Home EtenDrinken Oost aan de kook: Tijd voor chapati!

Oost aan de kook: Tijd voor chapati!

0
Anoop is nu degene die meestal kookt.

Dwars gaat graag op keukenbezoek bij Amsterdammers met roots in het buitenland. Welk gerecht uit het land van herkomst koken zij het liefst? Dit keer een kijkje in de pan van Anoop (37) en Timo (40) Meijer, waar chapati’s worden bereid. En hoe hebben Timo en Anoop elkaar eigenlijk gevonden? Hij komt uit Amsterdam, zij uit een dorpje in Noord-West India…

Hella de Groot | Foto’s Henk Pouw | Dwars

De dhal soep staat al te pruttelen op het vuur als Anoop (de oo klinkt als ou, zoals in: Anouk) en Timo ons – verslaggever en fotograaf – welkom heten in hun keukenhoek. Achter de ramen van hun gezellige woonkamer klinkt de levendigheid van de Dappermarkt op. Anouk is bijna negen maanden zwanger maar ‘toont’ nauwelijks in de wijdvallende Indiase jurk die ze draagt. Last van misselijkheid heeft ze niet, zegt ze, wel heeft ze meer trek in pickles (ingemaakte augurken van Indiase makelij) dan normaal. Timo, die haar bij het koken terzijde staat, is er ook dol op. De pickles worden betrokken bij de Indiase toko op het Dapperplein.

De gele (split)linzen in de dhal soep komen eveneens van de toko. Nederlanders eten de dhal als soep, in India wordt er vooral in gedipt met naan brood of chapati (het pannenkoekje dat Anoop zo gaat maken). Dhal is makkelijk te maken, vertelt Anouk. Eerst vult ze een kopje half om half met rode en gele (split)linzen, de laatste vanwege de nootachtige smaak. Dan fruit ze een uitje, voegt water met een blokje groentebouillon toe en de linzen. Op laag vuur heeft de dhal soep een halfuur nodig. Langer mág.

Grote druk
De aubergine, waarvan ze het vruchtvlees zo aan de vulling voor de chapati zal toevoegen heeft Anoop al geroosterd op de kookpit. Als ze de aubergine begint te schillen vertelt ze dat ze pas écht is gaan koken toen ze met Timo trouwde. Goed kunnen koken is een vereiste voor een vrouw in India, zéker uit het dorp waar ze opgroeide, in de provincie Punjab in Noord-West India, vlakbij de Pakistaanse grens. Een behoudend dorp met behoudende mannen die – met het oog op een mogelijk huwelijk – bij Anoops ouders kwamen vragen of hun dochter goed kon koken. Anoop schudde dan het hoofd, de mannen liepen door. De zelfstandig aangelegde Anoop liet zo menige huwelijkskandidaat aan zich voorbijgaan. ‘Vroeg trouwen is in India cultureel bepaald, je trouwt als vrouw tussen je 18de en 25ste’ zegt Timo terwijl hij de borden op tafel zet. Anoop knikt, ze was die leeftijdsgrens ruim gepasseerd toen ze in een andere provincie ging werken in het onderwijs. Ze voelde er grote druk door de opmerkingen uit haar omgeving, vertelt ze, terwijl ze enkele geblakerde plekjes uit het auberginevlees wegsnijdt. ‘Dan zeiden ze: ‘Je bent al 30, waarom ben je niet getrouwd? Ben je niet mooi genoeg? Is je huid te donker?’ Want hoe lichter je huid is in India, hoe meer waardering je krijgt als vrouw.’ Timo knikt haar toe: ‘We hebben het in Nederland snel over discriminatie, maar in India kunnen ze er ook wat van. Je huidskleur, je kaste, je religie… het is daar zó belangrijk.’

Digitale vonk
Ook de ongehuwde dertiger Timo Meijer kreeg vragen uit zijn omgeving toen hij in India een ICT-opleiding volgde. Indiase medestudenten, allen begin twintig, vroegen hem waarom hij vrijgezel was. Timo wilde zeker trouwen en kinderen. Hij schreef zich in bij een matrimony site (zomaar ‘daten’ zoals in het westen is in India ongebruikelijk; een huwelijk is het doel). Anoop stond ingeschreven op dezelfde site. Het bleek al chattend goed tussen hen te klikken. De digitale vonk werd bij hun eerste ontmoeting, bij de ouders van Anoop, een vlam. Anoops vader vond Timo ‘erg wit, zeer knap’. Belangrijk vond hij dat Timo van huis uit christen was, net als zijn eigen familie (christenen vormen een minderheid van de Indiase bevolking, het grootste deel is hindoe). Anoop haalde in India haar A1 taalniveau, kwam een aantal maal naar Nederland om te wennen. Ze trouwden in 2015.

