De Zeeburghal trilt van energie op dinsdagavond. Op vier velden strijden drie herenteams en één damesteam van volleybalvereniging Netzo om elke bal. Juichend, vallend, duikend – de energie knalt door de hal. Acht thuiswedstrijden zijn er deze avond, spelers rennen langs elkaar en toeschouwers wijken net op tijd opzij. De winterstop nadert, maar dat is nergens aan te merken.
Arie Martijn Schenk
Jorma, al jaren lid, oud-bestuurslid en actief in de technische commissie, kijkt trots om zich heen. ‘De groei gaat hard. Een wachtlijst van zestig mensen. Het is bijna niet bij te houden’, zegt hij met een brede lach. Veertien jaar geleden bestond de club voornamelijk uit veertigers en vijftigers. Zes, zeven jaar later stroomde de jonge aanwas binnen. Het resultaat: zestien teams in de Nevobo-competitie, waarvan veertien herenteams en twee damesteams. ‘Social media speelt een grote rol’, legt Jorma uit. ‘Zichtbaarheid trekt nieuwe mensen aan.’
Die nieuwe mensen komen uit alle windstreken. Zo’n zestig tot zeventig procent van de leden heeft een internationale achtergrond. Het geeft de hal een bijna stedelijke dynamiek: Russisch, Portugees, Braziliaans, Turks, Italiaans — alles mengt door elkaar.
Oprichter Bert, ridder in de Orde van Oranje-Nassau, speelt deze avond eveneens mee. Tussen de jonge, explosieve spelers valt zijn rustige spel op. ‘Die mix van leeftijden en nationaliteiten geeft sfeer’, zegt Jorma. ‘Er zit emotie in elk duel. Soms botst iets door cultuurverschillen, maar wet wordt altijd opgelost.’
Veilig, sociaal en queer-vriendelijk
Netzo is de enige LHBTI-volleybalvereniging van Amsterdam. Al meer dan 35 jaar vormt de club een veilige sportplek voor iedereen: man, vrouw, homo, bi, queer, trans – iedere speler staat gelijk op het veld. Voor veel leden is Netzo een sociaal kompas in de stad. ‘Voor sommigen is dit de eerste veilige plek sinds lange tijd’, vertelt Jorma. ‘We hebben spelers die gevlucht zijn of vanuit het buitenland hier komen studeren.’
Naast de competitie draait er ook een recreantengroep. Zij trainen, maar spelen geen wedstrijden. De halruimte knelt echter. Vanaf januari komt er één veld bij, goed voor dertig extra plekken, maar het blijft puzzelen. ‘De sporthal barst uit zijn voegen’, zegt penningmeester Micha van de Heuvel. ‘We trainen inmiddels drie avonden per week, maar het loopt tegen de grenzen van het gebouw aan. De gemeente heeft eigen regels voor zaalgebruik, waardoor uitbreiding lastig is.’
Wachten op een volle kantine
De kantine van Sporthal Zeeburg staat al geruime tijd leeg. ‘Zonde’ zeggen Micha en Jorma. ‘Het haalt iets weg uit de beleving en want je wil na de wedstrijd met elkaar de avond afsluiten.’ Tegenstanders brengen soms zelf drank mee, maar dan grijpt de gemeente in en spreekt Netzo hierop aan. Op vrijdag verplaatst de club de borreltraditie naar Café Czaar – vaste uitvalsbasis voor nabesprekingen, en nieuwe vriendschappen.
De activiteitenagenda is rijk gevuld: een jaarlijks Sinterklaastoernooi, een kerstdiner, internationale toernooien, het BeNeLux-LHBTQ-competitieweekend en talloze kleine bijeenkomsten. Veel leden trekken graag nieuwe mensen aan, waardoor de club de afgelopen jaren in een opwaartse spiraal terechtkwam.
Vrijwilligers als kloppend hart
Rond de zestig tot zeventig vrijwilligers draaien mee, van scheidsrechters tot leden van de technische commissie of de pride-commissie. Het versterkt het netwerk binnen en buiten de hal. Micha merkt het tijdens trainingen en wedstrijden: ‘Ik spreek hier twee varianten van Portugees. De diversiteit is groot, maar de onderlinge band groeit snel.’
Een zinderende slotset van de voorzitter
Voorzitter Denis staat deze avond zelf op het veld. Zijn team sleept zich naar een vijfde set. De vermoeidheid slaat toe. ‘Nu draait alles op karakter’, vertelt medebestuurslid Micha vanaf de zijlijn. Op de stand 14-12 slaat Denis een effectbal over het net. De bal valt op de grond. Het is feest op het veld. Andere teams die staan te wachten voor hun wedstrijd applaudisseren.
Denis loopt inmiddels ruim zes jaar rond bij Netzo. In 2019 stapte hij de hal binnen. Hij kon al volleyballen, maar begon in een van de laagste teams. Door trainingen, en wekelijks spelen steeg zijn niveau snel. ‘Zes teams telden we toen’, vertelt hij. ‘Nu staan veertien herenteams wekelijks op het veld.’
Sinds een jaar vervult hij de rol van voorzitter. ‘Het is leuk om te doen’, zegt hij, ‘maar de schaal van de club geeft ook nieuwe uitdagingen. Drie jaar geleden lag de nadruk nog op opbouw. Nu is er een wachtlijst en een zoektocht naar zaalruimte. Dat vraagt om goede afstemming.’
De relatie met de gemeente blijft een belangrijk aandachtspunt. ‘Goed contact is belangrijk’, legt Denis uit. ‘Toch ligt er nog geen echte oplossing voor extra velden. We geven niet op, want de vereniging leeft als nooit tevoren.’
Check netzo-amsterdam.nl
