Het was lekker weer. Ik stond op de Nijlpaardenbrug naar het water te staren. Verderop op de Nieuwe Prinsengracht voeren boten met mensen die zichzelf wilden kunnen zijn… Exotisch uitgedost en met een enorme teringherrie als begeleiding. Pride.
Langs mij slingerde een magere man met ontbloot bovenlijf op een wrakkige oude fiets. Hij had er geen aandacht voor…
Op zijn bagagedrager een grote plastic zak vol met lege blikjes. Hard gewerkt blijkbaar. Achter hem diverse fietsers met zure gezichten die met moeite zijn gestuntel wisten te ontwijken.
Na een aantal minuten was ik spektakel in de verte zat en vervolgde ik mijn weg richting Roeterstraat. Daar stond een kleine file van drie auto’s. Ook stonden er fietsers te kijken. De hele brug was bezaaid met lege blikjes die door enkele omstanders bij elkaar werden opgeraapt.
De man met het ontblote bovenlijf hing tegen zijn fiets en keek onhelder voor zich uit. Hard gevallen blijkbaar, deze hardwerkende op statiegeld terende armoedzaaier.
En het is maar dat U het weet
