Aan de Linnaeuskade zit een café dat zich niet alleen richt op bier en borrel, maar vooral op ontmoeting. Bar aan de Kade, gerund door buurtbewoner Mark Joenje, wil een plek vormen waar mensen uit de Watergraafsmeer elkaar tegenkomen. ‘Het hele idee achter De Kade is een beetje de huiskamer voor en door de buurt’, zegt Joenje. ‘Je komt hier samen, met elkaar of alleen, maar altijd in een fijne sfeer.’
Arie Martijn Schenk
Die sfeer ontstaat volgens hem niet alleen door het interieur of de kaart. ‘Dat lekkere sfeertje maak je samen. De Kade faciliteert: met de ambiance, met eten en drinken en door dingen te organiseren.’
Van stamkroeg naar eigen bar
Het verhaal van Bar aan de Kade begint eigenlijk voordat Joenje zelf achter de bar stond. In het pand zat jarenlang Bar Wisse, en dat café fungeerde een tijdje als zijn stamkroeg. Joenje liep er bijna dagelijks langs op weg naar werk in het KIT.
Destijds werkte hij nog in een heel andere wereld. Hij hield zich bezig met financiering van duurzame bedrijven in Azië. ‘Ik had biologie gestudeerd en werkte in de duurzaamheid. Ik wilde de wereld redden’, vertelt hij. Na jaren in die sector besloot hij het roer om te gooien.
‘Coronaperiode was net afgelopen en ik zocht een baan maar dat vlotte niet zo. Toen ging de horeca weer open. Ik dacht: ik ga gewoon een tijdje bier tappen.’ Kort daarna hoorde hij dat Bar Wisse te koop stond. Joenje stuurde de eigenaar een mail en begon zich te verdiepen in de cijfers. ‘Ik moest snel schakelen en door heel veel genereuze vrienden was ik binnen een week in staat om de bar over te nemen.’
In het diepe|
In juni 2022 begon het avontuur. Echte horeca-ervaring ontbrak grotendeels, behalve wat werk in zijn studententijd. ‘Ik dacht: ik spring gewoon in het diepe.’
Eerst stond het vooral in het teken van verbouwen. Joenje pakte het zelf aan. ‘Ik ben best handig, dus ik heb alles zelf gedaan. Een nieuwe bar gebouwd en de sfeer veranderd.’ Het café groeide uit tot een plek waar buurtbewoners zich thuis voelen. In het begin hielp zijn dochter en kinderen van vrienden mee achter de bar en in de keuken.
Zware periode
Toch bleek het runnen van een café intensiever dan gedacht. Bijna twee jaar lang draaide Joenje de zaak grotendeels zelf. ‘Achteraf was dat veel te zwaar. Het heeft me bijna kapotgemaakt’, zegt hij eerlijk.
Tijdens een moeilijke periode sprong een goede vriendin bij en hield de bar draaiende met ingeschakeld personeel. Nog steeds kookt zij op woensdag. Dan staat er een gezamenlijke maaltijd op het programma en kan iedereen aanschuiven.
Die ervaring leverde ook iets op. ‘De winst was dat het café gewoon doorging zonder mij. Dat vond ik mooi om te zien. De mensen die hier nu werken stralen ook het sfeertje uit zoals ik het graag wil.’
Buurtcafé
Vandaag profileert Bar aan de Kade zich nadrukkelijk als buurtcafé. In de zomer sluit de zaak drie weken omdat de buurt op vakantie is en zodat het team even kan opladen. Tijdens dit gesprek zitten op de bovenverdieping buurtbewoners een verjaardag te vieren.
‘Het is een no-nonsense bar’, zegt Joenje. ‘Puur en echt. Dat trekt ook goede mensen aan.’
Samen de buurt vormgeven
De komende tijd wil Joenje zich meer op de inhoud richten. Hij voert gesprekken met buurtbewoners en denkt na over activiteiten. ‘Wat wil de buurt? Daar ben ik mee bezig. Gewoon in het klein, door veel gesprekken te voeren.’
Het café moet een plek blijven waar ideeën ontstaan. Iedereen mag iets organiseren: van een pubquiz of buurtmaaltijd tot een debatavond, filmvertoning of een optreden.
Een idee waar Joenje zelf nu aan het werkt is, noemt hij ‘De preek van de leek’ (werktitel): een zondagmiddag waarop iemand een persoonlijk verhaal vertelt over een maatschappelijk thema of over het leven zelf. ‘Niet alleen maar lang leve de lol’, zegt hij. ‘Ik wil ook iets meegeven.’
Een dorp in de stad
De Watergraafsmeer voelt voor Joenje een beetje als een dorp. ‘Ik ben opgegroeid in een dorp en dat gevoel herken ik hier. Mensen samenbrengen, dat is het mooie.’
Of het nu een kooravond, buurtbuffet of brunch is: het gaat hem vooral om ontmoeting. ‘Ik heb ook niet de wijsheid in pacht’, zegt hij lachend. ‘Maar ik wil wel een plek creëren waar mensen elkaar ontmoeten en nieuwe dingen leren kennen. Ik ben een facilitator.’
Zijn missie is helder: een café waar iedereen welkom is. ‘Je eigen leven leuk maken, en de invloed die je op je buurt hebt gebruiken. Dat is je wereld. Daar wil ik iets moois mee doen.’
