Vorig jaar was ik voor het eerst op de Wetenschapsdag in het Science Park. Toen viel het me op dat er naast interessante lezingen en demonstraties veel leuke dingen voor kinderen waren. Dit jaar wist ik mijn kleinkinderen mee te lokken en we hadden een prachtige middag.
Fokko Kuik
Onderzoeker, dat willen ze al een tijdje layer worden. Maar dan wel in de categorie Freek Vonk. Ze zijn nu 5 en 7 jaar en toen ik vertelde dat ze zelf ook proefjes zouden kunnen doen, waren ze meteen enthousiast. Gelukkig weten ze bij al die ingewikkelde instituten op het Science Park precies met welke steekwoorden ze kinderen naar hun workshops kunnen lokken: ‘marshmellows’, ‘chocolade’, ‘geuren’ en ‘kleuren’, dus het was best lastig kiezen.
Ingewikkelde opdrachten vertaald naar praktische opdrachten
Interessant is hoe ze de ingewikkelde onderwerpen waar ze dagelijks mee bezig zijn in instituten als AMOLF, ARCNL, CWI, NIKHEF en UVA-FNWI weten te vertalen naar praktische opdrachten voor kinderen vanaf een jaar of zes. Alles wordt uitgelegd door de meestal jonge medewerkers. Bij de één lukt dat beter dan bij de ander, maar ook op mijn leeftijd steek je daar best nog wat van op.
Echte laboratoriumjassen
Met een stempelkaart werden we aangemoedigd om zo mogelijk alle vijf de instituten te bezoeken, Maar in het eerste gebouw was al zoveel te beleven dat de middag al bijna om was toen we weer buiten kwamen. Achtereenvolgens hadden we aan de hand van schaduwen iets geleerd over hoe belangrijk het juiste perspectief is bij driedimensionale scans. Hoe je verschillende kleuren licht kunt splitsen en samenvoegen. Hoe zonnepanelen werken. Hoe laserlicht afgebogen kan worden door gebogen stukjes gelatine en hoe moleculen in elkaar zitten. Soms mochten de kinderen echte laboratoriumjassen aan en moesten ze beschermbrillen dragen, wat de workshop alleen maar aantrekkelijk maakte.
Bijzondere instrumenten
Indrukwekkend zijn ook alle onderzoeksinstrumenten die ze gebruiken. Die stonden overal opgesteld en vooral de unieke, specialistische exemplaren daarvan worden in een eigen werkplaats gemaakt door instrumentenmakers met indrukwekkende boor-, zaag- en freesmachines. Als je nog niet weet wat je later wil worden is dit een interessante beroepskeuze, begrepen we van een enthousiaste medewerker.
Anna’s ruigte
Toen we na zo’n twee uur uit het eerste (AMOLF)gebouw naar buiten rolden, waren de kinderen nog lang niet verzadigd. Het was prachtig weer en op de folder zagen we dat ook Anna’s ruigte, naast restaurant Polder, meedeed aan de wetenschapsdag. Daar waren we nog nooit geweest en hoewel het niet formeel aan de universiteit gebonden is, konden we daar ook veel leren van de vrijwilligers die daar rondliepen. Over hoe insectenhotels in elkaar zitten en wat er allemaal groeit in het voedselbos. Minstens zo interessant als het laboratoriumwerk, wat toch voornamelijk binnen gebeurt.
Restaurant Polder
Gelukkig hebben de kinderen nog behoorlijk veel tijd om keuzes te maken voor een toekomstig beroep. Zelf denk ik op dit soort dagen altijd: goh, dat is ook wel een leuk vak waar ik, toen ik zelf nog de keuze had, nooit op gekomen ben. Omdat ik het niet kende. Aan de lezingen voor volwassenen ben ik anders dan vorig jaar niet toegekomen. Rond een uur of vier eindigden we, net als vele anderen, op het gezellige en zonnige terras van café-restaurant Polder.
Volgend jaar weer
Vorig jaar had ik als goed voornemen om dit jaar mijn kleinkinderen eens mee te nemen. Voor volgend jaar ga ik toch van tevoren het programma wat beter bestuderen. Want nu kwam ik er tijdens een biertje achter dat we ook nog hadden kunnen glasblazen en kunnen leren hoe voetballende robots werken. Gelukkig is er volgend jaar vast weer een Wetenschapsdag in het Science Park. Ik kijk er nu al naar uit en de kleinkinderen ook!
