Dansen met de blaadjes

Rode Loper op School werkt met een team van bevlogen kunstdocenten. Maak kennis met dansdocent Tineke Veenhof.

Tekst en fotografie: De Rode Loper op School

Tineke: ‘De STOPERA is mijn favoriete plek in Amsterdam. Meerdere keren heb ik als danser op dat mooie grote podium mogen staan. Het is een magisch gebouw: de studio’s, het naaiatelier, de decors. Ik heb opera leren waarderen en waanzinnige dansvoorstellingen gezien. En als kers op de taart vond ik er ook de liefde van mijn leven.’ 

Favoriete muziek 

Tineke: ‘Oei, dat is een lastige, omdat ik van zoveel verschillende muziek houd en ook gebruik om op te dansen. Maar ik denk dat je mij altijd gelukkig kan maken met Whitney Houston. Haar stem was voor mij liefde op het eerste gehoor.’ 

‘Kijk juf, de blaadjes aan de bomen dansen ons na’

Favoriete dans 

Tineke: ‘Moderne dans, vooral van gezelschappen uit België. Hier wordt moderne dans ingezet om te vertellen, te laten voelen, uit te drukken. Ik ben altijd een beetje jaloers op de originele vondsten. Het inspireert me enorm om verder te zoeken naar nieuwe vormen van expressie. 

Ik dans omdat het me blij maakt. Ik voel me fysiek en mentaal prettiger. Even niet bezig met woorden en dingen uit je hoofd… vrij.’ 

Favoriete kunstenaar 

Tineke: ‘William Blake, zijn werk beweegt, het is krachtig, ongrijpbaar, expressief, prachtig. Maar er zijn talloze andere kunstenaars die mij gevormd hebben, van Marina Abramovich, Pina Bausch, Nina Simone tot Madonna. 

Kunst voor kinderen 

Tineke: ‘Omdat er geen betere manier bestaat om te leren om inventief, creatief, sociaal, flexibel en tolerant te zijn. Kunst beoefenen leert je over jezelf, waar je van houdt, vergroot doorzettingsvermogen, zelfvertrouwen, verbindt je met andere mensen. Kunst laat je groeien als mens. En al deze jong-verworven eigenschappen zijn verdomd handig tijdens de rest van je leven. En dat zeg ik uit ervaring! 

Ik denk met extra plezier terug aan het project De Veer van de Vuurvogel voor groepen 1-2. 

In het verhaal geeft de veer extra kracht. Er was een stil jongentje, keek me de hele tijd aan. De laatste les pakte hij de veer, ging in de kring staan en danste een prachtige eigen dans, met de veer. Ik zal dat nooit meer vergeten. Het was magisch.’ 

‘Ik verheug me dit schooljaar op alle vrolijke gezichten die ik tegenkom als ik een school binnenstap. Over tien jaar danst heel Amsterdam samen met alle blaadjes van de Amsterdamse bomen.’