Wat krijg je als je een Tukker een koffiezaak laat beginnen in Amsterdam? Bij Bertus aan het Alexanderplein is het antwoord: een goede kop koffie, Twentse krentenwegge, een hoop gezelligheid en vooral een flinke dosis naoberschap.
Wietske Strebus | Foto Henk Lenaers
Sinds april 2025 is Bertus gevestigd tegenover de imposante Muiderpoort, tussen grote publiekstrekkers als Artis en het Wereldmuseum. Vanaf het terras kijk je uit over het plein, de gracht en de omgeving. Het publiek op het Alexanderplein is ondertussen net zo veelzijdig als de stad zelf. Studenten, buurtbewoners, toeristen uit de hotels in de omgeving en museumbezoekers schuiven aan.
In de vitrine komt de voorkeur voor Nederlandse streekproducten terug. Naast gebak uit Ede ligt er Twentse krentenwegge en appeltaart, gemaakt door mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt die graag bakken. De koffiebonen komen uit Nijmegen. De brander komt regelmatig langs om samen te proeven en de kwaliteit te bewaken.
Eigenaar Bart maakte de overstap vanuit de media naar de horeca en gaf zijn zaak een naam die dichter bij huis ligt. Bertus is vernoemd naar zijn eigen vader en de opa van zijn vrouw. Beiden groeiden op in Oldenzaal. “We wilden geen ingewikkelde naam voor een koffiezaak. Bertus is gewoon een warme, stoere naam,” vertelt Krista, die vanaf het begin bij de zaak betrokken is.
En wie Bertus binnenstapt, merkt dat het niet alleen bij de naam blijft. Naoberschap is een belangrijk onderdeel van de Twentse identiteit: naar elkaar omkijken, een praatje maken en elkaar helpen. Juist dat gevoel wilden Bart en zijn team meenemen naar Amsterdam. “In Twente zie je dat nog veel. Niet dat mensen in Amsterdam niet naar elkaar omkijken, maar in een grote stad gebeurt dat soms op een andere manier. Wij vinden het mooi om daar op onze eigen manier iets aan toe te voegen.”
Zelf kwam Krista na haar opleiding Creative Business aan de Hogeschool van Amsterdam bij Bertus terecht. Ze had al veel barista-ervaring en koos bewust niet voor een baan op kantoor. “Ik wilde juist contact met mensen. De dynamiek van de horeca vind ik leuk. Je bent de hele dag bezig en geen dag is hetzelfde.”
Het persoonlijke contact is inmiddels een belangrijk onderdeel van Bertus. Het team kent veel vaste bezoekers én hun honden. Aan de muur hangt de Bark of Fame, met foto’s en namen van trouwe viervoeters. Voor iedere hond ligt een koekje klaar. Tijdens het gesprek loopt er zelfs eentje nieuwsgierig achter de bar.
Bertus is vooral een plek waar mensen elkaar tegenkomen. Dat blijkt uit kleine dingen: een vaste bezoekster die haar hond een tijdje niet zelf uitlaat, wordt gemist. Een kaartje gaat de deur uit als blijkt dat ze haar heup heeft gebroken. En misschien is dat wel het meest Twentse aan Bertus. Niet de krentenwegge of het Boeskoolmenneke in het logo, maar het omkijken naar elkaar. Een stukje Twente dus, midden in 1018.
