Caravan of Love, het klinkt een beetje hippie-achtig en ik denk dat de initiatiefnemers van deze liefdeskaravaan er geen problemen mee hebben als ik hun organisatie zo benoem. ‘We zijn allemaal broeders en zusters van elkaar en we gaan op zoek naar verbinding in de buurt om dat ook te voelen, dat is een beetje de kern van onze Caravan of Love’, verwoordde Peter Groenendaal de nieuwe beweging die hij samen met Rogier Schravendeel heeft opgezet. Zaterdag 12 september ging de eerste expeditie van de karavaan van start, naar Parknest in het Flevopark.
Hednny Reubsaet
Alle deelnemers die zich via de website hebben aangemeld, kregen een genummerde button met een kameel erop. Plus een stempelboekje/pilgrim passport met het programma van de geplande expedities. Tot Kerst 2026 zal aan maar liefst 15 maatschappelijk actieve clubs een bezoek gebracht worden. Volgend jaar moet nog worden ingevuld, maar ook dan wil de Caravan of Love 15 organisaties aandoen.
Degene die de meeste stempels verzamelt, krijgt een kameel, staat te lezen op de website. Al stempelend bij het Parknest blijft Peter Groenendaal serieus beweren dat de prijs een kameel is. Zodat deelnemers grappend met elkaar contact maken door zich af te vragen of je met een kameel op een fietspad mag of op het trottoir moet en hoe je een kameel naar driehoog zonder lift kunt krijgen.
Is de kameel als prijs een grapje, of een lokkertje, of is het stempelboekje de betere klantenbinder? Ik vraag het me af. Nederlanders zijn met sparen en stempeltjes verzamelen opgevoed. Een goede zet dus om deelnemers met een stempelboekje aan de beweging te binden. Met de button op hun shirt is het dan net of ze gezamenlijk op pelgrimage gaan.
Koekjes
De boodschap van liefde en saamhorigheid heeft een bont scala van buurtbewoners aangetrokken. Van sommigen hoor ik dat ze Rogier en Peter al langer kennen uit de buurt. Door de Vredesmaaltijden die ze al eerder organiseerden. Anderen kennen hen niet, maar waren geraakt door de missie van de karavaan. Gerbrig Delnum van de Scientologykerk vertelt dat ze door de mannen benaderd werd om als derde organisator aan de Caravan of Love mee te werken. ‘Ik vond het een hele eer, dus ik heb ja gezegd. Maar ik moet bekennen dat ik tot nu toe nog niet veel heb hoeven doen. Deze mannen hebben een heel groot netwerk in de buurt en zijn goed op elkaar ingespeeld’. Bij het Parknest houdt zij als enige geen toespraak, maar deelt zelfgebakken koekjes uit in de vorm van een kameel en van een hartje. Zodat ik – bijna symbolisch – die middag een hartje deel met een onbekende.
Liefdesnest
De afspraak met de initiatiefnemer van Parknest was al gemaakt vóór de brand die op 12 augustus het gebouwtje in het Flevopark op 21 augustus in de as legde. In zijn toespraak tot de deelnemers aan de Caravan of Love vertelt Jo van der Spek dat het Parknest met recht nu ook Liefdesnest genoemd kan worden, zoveel liefde heeft de brand in heel Oost losgemaakt. ‘Het is nu heel duidelijk hoeveel deze plek voor de bewoners van Oost betekent. Deze plek ademt vrijheid, vrijheid en gastvrijheid; iedereen is welkom. Het is echt een ontmoetingsplek voor buurtbewoners, volledig gedragen door vrijwilligers. Nu zitten we in een tent naast de verbrande puinhoop, maar het blijft dezelfde vrijplaats. We zijn nu bezig met een overlevingsplan, met zowel praktische, handige mensen, als met dromers. En zelfs samen met de gemeente, om een nieuwe plek voor ontmoeting en afleiding op te zetten, hoe zwaar dat ook zal zijn in de winter. Een plek opnieuw voor hondjes, gehandicapten, wandelaars, bandjes, communisten en anarchisten, noem maar op, maar niet voor fascisten, die jagen we weg.’
Baobab
‘Ik wijs jullie even op de Dixies, die zijn van ons. Ik heb er banners opgehangen met de foto van een ijzeren baobab. Dat is een beeld dat gemaakt is door een zoon van een slachtoffer van de Schipholbrand. Het beeld staat in de Hoftuin bij het Holocaustmonument. Ik heb die banners hier opgehangen omdat de boabab een Afrikaanse boom is die staat voor gastvrijheid. De boom geeft schaduw, mensen kunnen van zijn bladeren en takken gebruikmaken in de vorm van medicijnen, schoenen en touw. Hij biedt veiligheid en is een oriëntatiepunt. Alles wat we als Parknest ook willen zijn: gastvrij, vrijgevig en een ankerplaats.‘
Saamhorigheid
Na de toespraken krijgen de vrijwilligers van Parknest die achter de bar staan het druk. Onder prachtig gespeelde en gezongen evergreens door de band Velvety Enough, die al vaker onbezoldigd in Parknest heeft opgetreden, maken de deelnemers aan de Caravan nader kennis met elkaar. Dat doen ze goed, de bijeenkomst ziet er gezellig en geanimeerd uit. Als deelnemers aan de liefdeskaravaan zijn ze er natuurlijk ook op uit om aan saamhorigheid te werken.
De volgende expeditie vindt plaats op 19 september. ‘Dan gaan we tegels wippen en komen we weer in het Flevopark’, heeft Rogier beloofd. Wel weer eerst aanmelden, want deze expeditie heeft net als vandaag ook een limiet aan het aantal gasten.
