Home Overzicht Zwakke school komt uit dal

Zwakke school komt uit dal

0
Nieuwe inrichting van de centrale hal.

In 2016 kreeg de 8e Montessorischool Zeeburg aan de Borneokade het predicaat ‘zwak’ in het rapport van de onderwijsinspectie. Inmiddels is de school verbouwd en werkt de nieuwe directeur samen met het team aan verbetering van het onderwijs en de sfeer op school. Blijft het negatieve rapport nog aan de school plakken? Tijd voor een update.

Tekst Anna Zuidmeer | Foto Arjen Poortman | IJopener

De basisschool werd in 2016 door de onderwijsinspectie als ‘zwak’ bestempeld aan de hand van drie kritiekpunten. De kwaliteit van het onderwijs was niet in orde en er werd niet voldoende onderscheid gemaakt tussen verschillende leerniveaus. Daarnaast werd er niet genoeg zorg geboden aan leerlingen die dit wel nodig hadden. Ten slotte werd er binnen de school niet genoeg gecommuniceerd over de kwaliteit van onderwijs, waardoor deze ook niet verbeterde.

‘Leraren zijn bereid zichzelf te verbeteren en durven zich kwetsbaar op te stellen’

Moeder en lid van de ouderraad Stans van Egmond herkent deze problematiek. ‘Er was geen aandacht voor kinderen met een rugzakje of juist erg slimme kinderen. Het onderwijs was toegerust op de gemiddelde leerling. Ook was er geen sprake van een gedeeld kader: hoe leer je kinderen lezen of rekenen? Iedereen deed het naar eigen inzicht.’ Stans vertelt ook dat er eerst klassenassistenten aanwezig waren die de leraren ondersteunden met orde houden en uitleg geven in de klas. Deze werden echter na de economische crisis wegbezuinigd door Samen Tussen Amstel en IJ (STAIJ), de organisatie waartoe de 8e Montessorischool behoort.

Deze situatie zorgde voor tegenvallende onderwijsresultaten. ‘Ook wij als ouders merkten dat er op school niet uitkwam wat erin zat’, beaamt Stans. Toch kozen zij ervoor hun zoon Clovis, die inmiddels in groep zes zit, niet van school te halen na het onderzoeksrapport, in tegenstelling tot veel andere ouders. ‘We wilden eerst zien hoe de school de kritiek zou oppakken. Clovis heeft altijd op deze school gezeten en wij wilden hem niet weghalen bij zijn vrienden. Gelukkig zagen we al na drie à vier maanden verbetering in de schoolprestaties van onze zoon.’

 Nieuwe wind
Direct na het rapport werd interim-directeur Astrid Duyff ingeschakeld om het onderwijsklimaat te verbeteren. Leraren kregen studiedagen om structuur aan te brengen in de lesmethodes en ook ouders werden intensief betrokken bij het verbeteringsproces. Na een jaar kreeg de school van de onderwijsinspectie weer een voldoende beoordeling, Holga de Vries, voormalig directeur van de Watergraafsmeerse Schoolvereniging, werd als nieuwe directeur aangenomen.

Samen met de ouderraad nam De Vries de inrichting van de school onder handen. Waar eerst sobere stellingkasten stonden, is de school nu open en groen geworden. In de grote hal op de begane grond, waar alle klaslokalen op uitkomen, is een enorme wand met planten geplaatst. Door de school hangen knutselwerken met dieren erop, een onderdeel van het Afrika-project waar de school nu mee bezig is. En vrijwel alle deuren staan open. ‘Dat was vroeger wel anders’, legt de directeur uit, ‘eerst waren veel deuren dicht. De leraren waren bang voor kritiek en als je elkaars klas binnenstapte, werd daar achterdochtig op gereageerd. De leraren waren eraan gewend dat iemand met een kladblokje achterin de klas ging zitten om te noteren wat er niet goed ging. Dat schept geen fijne sfeer.’

Nu is de teamspirit verbeterd. Een aantal docenten is vertrokken, het team is uitgedund en het ziekteverzuim is sterk gedaald. ‘Leraren zijn bereid zichzelf te verbeteren en durven zich kwetsbaar op te stellen. Het vertrouwen is er nog niet honderd procent, maar het groeit.’ Daarnaast is de ondersteuningsstructuur verbeterd, zijn er twee nieuwe intern begeleiders aangenomen en is er een remedial teacher om de achterstanden van de leerlingen weg te werken. Vlak voor de voorjaarsvakantie kwamen de bestuurder en een beleidsmedewerker van STAIJ kijken hoe het er nu aan toegaat op de school. Een spannend moment voor het team maar ‘ze waren erg tevreden’, aldus Holga de Vries.

Effect op de leerlingen
Bovenbouwlerares Michelle Bosloper is ook tevreden met de ontwikkeling die de school doormaakt. ‘De kinderen werken nu beter zelfstandig, ze kunnen doelen stellen en ze werken harder. Ook de sfeer op school en in het team is fijner. Drie jaar geleden stapte ik niet zomaar het kantoor van de directeur binnen. Ik vind het goed dat dat nu wel kan.’

De verbeterde sfeer valt ook de ouders op. ‘Er is meer rust in de klassen en ook op het schoolplein klinken geen negatieve geluiden meer’, vertelt Stans van Egmond. ‘Ik maak mij geen zorgen om het imago van de school. Er zijn in korte tijd enorme verbeteringen gerealiseerd, dus wat dat betreft was het predicaat “zwak” misschien wel een goed signaal. De school heeft de kans gekregen en aangegrepen om achterstallig onderhoud aan te pakken.’

Directeur De Vries beaamt dat de school geen last heeft van een slechte naam. De aanmeldingen dit jaar lopen prima. ‘We zijn aan het bouwen en repareren tegelijk. Het duurt natuurlijk even voor alle achterstanden weggewerkt zijn. Maar wij richten ons ook op de doelen waar wij als Montessorischool voor staan. Daarnaast zijn wij een open, gemengde school op zowel cultureel als economisch vlak. De leerlingen komen uit verschillende buurten, en ik denk dat het juist in deze tijd belangrijk is om als school een afspiegeling van de samenleving te zijn.’

Nu gezelliger
Twee leerlingen uit groep zes vertellen enthousiast wat zij de beste veranderingen op hun school vinden. ‘De plantenmuur!’, ‘de nieuwe vloer en de planten en bloemen in de klas!’ Ze vinden het jammer dat het eerst minder goed ging, ‘we hadden vaak ruzie in de klas en toen is mijn beste vriendin van school gegaan.’ Nu is het gezelliger op school en hebben ze meer contact met kinderen uit de andere klassen. Zo mogen zij zelf binnenkort kinderen uit groep drie helpen met leren lezen. En ten slotte, exemplarisch voor de vooruitgang die de school heeft gemaakt, ‘de stoelen! Nu heeft ieder kind een stoel in zijn eigen maat, dat zit veel lekkerder.’