Omdat ik promotie in Hilversum moest doen voor de nieuwe zesde bundel Sterrenkunde, seks en serendipiteit die ik samen met broer Dolf schreef, stond ik te wachten op het Muiderpoortstation. De trein was zoals wel vaker te laat en ik liep een paar maal een rondje om de kiosk om de tijd te doden. Ongemerkt keek ik naar de hoofden van bewoners uit Oost, prachtig gecreëerd door een mij onbekende kunstenaar. En toen zag ik daar het hoofd van Arie, waaronder zijn levensmoto stond opgeschreven. ‘Ik ben geen levensgenieter, het leven is een serieuze zaak.’
Voor degenen die niet weten over wie ik het heb, Arie is Arie van Tol, de hoofdredacteur van dit prachtige periodiek. Al meer dan twaalf en half jaar zwaait hij de scepter en die krant die nu voor u ligt is de laatste die onder zijn leiding verschijnt. Dat is meer dan jammer, want in al die jaren heeft hij van Dwars een serieuze en goed gelezen buurtkrant gemaakt dat het sufferdje niveau ver overstijgt. Een hoofdredacteur, en ik kan het weten, ik ben er zelf ook een, moet vooral dienstbaar zijn. Aan de vrijwilligers, de mensen die subsidie geven, de lezers, de kernredactie en al die anderen die iets met de krant te maken hebben. Arie is dat. Dienstbaar met een kapitaal D. Elk stuk dat in de krant komt, gaat door zijn vingers, en uit eigen ervaring weet ik dat hij op elke column reageert. Dankzij hem weet je als bewoner wat er in Amsterdam-Oost speelt. Daarnaast is hij bescheiden en inderdaad geen levensgenieter. Hoewel hij op zijn statement later was teruggekomen, lees ik op oost-online. ‘Je zou bijna zeggen dat ik enige minachting heb voor mensen die levensgenieter zijn. Ik vind dat gewoon niet te rijmen met het klotezooitje dat deze wereld uiteindelijk toch is.’ Deze uitspraak is hem op het lijf geschreven en mede namens alle lezers wil ik hem oprecht danken voor alle mooie kranten die hij heeft gemaakt.
Reageren? [email protected]
