Ik ben bij de Matisse-tentoonstelling in het H’ART Museum geweest

Wat een narigheid.
Ellende.
Niet te harden.
Afschuwelijk.
Het was echt een nachtmerrie.
Gevalletje zelfkwelling.
Waarom doe ik mezelf dit aan?
Ik ben toch geen masochist?

De tickets zijn veel te duur. Je kunt nergens rustig naar kijken. Want overal mensen. Rijen. Opstoppingen. Te veel mensen. De meesten ouden van dagen. Net zoals ik met een slecht humeur, egoïstisch en vol van mensenhaat. Voordringen. Voor je neus gaan staan. Op je tenen.

Zo krijg ik dus een slechte herinnering aan die Matisse, omdat het museum centjes wil verdienen en te veel mensen voor te hoge prijzen binnenlaat. De thuisblijvers hebben gelijk.

Ik heb ook al tickets voor Kusama in het Stedelijk. Ook een megapopulaire tentoonstelling. Ik heb nu al slapeloze nachten ervan.

En het is maar dat U het weet.

Vorig artikelGezond leven begint bij ontmoeten: vijf weken aandacht voor vitaliteit bij Vonk
Volgend artikelDe boekenkast van… Mijke Loeven