Vier jaar lang vormden Maxime van Boven en Alexander Versteeg het PvdA-duo in de stadsdeelcommissie Oost. Na de verkiezingen in maart zwaaien ze af. Beiden waren de volledige termijn actief en stappen met een gerust hart opzij voor nieuwe gezichten.
Arie Martijn Schenk
Maxime woont in de Oosterparkbuurt, Alexander op het Zeeburgereiland. Na zijn studies geschiedenis en politicologie trok hij naar Amsterdam. Al eerder zat hij in de stadsdeelraad van Centrum (2010–2014). ‘Een totaal andere tijd’, zegt hij. ‘Het was nog een stadsdeelraad. Je had een eigen budget en invloed. Het goeie van die periode: je wist precies waar je over ging. Bewoners kwamen vaker langs, er was echt iets te halen.’
Dicht op de buurt
In de stadsdeelcommissie ligt de dynamiek inmiddels anders. Toch zien beiden duidelijk wat de commissie kan betekenen. Maxime: ‘Meer invloed zou prettig zijn, maar je kunt echt accent leggen en bijsturen. We voelen dat bewoners zich gehoord voelen.’ Alexander vult aan: ‘Onze rol zit dicht op de buurt. In een ideale situatie zou je meer invloed willen, maar de waarde is er zeker.’
Door decentralisatie groeide de gemeentelijke takenlijst flink de afgelopen tien jaar: klimaat, sociaal domein, jeugdzorg, ondermijning. ‘Zo veel taken komen erbij’, zegt Alexander. ‘Juist dan is het nuttig dat wij er ook zijn in de stadsdelen als extra ogen en oren van de gemeenteraad’, voegt Maxime toe.
Met de partijgenoten in de gemeenteraad hebben zij goed contact. ‘Die korte lijnen maken ons werk effectiever. Er zijn partijen in de stadsdeelcommissie zonder zo’n link; dat maakt de positie ingewikkelder.’
Armoede in Oost: urgentie onderstrepen
Een van hun belangrijkste trajecten draait om armoede. Maxime: ‘We agendeerden dit met GroenLinks en Denk. Een armoede-advies ligt er nu, met een reservering van 30.000 euro. Landelijk én stedelijk bestaan veel regelingen, maar bewoners vinden de weg niet goed te vinden. Daar lagen verbeterpunten.’
Bijna een jaar lang spraken ze organisaties, onder meer tijdens een armoedelunch in de Meevaart. Ze keken mee bij andere stadsdelen en schreven daarna een rapport met concrete ideeën: een duidelijke sociale kaart, betere route naar jongerenloketten, snellere ontsluiting van regelingen. ’We hopen dat de toegang nu echt verbetert’, zegt Maxime.
Buurtbivaks: ‘We bivakkeerden in de wijken’
Het meest zichtbare instrument van de afgelopen jaren: de buurtbivaks. ‘We stonden letterlijk in de wijken en buurten van Oost’, zegt Alexander. ‘We haalden heel veel informatie op.’
De laatste bivak vond plaats rond het Muiderpoortstation, met aandacht voor verbeteringen in de omgeving. Plannen liggen er, maar het duo dringt aan op blijvende prioriteit binnen de gemeentelijke organisatie.
Maxime: ‘Agenderen, binnen de partij én binnen het stadsdeel, extra urgentie meegeven, sneller budget losmaken. Wat we horen tijdens zo’n bivak, daar gaan we mee aan de slag.’ Alexander: ‘Vaak bestaan al goede plannen, maar wij brengen ze terug in beeld. Terugkoppeling blijft belangrijk voor de personen die je spreekt.’
De bivak in Betondorp springt eruit: vier dagen lang, van ’s ochtends tot ’s avonds. ‘Voor alle doelgroepen’, zegt Maxime. ‘Bingo met ouderen, een poppenspeler voor kinderen, en vooral veel goede gesprekken. Sindsdien ben ik verliefd op die buurt. Echt een dorpsgevoel.’
De buurtgerichte aanpak van de gemeente sluit volgens hen naadloos aan op hun bezoeken. Maxime: ‘We lopen nu sneller naar bewoners uit ons netwerk. Dat contact is goud waard.’
Vrijwilligers uit de partij – vijf tot tien mensen – hielpen mee. Met flyers kondigden ze hun komst aan. Steeds buiten de campagneperiode: ‘ We deden dit niet om stemmen te trekken’, zegt Alexander. ‘ We deden dit echt als stadsdeelcommissieleden, niet als campagne-team.’ Het advies voor hun opvolgers is helder: ga door met buurtbivaks.
Politiek loslaten
In maart stopt het duo. Een beetje weemoed, maar ook opluchting. ‘Weer andere dingen doen, buiten de politiek’, zeggen ze beiden. Alexander glimlacht: ‘Ik volg politiek nog steeds graag. Op tv, in de krant. Maar na vier jaar is het mooi om plek te maken.’
Maxime kijkt vooral naar haar eigen woonwens. ‘Graag ga ik groter wonen. De kans dat dat in Oost lukt is klein. Ik wil me daarom niet committeren voor nog eens vier jaar.’
Binnen de PvdA was zij lid van de kandidaatstellingscommissie voor de nieuwe lijst. ‘Supergoede kandidaten. Met gerust hart draag ik het stokje over.’ De partij krijgt volgens beiden nieuw elan: meer jonge mensen, frisse energie.
Favoriete plekken in Oost
Maxime noemt meteen Assadaaka Community in Oostpoort. Een prachtige multiculturele organisatie die zich op veel thema’s richt: gender, Chinees Nieuwjaar, Joodse feestdagen. Ze doen alles om te verbinden. Een heel mooie plek in Oost.’ Daarnaast blijft Betondorp voor haar speciaal, sinds de bivak-dagen.
Alexander kiest voor de Javastraat. ‘Levendig, prettig. Ik haal graag een haring bij de visboer, of een broodje bij Tigris en Eufraat. En vergeet hun olijven niet.’
En tijdens de laatste stadsdeelcommissie kwam de Javastraat uitgebreid aan bod. ‘We komen er uiteindelijk altijd uit in de Javastraat. Goede insprekers, heldere wensen. Kansen en problemen vroegtijdig bespreken is essentieel. Denk aan goede oversteekplaatsen en een goed toegankelijke stoep.’
