Home Overzicht Wandelend aan elkaar wennen

Wandelend aan elkaar wennen

0

Stel, je besluit je woning in Maastricht op te geven en naar Amsterdam te vertrekken. Limburgers hebben de naam makkelijk in de omgang te zijn. Maar hoe zit dat in Amsterdam, hoe snel kom je er hier tussen? Hannie Raaff, bewoonster van nieuwbouwblok De Smaragd, ervaarde het – daarbij een handje geholpen door een nieuw fenomeen: de BuurTgids.

Door Hansje Galesloot | Beeld Mila van Egmond

De Smaragd, dit voorjaar opgeleverd, is veertig procent van de bewoners van buiten Amsterdam afkomstig. Het oogstrelende gebouw in gele baksteen, op de hoek van Insulindeweg en Celebesstraat, kent een mengsel van koopappartementen, sociale huur en vrije-sectorhuur. De overgang van Dapperbuurt naar Indische Buurt heeft er allure door gekregen. Eerst was er een spetterend openingsfeest in de binnentuin. Daar kon iedereen zich opgeven voor de tour van de BuurTgids op zaterdagmiddag 1 oktober, bekostigd door woningcorporatie De Alliantie die het nieuwbouwblok heeft gerealiseerd. Een hilarisch begin van de tour was de krijttekening van alle woningen die op de stoep voor het Koreaanse restaurant was gemaakt. Iedereen moest op zijn eigen huis gaan staan. ‘Hé, woon jij dáár?’

Buddy’s
De eerste halteplaats voor de dertig deelnemers was Studio 52nd in de koepel van de Gerardus Majellakerk. ‘Daar hadden ze meteen vrijwilligers nodig,’ vertelt Hannie Raaff, ‘buddy’s voor kinderen in achterstandssituaties. Een leerling uit de vijfde klas van het Montessori College Oost die met haar vader mee was, meldde zich prompt aan voor een brugpieper van haar school.’ Via de Turkse bakker – ‘overal kregen we iets’ – ging de tocht naar de Bataviaspeeltuin, waar moeders vertelden hoe ze gezond kookten met de kinderen. ‘Toen we weer weggingen, zag ik ze met z’n vijven op een bankje zitten roken. Eh….. Ja kijk, het blijft hier wel de Indische Buurt, grapte iemand naast me, je moet geen spijkers op laag water zoeken.’

‘Vroeger kwam iemand van de kerk aan de deur, dit is de eigentijdse opvolger’

Hippiekolonie
Tussen de pitstops door konden de deelnemers met elkaar in gesprek raken. ‘Je moest dan lopen naast iemand die je nog niet kende. Daar waren ze behoorlijk sturend in! Maar het werkte, je rolde meteen in allerlei contacten. Bij het Instrumentendepot van Batjang Buren vertelde ik aan een vrouw die naast me stond, dat ik mijn gitaar ging wegdoen. O, zei ze, dat is iets voor mijn dochter, die heeft nu zo’n wrakkig exemplaar. Een paar dagen later kwamen ze ’m ophalen.
Al eerder had ik bedacht dat ik actief wilde worden bij het project Oorlog in Mijn Buurt op basisscholen. Toen bleek een van de gidsen daar een connectie mee te hebben!’ Buurttuin Oost-Indisch Groen aan de rand van het Flevopark was een eyeopener voor de meesten: zo’n prachtige oase. Minstens zo romantisch was daarna het bezoek aan de tuindershuisjes in het Flevopark zelf, naast het oude gemaal waarin nu een distilleerderij zit. Een bewoner gaf uitleg. ‘Het lijkt daar wel een hippiekolonie. Er wonen jonge mensen die zo nu en dan de boel opengooien met concerten en barbecues.’

Hartverwarmend
Het project De BuurTgids is net begonnen. De drie oprichters – Luca van der Putten, Annemarie van der Veen en Feye van Olden – hebben nu enkele buurttours in de Indische Buurt en in Noord achter de rug. Ze willen in de hele stad gaan werken. Ook in overig Oud-Oost en in de Watergraafsmeer kunnen groepen bewoners een tour aanvragen. Dat hoeven niet alleen bewoners van een nieuwbouwcomplex te zijn, het kan ook gaan om zittende bewoners die beter willen weten wat hun buurt allemaal te bieden heeft. ‘Het was hartverwarmend,’ zegt Hannie Raaff. ‘Dit gun ik iedereen die ergens komt wonen. Toen ik destijds naar Maastricht verhuisde, vanuit Groningen, kwam er iemand van de kerk aan de deur met een bloeiend vetplantje als welkom. Dit is de eigentijdse opvolger.’

www.buurt-gids.nl