De Sluisbuurt op Zeeburgereiland groeit snel, maar volgens bewoners blijven basisvoorzieningen, bereikbaarheid en leefbaarheid achter bij de ontwikkeling van de wijk. Dat blijkt uit een gesprek met bewoner Frank, die inmiddels anderhalf jaar in de Sluisbuurt woont.
Arie Martijn Schenk
Frank benadrukt dat bewoners begrijpen dat het om een nieuwe wijk in aanbouw gaat. ‘Niemand verwacht dat alles meteen perfect is’, zegt hij. ‘Maar sommige knelpunten worden inmiddels structureel.’
Parkeren en bereikbaarheid zorgen voor frustratie
Een van de grootste zorgen is parkeren. De Sluisbuurt is opgezet als autoluwe wijk, maar volgens Frank ontbreekt het aan realistische alternatieven. In woongebouw Justus, waar Frank woont, staan 289 appartementen tegenover 35 inpandige parkeerplaatsen. Volgens hem zorgt dat voor structurele druk op de beschikbare plekken in de buurt. Tegelijkertijd ervaren bewoners strenge handhaving op fout parkeren. ‘Dat voelt wrang als er nauwelijks plekken zijn’, aldus Frank.
Ook de bereikbaarheid met openbaar vervoer wordt als kwetsbaar ervaren. De wijk is afhankelijk van tram 26, bus 37 en de pont richting Sporenburg. Vooral die pont speelt volgens bewoners een beperkte rol. ‘Veel mensen pakken hem niet, omdat hij te weinig vaart. Dan ben je sneller via de brug.’
Veiligheid in en rond woongebouwen
Naast mobiliteit speelt veiligheid een grote rol. Frank noemt meerdere gevallen van pakket- en fietsdiefstal. Zelf raakte hij zijn elektrische fiets kwijt, terwijl die binnen stond.
Ook de toegankelijkheid van gebouwen baart bewoners zorgen. Volgens Frank kunnen onbevoegden via patio’s of algemene ruimtes relatief eenvoudig binnenkomen. Opvallend is daarnaast een nieuw signaal: drones die meerdere keren per week langs ramen vliegen. Bewoners vragen zich af of die worden gebruikt om woningen te observeren.
Kaal straatbeeld en weinig groen
De openbare ruimte wordt door bewoners omschreven als kaal en weinig uitnodigend. Grote delen bestaan nog uit zand, bouwterrein en braakliggende kavels. Frank vraagt zich af waarom ongebruikte plekken niet tijdelijk worden ingericht met gras, groen, bankjes of zelfs tijdelijke parkeerplaatsen. ‘Maak het wat socialer en leefbaarder zolang verdere bouw nog op zich laat wachten.’
Voorzieningen lopen achter op groei wijk
Ook over voorzieningen klinkt onvrede. De huidige supermarkt op Zeeburgereiland is volgens bewoners te klein voor het groeiende aantal inwoners. Volgens bestaande plannen moet project Patchwork ruimte bieden aan winkels, horeca en een supermarkt. De bouwstart staat gepland voor 2026 en oplevering rond 2029, maar bewoners ervaren nog veel onduidelijkheid over de voortgang.
Begrip, maar ook behoefte aan actie
Wat uit het gesprek vooral naar voren komt, is dat bewoners begrip hebben voor de groeifase van de wijk, maar tegelijk behoefte hebben aan tijdelijke en praktische oplossingen. Het gaat dan om betere bereikbaarheid, meer aandacht voor veiligheid, tijdelijke vergroening en voorzieningen die meegroeien met het aantal bewoners. Voor veel bewoners is de vraag niet of de Sluisbuurt potentie heeft, maar of het dagelijks wonen in de tussenfase voldoende serieus wordt genomen.
