Het dak van NEMO Science Museum was woensdagavond speciaal voor de gelegenheid geopend om naar een uitzonderlijk natuurverschijnsel te kijken. Rond 20.11 uur, op het hoogtepunt van de zonsverduistering, was bijna 90 procent van de zon door de maan bedekt.
Redactie | Foto’s Elmer van der Marel
De bezoekers konden vanaf twintig meter hoogte vrij over de horizon kijken. Daarmee bood het dak van het museum een van de bijzondere plekken in Amsterdam om de verduistering te volgen.
Bezoekers kwamen niet alleen om naar de hemel te kijken. Medewerkers van NEMO legden met een schaalmodel van de zon, de aarde en de maan uit hoe een zonsverduistering ontstaat. Ook waren speciale zonnekijkers beschikbaar, waarmee je het verschijnsel veilig kon bekijken.
Zon, maan en aarde op één lijn
Een zonsverduistering ontstaat wanneer de maan precies tussen de aarde en de zon komt te staan. De maan werpt daarbij haar schaduw op de aarde. Vanaf sommige plaatsen lijkt de zon daardoor geheel of gedeeltelijk te verdwijnen.
Tijdens de verduistering werd in Nederland bijna 90 procent van de zon bedekt. Het ging daarmee om de grootste zonsverduistering die vanuit Nederland sinds 1999 zichtbaar was. Een vergelijkbare verduistering laat volgens NEMO veel langer op zich wachten: pas in 2081 doet zich opnieuw een zonsverduistering van vergelijkbare omvang voor.
Hoewel een zonsverduistering astronomisch gezien een voorspelbaar verschijnsel is, blijft het voor veel mensen een bijzondere ervaring. Het daglicht verandert en de temperatuur kan tijdelijk dalen. Vooral de combinatie van een alledaagse omgeving en een opvallend hemelverschijnsel maakt een zonsverduistering bijzonder om mee te maken.
Verwondering midden in de stad
Ook de omgeving van NEMO trok veel kijkers. De omliggende kades werden populaire plekken om de verduistering te volgen. Vanaf het dak van het museum hadden bezoekers juist een vrij uitzicht op de horizon, iets wat midden in de stad niet overal mogelijk is.
NEMO-directeur Géke Roelink noemt de belangstelling een voorbeeld van hoe wetenschap mensen kan samenbrengen. ‘Een zonsverduistering voelt als magie, maar is pure wetenschap’, zegt zij. Volgens Roelink viel tijdens het kijken naar de verduistering de dagelijkse drukte in de stad even weg en ontstond een gevoel van gezamenlijke verwondering.
De grote belangstelling laat ook zien dat astronomische gebeurtenissen veel mensen blijven fascineren. Voor even waren de ogen van honderden Amsterdammers niet gericht op de stad, maar op de hemel.
