Journalist Jim Jansen en fotograaf Eddy Ellert begeven zich door Amsterdam-Oost en komen bekende en onbekende buurtgenoten tegen. Deze keer Jeroen Drijver (44) bij de weggeefboekenkast in de Wakkerstraat.
Jim Jansen | Foto Eddy Ellert
Als psycholoog begeleidt hij mensen die het voor het zeggen hebben bij grote bedrijven, vertelt hij als we later met hem koffiedrinken aan de Middenweg. ‘Mijn doel is dat ze even de pet van manager – en bijvoorbeeld ook ouder – mogen afleggen, ontregeld worden en daardoor weer onzeker durven te zijn. Want één ding staat vast: Certainty is the enemy of change. Als je heel erg zeker bent over wie je bent en wat goed is, dan sta je eigenlijk heel weinig meer open om iets nieuws te leren. Dan neemt die o zo belangrijke nieuwsgierigheid af. Naar jezelf en naar anderen.’ Zijn uiteindelijk doel is dat mensen weer contact maken met wie ze los van al die petten ook alweer zijn. Dat ze weer open staan om nieuwe perspectieven te ontvangen en ook hun hart weer openen. Dat kan voor je personeel zijn, maar ook voor je gezin of een passie die is ondergesneeuwd.
Practise what you preach geldt zeer zeker ook voor hem. Drijver probeert weer zijn passie op te pakken, zegt hij terwijl hij nipt aan zijn cortado met havermelk. ‘Ik heb best wel een saaie hobby’, zegt hij met een glimlach. ‘Vogels kijken in de natuur. Maar die vogels vliegen maar af en toe over en tussentijds verveel ik me zonder dat ik echt mijn aandacht ergens op richt. Ik ben gewoon een beetje aan het dwalen.’ Een van zijn andere bezigheden is openwaterzwemmen. Dat doet hij het hele jaar door. ‘Meestal ga ik naar het Twiske, onlangs schommelde de watertempratuur rond de drie graden. Dat maakt dat je even niet nadenkt over de toekomst of het verleden, maar in het water de pijn verdraagt. Je vergeet echt alles en dat is volgens mij het hoogste geluk dat een mens kan bereiken. Even alles vergeten.’
Eddy en ik moeten door en het boek dat Jeroen eigenlijk in de kast wilde leggen, krijgen wij cadeau. De crisis van het narratieve is geschreven door de Koreaans-Duits filosoof Byung-Chul Han en handelt over het verlies van grote verhalen, gemeenschap en verbinding. ‘Een prachtig boek echt’, zegt hij. ‘We zijn het vermogen kwijtgeraakt om onszelf te begrijpen aan de hand van grote verhalen. In het verleden zorgden verhalen voor gemeenschap en verbinding. Maar het verhaal is een soort consumptiegoed geworden en daarmee leven we in een wereld waarin eigenlijk geen echte verhalen meer worden verteld. Storytelling wordt Storyselling.’ Bij het weggaan bedanken we hem. Voor het boek en zijn verhaal.
