Boek van de Week | ‘Leonard en Hungry Paul’ van Rónán Hession

Boek van Week 28

Breekt de tijd eindelijk aan voor die ene pittige literaire pil die al een jaar op je nachtkastje ligt? Of is dit het zomerse moment voor je guilty pleasure in de vorm van een bloederige thriller, spannend, grof en hard? Of juist het tegenovergestelde, literaire feelgood bijvoorbeeld. Dat klinkt wat oneerbiedig, maar is het geenszins. Met Leonard en Hungry Paul heb je een rustgevende, subtiel opgebouwde roman in handen die ruimschoots voldoet aan dat criterium.

Na het onverwachte zomersucces van Twee weken weg (R.C. Sherriff), enkele jaren geleden, is er in aanloop naar de zomervakantie een plek op onze boekentafels gereserveerd voor verhalen over mensen in hun alledaagse leven. Geen grootse, meeslepende vertellingen, maar juist boeken waarin het aangenaam voorspelbare centraal staat. De kracht schuilt in de personages, die zich ogenschijnlijk terloops steeds verder ontwikkelen.

Er gebeurt dus niet zoveel in Leonard en Hungry Paul, de namen van de twee hoofdpersonen. Auteur Hession kiest voor een lichtvoetige opzet, droogkomisch op z’n tijd en o zo subtiel. De keuze om twee vrienden centraal te stellen die als dertigers nog bij hun ouders wonen, vond ik best opvallend. Behept met de nodige introversie en eigenheid, vraagt de buitenwereld zich af of het wel goed komt met de beide mannen. Moet er niet enige ambitie worden getoond in de weg naar zelfstandigheid? Leonard en
Hungry Paul hebben daar geen last van en zijn volstrekt tevreden met het rustige leven dat ze leiden, niet opgejaagd door maatschappelijke verwachtingen. Hession kijkt met oprechte aandacht en lichtheid naar hun levens die zich grotendeels buiten de schijnwerpers afspelen.

“Leonard vond een nieuwe innerlijke rust, en die straalde hij ook uit. Hij had rust altijd met geluk geassocieerd, alsof het een soort stabiele toestand was die je bereikte als je echt gelukkig was. Maar nu besefte hij dat rust losstaat van andere gevoelens. De diepe rust die hij nu voelde was er eentje in mineur. Geen gelukzaligheid, maar melancholie. Het was een diepe aanvaarding van de dingen zoals ze waren, zonder oppervlakkige wensen. De last van de moeite die het kost om gelukkig te zijn was van zijn schouders gevallen.”

Het verhaal begint na de dood van Leonards moeder. Leonard, bedenker en samensteller van kinderencyclopedieën, blijft alleen achter in het ouderlijk huis en bezint zich op zijn leven. Het onbezorgde leven lijkt voorbij, tot een onverwachte ontmoeting met Shelly, een collega op het werk. Plots is daar de dynamiek van iets dat op ontluikende verliefdheid lijkt, voor het eerst in zijn leven. Bloeit er iets moois op of toch niet? Wat moet ik doen? Hoe doe je dat, toenadering zoeken? Leonard zoekt zijn weg op onbekend terrein. Het rengt hem uit zijn evenwicht. Wat volgt is een ontdekkingstocht met angels en voetklemmen. Prachtig opgetekend. Tegelijkertijd is daar de onverstoorbaarheid die ook zijn vriendschap met Hungry Paul kenmerkt.

Hungry Paul, bedachtzaam en verlegen, voelt zich het meest op zijn gemak in een overzichtelijke wereld van bordspellen, vaste gewoonten en kleine ontmoetingen. Zoals met mevrouw Hawthorn, een zwijgzame patiënt in het plaatselijke ziekenhuis waar Hungry Paul vrijwilligerswerk verricht. Het kleine gebaar van in elkaars handen knijpen ‘ik weet dat je er bent’ geeft gewicht aan alledaagse medemenselijkheid. Dat hij voorts als invalpostbode werkt om de uitval van collega’s met een kater op te vangen, past in eenzelfde patroon. Niets nieuws aan de zon, totdat ook zijn leven onverwacht verandert als zijn talenten op een bijzondere wijze worden aangesproken.

Op de achtergrond nadert de bruiloft van Grace, Hungry Pauls zus. De bruiloft is de rode draad, de kapstok, waardoor de los van elkaar staande gebeurtenissen in de tijd kunnen worden geplaatst. Terwijl de voorbereidingen vorderen, ontvouwt zich niet alleen het leven van de twee hoofdpersonen, maar ook dat van hun ouders, vrienden en andere familieleden. Hessions stijl is daarbij helder en sober. Hij legt gevoelens zelden uit, maar toont ze in de gesprekken en in andere kleine dingen. Hij beschrijft wat mensen doen, denken en nalaten, zonder oordeel. Het eerder getoonde citaat vormt daarop een uitzondering.

Leonard en Hungry Paul is geen roman met groots spektakel. De spanning schuilt niet in onverwachte wendingen, maar in de vraag of mensen erin slagen zichzelf, en elkaar, met mildheid tegemoet te treden. Een roman voor literatuurliefhebbers die bij zomerse temperaturen verlangen naar een warmbloedige, liefdevolle roman. Voor onder de parasol!

Ronan Hession (1975) is een Ierse auteur en bluesmuzikant uit Dublin. Leonard en Hungry Paul is zijn romandebuut. Het debuut stond op de shortlist van diverse literaire prijzen en wereldwijd zijn er inmiddels meer dan 300.000 exemplaren verkocht