Myron von Gerhardt draait sinds 2022 mee in de Amsterdamse gemeenteraad en mikt nu op een tweede termijn. De nummer 4 van de VVD kent het raadswerk van binnenuit. Sinds kort woont hij in Oost, in de Indische Buurt, vlak bij de Javastraat. ‘Een afwisselende straat met zoveel verschillende ondernemers’, zegt hij. Ook de Dappermarkt en het Flevopark liggen om de hoek. ‘Mooie plekken die mijn nieuwe buurt kenmerken.’

Arie Martijn Schenk

Von Gerhardt sloot zich in 2017 aan bij de VVD, aan het einde van zijn studie. ‘Ik ben een echte liberaal’, zegt hij. ‘Het zelf kunnen vinden en uitbouwen van je eigen geluk drijft mij. Zelf de middelen in handen krijgen om dat te kunnen doen. Pas echt gelukkig word je als je dat in alle vrijheid zelf kunt doen.’

In de gemeenteraad mist hij die benadering. ‘Er wordt te vaak vóór mensen gedacht bij het maken van beleid. Anderen bepalen wat goed voor je is. In je werk of in je thuissituatie – al die elementen tellen mee. Geef mensen de ruimte.’

Kwetsbaarheid en vrijheid
Die overtuiging kreeg voor hem extra lading in zijn studententijd. ‘Ik kreeg op mijn 23ste een depressie waar ik lang niet over durfde te praten. Het voelde alsof er altijd werd verwacht dat het goed ging.’ Door het gesprek aan te gaan, ontdekte hij hoeveel mensen met vergelijkbare gevoelens rondlopen.

‘Uit onderzoek blijkt dat maar weinig Nederlanders zich uitspreken over mentale problemen. Mentale klachten krijgen nog steeds niet de erkenning die ze verdienen. Een depressie is geen baaldag, het is een ziekte.’

Volgens Von Gerhardt vraagt echte vrijheid ook ruimte voor kwetsbaarheid. ‘We moeten openlijk kunnen zeggen dat het soms niet goed gaat, zonder schaamte. Luisteren is voldoende. Het draait niet om advies of oplossingen, maar om het gevoel dat je serieus wordt genomen. Dat kan je dag al lichter maken.’

Die gedachte koppelt hij aan zijn politieke visie. ‘Kwetsbaarheid kan iedereen treffen. Uiteindelijk ben je zelf degene die erbovenop komt. Die kracht zit van binnen. Als overheid kun je randvoorwaarden scheppen, de één vraagt meer ondersteuning dan de ander, maar je moet het zelf doen. Dan pas spreken we over echte vrijheid.’

Wonen: sneller, meer, anders
Als raadslid profileert Von Gerhardt zich als woordvoerder woningbouw. Zijn inzet: meer betaalbare koopwoningen. ‘Amsterdam bouwt te weinig en te traag’, zegt hij. ‘Het stadsbestuur houdt vast aan ideologische stokpaardjes, waardoor er niet, of te klein wordt gebouwd.’

De VVD wil de vaste bouwverhouding van 40-40-20 loslaten. ‘Kijk per wijk naar de samenstelling. In buurten met veel sociale huur bouwen we juist middensegment en betaalbare koop. Zo breng je balans en ontstaat doorstroming.’

Meer koopwoningen zorgen volgens Van Gerhardt ook voor binding én doorstroming. ‘Bewoners blijven langer wonen, investeren in hun straat en dragen bij aan leefbaarheid en sociale veiligheid.’ Daarnaast levert verkoop de gemeenteinkomsten op. ‘Als je meer koop bouwt, ontstaat weer budget om nieuwe projecten mogelijk te maken.’

Hij pleit voor sneller bouwen voor drie groepen: starters, jonge gezinnen en studenten. ‘Nu verrijzen vooral studio’s voor studenten. Dat vergroot eenzaamheid. Stimuleer woningdelen, maak het makkelijker voor vrienden om samen een huis te delen tijdens hun studententijd.’

Ook voorzieningen horen gelijke tred te houden met groei. ‘Als wijken groeien, moeten sportfaciliteiten, groen en scholen meteen meegroeien. We bouwen een complete stad’, aldus het VVD-raadslid.

Ondernemen en bruisen
Naast wonen legt Von Gerhardt nadruk op het ondernemersklimaat. ‘De gemeente en het bedrijfsleven moeten weer naast elkaar staan. Nu voelt het vaak alsof ondernemers tegenwerking ervaren.’ Hij ziet ruimte voor groei zonder lastenverzwaring. ‘Laat de economie groeien, dan hoef je belastingen niet steeds te verhogen.’

En het karakter van de stad? ‘Amsterdam is een bruisende, drukke stad. Dat hoort erbij. Kroegen eerder dicht, snackbars die eerder sluiten, OV dat na middernacht stopt – dat past niet bij een wereldstad.’ Ook discussies rond evenementen als Koningsdag plaatst hij in dat licht. ‘Dit hoort bij Amsterdam. Je woont in een levendige grote stad.’

Schoon en veilig
Tot slot wijst hij op wat hij kerntaken noemt. ‘Het vuilnis stapelt zich op. De stad oogt rommelig en vies. Wij kiezen voor extra schoonmakers, meer handhaving en hogere boetes op afvalovertredingen.’

Veiligheid vraagt volgens hem dezelfde duidelijke keuzes. ‘Elke Amsterdammer moet veilig over straat kunnen. Toch krijgen mensen te maken met intimidatie vanwege seksualiteit, religie of afkomst. Zeker vrouwen, Joodse inwoners en mensen uit de LHBTIQ+-gemeenschap voelen zich kwetsbaar. Dat is onacceptabel.’ De VVD wil inzetten op meer handhavers, politie, straatcoaches en camera’s. ‘We maken die keuze.’

Van West en Noord verhuisde Van Gerhardt naar Oost. De stad kent hij uit verschillende stadsdelen, zegt hij. Nu ligt zijn dagelijkse route straks langs de Javastraat, de Dappermarkt en het Flevopark.’Amsterdam moet een stad blijven waar je je plek en je geluk kunt vinden. In vrijheid’, sluit Von Gerhardt af.