij de supermarkt. Een kind ligt krijsend op de grond en zijn moeder schreeuwt dat hij desondanks ingeënt moet worden en wel onmiddellijk. Intussen stelt mijn zoon alle bang geworden kinderen gerust door ze uit te leggen dat ze alleen maar een beetje van een dodelijk virus in hun ader gespoten krijgen.

Twee inentingen en een hoop herrie verder verlaten wij het pand. Na een fikse wandeling blijkt de bushalte op de Zeeburgerdijk op mysterieuze wijze te zijn verdwenen. Vanaf de Schellingwouderbrug kunnen we nog één halte mee naar de Zuiderzeeweg. We moeten wel opnieuw stempelen, want onze kaart is net verlopen.
Met tram 26 leggen we de laatste twee haltes naar school af. Met nog twee extra stempels op de strippenkaart, want we hadden volgens de conducteur nog niet genoeg zones betaald om het traject te kunnen vervolgen.
Om half 11 stormen we de school binnen, waar ik als hulpouder op de activiteitenochtend ‘verhaal schrijven’ zal geven. Puffend en hijgend ga ik op zoek naar mijn groepje kinderen. De animo blijkt zich te beperken tot mijn eigen kind. ‘Ik zei toch dat niemand “verhaal schrijven” leuk vindt’, aldus mijn kleine schattebout. Het GVB gaat vooruit, maar ik ga, veertien strippen lichter, terug. Naar huis.

_____

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here