Zondagmiddag 13 juli presenteerde Ansje Visser in de Sociëteit van het Ramses Shaffy Huis haar nieuwste boek: Held op wielen, ervaringen van een moeder met een kind met beperkingen. Ansje beschrijft openhartig en zeer persoonlijk haar zoektocht naar mogelijkheden voor haar meervoudig gehandicapte zoon, Omar.
Annette Douwes | Foto Ashok Egtberts
Een emotionele achtbaan langs wanhoop, machteloosheid, frustratie, verdriet, eenzaamheid, vermoeidheid, schaamte-en schuldgevoel – naast hoop, plezier, trots en ontroering. Een groeiproces in geduld, veerkracht, vreugde en vooral onvoorwaardelijke liefde: ‘Mijn kind heeft mij geleerd te kijken voorbij de beperkingen, te denken in mogelijkheden en de schoonheid te zien in kleine dingen’. Haar enorme creativiteit bood daarbij ook soelaas.
Omar, 35, is spastisch, autistisch en licht verstandelijk beperkt. Hij heeft zich, met behulp van de liefde, inzet en steun van vader Ahmed, broer Farid en bovenal moeder Ansje, weten te ontwikkelen tot een onafhankelijk en gelukkig mens. Hij heeft zelfs zijn rijbewijs gehaald! ‘Ik geef mijn leven nu een tien’, zegt hij.
Ervaringsdeskundigen
Naast Ansjes eigen verhaal zijn er zes ‘intermezzo’s’, verhalen van andere ervaringsdeskundigen: een andere moeder, vader, oma, zus, Omar zelf en een coach-levend verlies, Ellis Middelhuis. Zij merkt op: ‘Je neemt afscheid van het beeld dat je had van jouw kind en de dromen die je voor hem of haar had.’ De verhalen laten zien hoe zorg- en hulpverlening vaak (ook onbedoeld) tekortschieten en hoe de focus op beperkingen het vinden van mogelijkheden juist in de weg kan staan. Een bijzonder en belangrijk boek zowel voor persoonlijk betrokkenen als voor hulpverleners.
De middag werd ingeleid door Evelien Spreitzer: ‘Mensen met een vlekje worden vanmiddag in hun kracht gezet.’ Evelien is spastisch. Zij sprak over het belang van het gezin waarin je als gehandicapt kind geboren wordt. Haar ouders konden daar niet mee omgaan. Haar oudere zus Monique stimuleerde haar om haar kansen te grijpen: ‘Niet ik, maar Monique is de held!’
Zwierig
Ansje reikte het eerste exemplaar uit aan Omar, haar held op wielen. Vervolgens zong pianist/songwriter Erwin Young, (visueel beperkt) twee liederen: ‘Ga maar’ en ‘Schuldig’, over het zich schuldig of ongemakkelijk voelen als er in het maatschappelijk verkeer iets fout gaat – omdat mensen geen idee hebben wat de consequenties zijn voor iemand met een handicap.
Ruben Hillen, verraste de deelnemers aan het boek met zijn geestige, geschilderde Superhelden-t-shirts, en Lonneke verkocht haar kunst. Katelijne Brouwer droeg haar prijswinnende gedicht voor over de periode dat zij in een rolstoel zat: Wanneer lopen vallen wordt.
Onmiskenbaar hoogtepunt was het rolstoeldansen door Monique de Groot, Dennis Holling en Ilona Brugman met echtgenoot en dochter. Wat een elegantie, wat een zwierigheid! Het plezier straalde ervan af. Zoals wij allemaal, ‘lopers’ en ‘rollers’, zelf ook konden ervaren toen we nog een korte workshop van Ilona kregen. De kers op de taart van een middag waarin beperkingen opzij zijn gezet en de kracht van en het plezier in eigen ‘Zijn’ uitbundig is gevierd. Proost op Ansje Visser, schrijfster, fotograaf en vooral levenskunstenaar.
Boek te bestellen bij uitgeverij Boekscout, Bol.com of de reguliere boekhandel.
