Home Gemist Wij zijn nog steeds hier

Wij zijn nog steeds hier

0
Verzet tegen het onmenselijke asielbeleid groeit; de solidariteitsdemonstratie van het Krugerplein naar de Dokwerker.

Zij kunnen niet blijven en mogen ook niet naar hun eigen land terug. De vluchtelingen van Wij zijn hier kraakten leegstaande woningen van woningbouwvereniging Ymere in de Rudolf Dieselstraat. Omdat de woningen al enige tijd leegstaan, mogen zij daar tot 1 juni blijven. Een gat in de asielwetgeving staat een structurele oplossing in de weg.

Tekst en foto Rose Bartholomé

Een opstootje bij een pand in de Dieselstraat. Voor het huis scandeert een groep actievoerders: ‘Nooit meer fascisme.’ Tussen de ingegooide ruiten op één hoog wappert de vlag van een extreemrechtse groep. In de nabijgelegen Dieselstraat hebben vluchtelingen, die al meer dan vijf jaar rondzwerven, leegstaande woningen gekraakt. De extreemrechtse groep zou als actie tegen de vluchtelingen ook een pand hebben gekraakt. Op hun website staat dat zij ‘via een sympathisant bij de gemeente’ een lijst hebben gekregen waarop alle leegstaande woningen in de buurt staan.

Zijn enige misdaad was dat hij niet beschikte over de juiste papieren.

Haat
AT5 berichtte dat de extreemrechtse groep de sleutels heeft gekregen van degene die de woning antikraak huurde. De gemoederen liepen hoog op. De politie was aanwezig, maar greep niet in, tot woede van sommige omstanders. De krakers hadden al eerder alarm geslagen over de vooraf aangekondigde plannen van de extreemrechtse groep.

Door de berichtgeving in De Telegraaf en aanverwante media kwamen Pegida en andere fascistische organisaties enkele keren het buurtje in om met hun aanwezigheid kenbaar te maken dat de vluchtelingen niet gewenst zijn. Een paar dagen later heeft deze groep de buurt weer verlaten. Het was ze vooral te doen om  de vluchtelingen van Wij zijn hier in de media neer te zetten als crimineel. Hun tactiek is om snel ergens hun haatboodschap te zaaien en dan weer te vertrekken.

Mag niet terug
Voor de deur van Dieselstraat 6 zitten leden van het vluchtelingencollectief te praten met Jasper van Dijk, Tweede Kamerlid voor de SP, over het gat in de asielprocedure. Anders dan de pers vermeldt, bestaat de groep niet uit uitgeprocedeerde asielzoekers. Want de afgelopen jaren hebben ongeveer honderd mensen alsnog een verblijfsvergunning gekregen. Een deel van de asielaanvragers mag niet in Nederland blijven, maar kan ook niet terug naar het eigen land. Het eigen land is in oorlog, of iemand loopt gevaar vanwege religie, geaardheid of politieke mening. Het eigen land wil de asielaanvragers niet terugnemen. Soms is alleen het feit dat je asiel hebt aangevraagd al een reden om niet terug te mogen. Het meest Kafkaiaans is dat de vluchteling een verklaring van de eigen ambassade moet overleggen waarin staat dat hij of zij niet terug mag. De ambassade geeft deze verklaring echter niet, omdat het land alleen ontwikkelingshulp krijgt als het meewerkt aan de terugkeer van vluchtelingen.

Voortdurende angst
Adam uit Sudan vertelt: ‘Ik vluchtte voor een warme oorlog, maar nu ben ik in een koude oorlog terechtgekomen.’ De Immigratie- en Naturalisatiedienst wees zijn asielaanvraag af. Hij kwam vier keer in de gevangenis terecht. Zijn enige misdaad was dat hij niet beschikte over de juiste papieren. Hoewel Nederland niet als voorwaarde mag stellen dat iemand in ruil voor opvang meewerkt aan zijn of haar terugkeer, ging Adam akkoord. Adam: ‘Ik werd nog liever doodgeschoten in Sudan, dan de voortdurende angst die ik voel hier in Nederland.’

De Dienst Terugkeer en Vertrek kreeg geen akkoord van de ambassade in Sudan. Adam mag niet worden uitgezet. Hij valt net als veel anderen tussen wal en schip. Zij zijn niet uitgeprocedeerd, maar slachtoffers van een gat in de wetgeving.

Check www.wijzijnhier.org

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here