De Dappermarkt is weer eens vernieuwd in een zoveelste poging de al tientallen jaren durende neerwaartse spiraal te doorbreken. Minder kramen en meer ruimte voor ondernemers. Op de dinsdag dat ik er was om een vissie te gaan eten, maakte het geheel een troosteloze indruk.
Bij de meeste kramen was nauwelijks negotie en het aantal bezoekers hield niet over. Op het vernieuwde Dapperplein was een horeca-uitbater met een somber gezicht tafels en banken aan het poetsen en verschuiven. De terrasplekken op de hip uitziende cafés waren leeg. Bij de viskraam was het minder druk dan gewoonlijk, en dat kwam goed uit, want ik hoefde niet lang te wachten.
Mijn metgezel wilde zijn kabeljauw op een van de lege bankjes gaan nuttigen, maar werd door een norse man, die nog steeds aan het poetsen was, hoofdschuddend weggestuurd.
Staande at hij de vis op, terwijl de meeuwen schreeuwend over zijn hoofd vlogen en de reigers gevaarlijk dichtbij kwamen. Lekker als vanouds, die vis, ondanks die gevaarlijke vogels.
We liepen nog even een rondje over de markt. Een stoffenverkoper stond met een gezicht als een oorwurm naast zijn kraam. ‘Wat een klotemarkt. Dit is voor mij de laatste dag; mij zien ze hier niet meer. Aju paraplu.’ We gingen verder over de markt, langs stille kramen en lege terrassen. Hoe lang kan dit nog zo doorgaan, vroegen we ons af.
En het is maar dat U het weet.