Het pannenkoekje blaast zich door de plotselinge hitte op als een ballonnetje.

‘De Nederlandse chilipeper is niet zo scherp,’ merkt Anoop glimlachend op, terwijl ze een halfje tussen wijsvinger en duim houdt. Ze snijdt hem in reepjes voor de vulling. In India wordt vooral gekookt met de vurige groene peper die ze hier niet kan vinden. Ze gooit de partjes geschilde aardappelen in de pan, doet er een scheutje water bij om de groenten in de pan goed te doorstoven. Voor het gerecht zijn aardappelen niet strikt noodzakelijk, zegt Anoop, maar ze is er dol op, net als de meeste Indiërs. Zij en Timo maken om beurten stamppot met ‘sojaworst’ in plaats van spekjes. Anoop is -net als vrijwel alle Indiërs- vegetariër, al maakt ze soms rijstgerechten met kip, zoals onlangs een curryschotel voor 60 personen bij BOOST waar ze taallessen volgt.

Deegballonnetje
Dan de chapati (zie kader voor bereiding)! Anoop legt het tot pannenkoekje uitgerolde deeg in een platte pan en draait het gedurende enkele minuten om. Ze haalt de pan weg en plaatst met een keukentang het pannenkoekje direct op de pit met vol vuur. Dan volgt het leukste gedeelte voor keukentoeristen zoals wij: het pannenkoekje blaast zich door de plotselinge hitte op als een ballonnetje. Met de keukentang draait Anoop het deegballonnetje een paar keer om op de kookpit, haalt het van het vuur en legt het inmiddels weer platte pannenkoekje in een bak op tafel waar ook de andere chapati’s belanden. Tussen de pannenkoekjes wrijft ze wat ghee (geklaarde boter). Deeg bereiden gaat haar goed af, of het nu om chapati of brood gaat. ‘In India maakt iedereen zijn eigen brood,’ legt ze uit. ‘In de streek waar ik vandaan kom (Punjab) zijn geeneens bakkers.’ ‘In de grote steden zijn ze er wel, maar niet veel, als je het afzet tegen het aantal bewoners,’ vult Timo aan terwijl hij glazen op tafel zet. ‘In Amsterdam zit op iedere straathoek een bakker!’ zegt Anoop lachend.

Timo vult de glazen met water als we aan tafel plaatsnemen. De dhal soep blijkt zachtromig van smaak, de opgerolde chapati met groentevulling heerlijk kruidig. Ja, beamen ze, Anoop is nu degene die meestal kookt. Timo heeft een fulltime baan in de ICT in Utrecht. Anoop zou graag werken maar wil eerst haar Nederlands verbeteren. Ze volgt taallessen bij BOOST, samen met mensen met verschillende achtergronden en een andere status (‘Zij zijn vluchteling, ik ben getrouwd’). Heeft ze in Nederland vrienden gemaakt? Ze kijkt Timo aan. ‘Timo’s vrienden zijn mijn vrienden.’ Hij legt even zijn hand op haar linkerarm, die op haar buik rust.

PS. Op 7 april is Anoop bevallen van een prachtige zoon, Paras.

Recept Chapati met groentevulling voor 4 personen

Ingrediënten deeg voor chapati
370 gram meel (half Nederlands, half Indiaas meel van de toko)
1 kopje water, eventueel nog water toevoegen géén zout

Ingrediënten vulling chapati (pannenkoekje)
zonnebloemolie
2 rode uien
3 teentjes knoflook
stuk gember
halve chilipeper
2 kruimige aardappelen
1 aubergine
2 tomaten
2 tl kurkuma
1 tl zwarte peper
1 tl zout
1 tl garam salam
snufje paprikapoeder paar takjes koriander

Bereiding chapatideeg
Met vuisten kneden
Stukjes afnemen en tot bolletjes rollen
Bolletjes platmaken (deegroller)
In platte pan (met zonnebloemolie ingevet) leggen, paar keer draaien
Met keukentang direct op (hoog) vuur leggen en (gedurende 3 minuten) draaien
Met keukentang in (keramieken) bak leggen, eventueel met ghee insmeren

Bereiding vulling
Aubergine 10 minuten op de kookpit roosteren, voortdurend draaien, schillen (of aubergine opensnijden en vrucht vlees uitlepelen)
Scheut zonnebloemolie in de pan – Gesnipperde uien fruiten
Chilipeper in reepjes toevoegen, samen met de geschilde/gesneden knoflook, gember en aardappel
Voeg de specerijen toe en roer alles door
Roomzacht aubergine vruchtvlees en gesneden tomaten erbij
Voeg op het laatst de gesneden koriander toe

Tenslotte
Rol groentevulling in de chapati’s

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here