Het voortdurende genocidale geweld door Israël in Gaza, en de labbekakkerige reactie daarop van de Nederlandse overheid, zorgt voor steeds meer protest onder de bevolking. Zoals het kleine groepje mensen dat elke zondagmiddag met Palestijnse vlaggen staat te zwaaien op de Oetewalerbrug, tussen Linnaeusstraat en Middenweg.
John Prop | Foto Eddy Ellert
‘Ik hoop dat door hier te staan ik de gedachte aan wat er in Gaza gebeurt levend kan houden. Dat mensen zich blijven realiseren dat er momenteel een genocide gaande is. En dat zeg ik niet alleen, maar wordt ondersteund door velerlei rapporten van onder meer Amnesty International en de Verenigde Naties’. Aan het woord is de initiatiefnemer van het vlaggenprotest, de Spaans-Nederlandse Jose.
Lakmoesproef
‘Ik ben vorig jaar in Amsterdam Noord begonnen met die vlaggen, elke woensdag. Toen kwam West erbij, en sinds enige maanden sta ik hier op deze brug, elke zondag met zo’n vier tot zes medestanders uit de buurt. In Noord heeft een lokaal clubje het inmiddels van me overgenomen; ik hoop dat dat hier uiteindelijk ook gaat gebeuren.
Het is niet vanuit een links of rechts gedachtegoed dat ik hier sta: ik heb er weinig vertrouwen in dat een andere Nederlandse regering zich wezenlijk anders zou opstellen ten opzichte van het gedrag van Israël. Nee, mijn belangrijkste motivatie is het idee dat mensen pas echt vrij zijn als álle mensen vrij zijn. Palestina zie ik wat dat betreft als lakmoesproef: zolang het Palestijnse volk niet vrij is, zijn wij dat ook niet. Niet écht tenminste.’
Iedereen zijn mening
‘Slechts een enkeling reageert boos op onze vlaggenactie. Laatst werd ik door iemand die voorbij fietste recht in mijn gezicht gespuugd. Dat vond ik wel shocking. Discussies ga ik zoveel mogelijk uit de weg, ik gun iedereen zijn mening en heb sowieso niet de illusie dat ik iemand kan ompraten. Elk vlaggenprotest wordt aangekondigd bij de gemeente en geldt als officiële demonstratie, dus ik kan bij eventuele problemen altijd de politie bellen. Gelukkig zijn de reacties die we krijgen voor pakweg 85 procent positief. Veel toeterende auto’s, veel omhoog gestoken duimen. Nee, van het stadsdeel heb ik nog niemand gezien.’
‘Hoe lang ik hiermee doorga? Ik heb voor mezelf vijf jaar gepland. Mocht er vrede komen in Palestina, waar ik voorlopig niet op durf te rekenen, dan zijn er nog talloze andere landen met een lijdende bevolking. Dus voorlopig sta ik er nog. En iedereen is welkom om mee te doen.’
