Home BoekvandeWeek ‘Stukjes Hemelblauw’, een boek vol hoop

‘Stukjes Hemelblauw’, een boek vol hoop

0

1 Dit is het verhaal over hoe mijn leven op een keer helemaal op zijn kop kwam te staan.’ Stukjes Hemelblauw is de ontwapenende debuutroman van Sue Durrant waarin de ‘jeugdzorgkinderen’ Zac en Ira centraal staan.

Ira heeft als kind een dagboek bijgehouden en hierin vertelt ze over hoe zij en haar broertje Zac na vele omzwervingen in Huize Skilly, een kindertehuis in Londen, terechtkomen. Het is oktober 1987 en Miracle (Ira) is negen en Zackery (Zac) zeven jaar oud. Ze hebben hun ouders nooit gekend en ondertussen zijn er al vele pleegouders de revue gepasseerd. Zac is bang voor wat er komen gaat, maar ze krijgen gelukkig een fijne kamer bovenin het tehuis en Skilly heeft ook nog eens een hele mooie, grote tuin. En ze ontmoeten de aardige Silas en de lieve Hortense, die in het tehuis werken.

Hoe ouder de kinderen worden in Skilly, hoe moeilijker het is om adoptieouders voor ze te vinden. Vaak denkt Ira aan haar ‘droomthuis’ en Skilly is verre van dat, maar het kan er gelukkig mee door. Ira’s lievelingsboek is Mathilda, want ook al had Mathilda vreselijke ouders, ze kon toveren en de situatie beter maken. Ira zou dat ook graag willen, maar het lukt niet. Op een dag in mei van het jaar 1989 vindt Ira een brief onder een losse vloerplank in haar kamer. Het is een brief van Glenda Hyacinth uit 1947 waarin ze over haar leven in Skilly verteld. Ira besluit een brief aan Glenda te schrijven en stopt de brieven samen onder de vloerplank maar wat hebben mevrouw Clanks, de strenge directrice van Skilly, en Glenda eigenlijk met elkaar te maken?

Stukjes Hemelblauw is een ontroerend boek dat je maar moeilijk weg kunt leggen en na het lezen blijft het intense verhaal je dan ook nog lang bij. Sue Durrant weet de wereld van een jeugdzorgkind treffend weer te geven. Ira’s dagboekfragmenten zijn geloofwaardig en bevatten veel mooie details die haar leven verduidelijken. Ze heeft dromen, maar voelt zich voortdurend verantwoordelijk voor haar broertje. Het leven zonder ouders is nu eenmaal moeilijk, maar er zijn gelukkig ook genoeg lichtpuntjes, oftewel stukjes hemelblauw. Ook de andere kinderen krijgen een gezicht door Ira’s liefdevolle beschrijvingen. Elk kind is anders, maar ze hebben allemaal hun redenen voor hun gedrag.

De illustraties van Katie Harnett passen perfect bij het verhaal; de natuur in de vorm van de tuinen van Skilly en Martha spelen immers een grote rol in het verhaal. Ook de vormgeving is prachtig. Het boek kan volledig worden opengeklapt tot er een weids landschap verschijnt. Dit zit symbolisch verstopt achter het raam op de cover van het jeugdboek. Sue Durrant geeft de lezer een kijkje in een kindertehuis waar er naast de ellende ook mooie dingen kunnen ontstaan. Ira’s gevoelens worden nooit te sentimenteel; je gelooft haar en leeft met haar mee. De reünie in het laatste hoofdstuk laat zien hoeveel de kinderen aan Skilly hebben gehad en hoeveel dromen er werkelijkheid zijn geworden met een beetje hulp van anderen. Het resultaat: een boek vol hoop.

____

Stukjes Hemelblauw (9+) is geschreven door Sue Durrant
is vertaald door Nan Lenders
en is uitgegeven door Meis & Maas
Lisa Fase is boekverkoper bij Java Bookshop, Javastraat 145

Laat een reactie achter

Please enter your comment!
Please enter your name here