Een jaar lang feestelijkheden vanwege 750 jaar Amsterdam hebben we net achter de rug. Nu bestaat Waterschap Amstel Gooi en Vechtstreek 500 jaar. Om deze mijlpaal van vijf eeuwen waterveiligheid in het stroomgebied van de naamgever van onze stad luister bij te zetten, heeft het Waterschap Willem de Bruin gevraagd een tekst te maken. Deze is tot en met 11 november ’s avonds te zien als lichtprojectie in nevel boven de Amstel, stroomopwaarts in Ouderkerk.
Anne-Mariken Raukema
Deze actie staat in een jonge traditie van het Waterschap Amstel Gooi en Vechtstreek (AGV). Sinds vijf jaar vindt dit poëzie- en kunstproject en wordt een dijk in de regio tot podium verheven. Eerder schreven Freek Wallagh, Yousef Gnaoui (Sef), Freek de Jonge en Do ‘dijkgedichten’. De boodschap is te waarschuwen voor het stijgende water en zo het belang van Waterschap AGV voor het voetlicht te brengen.
Willem de Bruin is een Amsterdamse rapper, die bekend werd met The Opposites. Hij koos voor het perspectief van de Amstel zelf. Voor hem is gekozen omdat hij een jong publiek zou aanspreken. Van zonsondergang tot ongeveer 22.30 uur is het gedicht te zien. Leuk voor de eters in de restaurants aan de linkeroever. De bewoners aan de overkant (dorpskant) hebben helaas het nakijken, zij zien niets. Waterschap AGV doet na 11 november niets meer met het gedicht. Wel zal online beschikbaar blijven.
Eerder al werden vanaf de brede kade voor de horeca speciale waterpompen aangebracht. Daardoor ontstaat een nevelwand waarop de tekst wordt geprojecteerd. Zo lijkt het gedicht te zweven, alsof de Amstel zelf spreekt.
500 jaar waterveiligheid
De geschiedenis van de waterschappen in ons land gaan ver terug. Die van AGV wel tot 1525. Op 27 september van dat jaar richtte keizer Karel V het hoogheemraadschap Amstelland op; de voorloper van AGV. Het is het beginpunt van vijf eeuwen strijd tegen het water. Waterschap AVG zorgt niet alleen voor een kalme en heerlijk bevaarbare Amstel en het stroomgebied, schoon drinkwater, maar vooral nu tegen de toenemende regenbuien.
Dijkgedicht 2025
Ik ben de stroom,
die eeuwenlang
het land bewaart.
Ik ben de oevers
waarin een verhaal rust,
dat ons allen verbindt.
Al vijf eeuwen lang:
daar
tussen mens en natuur
de beschermer
Ik hoor je stappen
op de muren van vertrouwen.
Huizen leunen op de schouders,
die gebruikt worden
om hen droog te houden.
Ik draag stormen,
ik koester boten,
en ik zwijg.
Regen valt,
in woede,
soms te veel tegelijk.
Zeeën stijgen
harder dan woorden.
Wie niet luistert
hoort straks alleen
het klotsen van spijt.
Ik ben de stem.
Ik ben het water.
Ik ben de spiegel van tijd.
