In gesprek met Yasemin over fotografie als archief, onderzoek en vertelling.

In deze editie van Fotokroniek duiken we in de praktijk van Yasemin Demirözcan, waarin beeld wordt gebruikt als middel om verhalen, herinneringen en sociale werkelijkheden zichtbaar te maken. Als verzamelaar van herinneringen en archivaris van onderbelichte verhalen laat haar praktijk zich het best omschrijven als een vorm van visueel onderzoek. Het maken van een beeld dient daarbij vaak als startschot voor een breder gesprek, waarin één verhaal raakt aan thema’s zoals diaspora, identiteit, klimaat, economie, politiek en klasse. De beelden tonen niet alleen hoe mensen leven, maar ook hoe zij zichzelf dragen, herinneringen bewaren en betekenis geven aan hun omgeving. Tussen commercieel en onderzoekend werk creëert Yasemin ruimte voor verhalen die vaak ongezien blijven, maar nog lang nadat het moment voorbij is blijven resoneren.