Boek van Week 36
Verloren Schaapjes is voor mij een geval apart. Zodra je het boek opent, word je meteen in een wervelwind aan personages getrokken: het gezin Flynn met drie tienerdochters, de dorpspastoor, het vriendje van de oudste dochter, mevrouw Barry, tevens de leider van de praatgroep Verloren Schaapjes van de kerk, waar vader Flynn niet geheel vrijwillig aan meedoet, daarbij ook gelijk haar dochter met hersenletsel, en waarom dan ook niet de buurman waar moeder Flynn een affaire mee heeft, en zijn zoontje erbij betrekken?
In dit boek zijn er oneindig veel vertelperspectieven. Het ene hoofdstuk lees je over de wereld van Bud Flynn, zijn onwilligheid om toe te geven aan zichzelf en zijn dochters dat zijn huwelijk al langer niet lekker loopt, hij daarom in de camper in de voortuin slaapt en hij door zijn baas wordt aangemoedigd om zich bij een praatgroep aan te sluiten.
Vervolgens leer je de meisjes Flynn kennen: Harper, de slimste en de jongste, die uit verveling kattenkwaad uithaalt en daarna van haar ouders steeds een nieuwe taal moet leren; Louise, het stereotype ‘middle child’, die aandacht en erkenning mist en zichzelf dan maar laat flauwvallen in de kerk om te laten zien dat ze tenminste één talent heeft: haar adem inhouden; en Abigail, de mooiste maar ook de ‘oppervlakkigste’, die door gebrek aan aandacht thuis de villa van beruchte dorpsmiljonair meneer Alabaster binnenloopt.
Kortom, je kunt de familie Flynn gerust als een disfunctionele familie omschrijven. Alle personages hebben hun eigen afwijkingen en kwaaltjes, wat ze tot verloren schaapjes maakt. Juist door deze afwijkingen werden ze heel eigen; ze worstelden allemaal ergens mee en daar werd ik als lezer zo in meegetrokken dat ze voelden als echte mensen. Voor een boek van rond de 300 bladzijdes zou je niet verwachten het gevoel te krijgen zo veel personages écht te kennen, en toch is dat Madeline Cash wel gelukt, met behulp van heel veel sarcasme, dialoog en plotwendingen.
Hoewel er in het boek veel aandacht wordt besteed aan alle verschillende personages, heeft het boek ook een duidelijke verhaallijn. Bud Flynn werkt namelijk indirect voor meneer Alabaster. Wanneer Harper, de jongste dochter, uit nieuwsgierigheid door haar vaders werk zit te turen, ontdekt zij iets heel opvallends. Het plot ontrafelt zich tussen de dialogen en sarcastische opmerkingen door en zorgt ervoor dat je als lezer de laatste 100 bladzijden op het puntje van je stoel zit.
Een echt moeilijk of hoog literair boek is dit dus niet, maar wel een enorm grappige keuze voor tussen andere boeken door: voor lezers van alle leeftijden die houden van een beetje chaos, humor en originele personages.
_____
Verloren schaapjes is geschreven door Madeline Cash
Vertaald door Nadia Ramer
Verschenen bij Uitgeverij Pluim
Jonna van Gelder is boekverkoper bij IJburg Boeken, IJburglaan 561
