Silbersee is een bijzonder operacollectief dat keer op keer met wonderschone producties naar buiten komt. Silbersee gelooft in muziektheater dat midden in de samenleving staat: artistiek scherp, maatschappelijk betrokken en altijd gedreven door nieuwsgierigheid naar de ander. Naast hun reguliere producties organiseren zij sinds vorig jaar wekelijks theaterlessen voor een bijzondere groep senioren van 65 tot en met 99 jaar, die actief en vol enthousiasme samenkomt.

Tekst: Albert Bronk | Fotografie: Bowie Verschuuren

Het initiatief bouwt voort op de ervaringen die zijn opgedaan tijdens het maken van Café de Verlossing, waarin twaalf senioren naast vijf professionele spelers op het podium stonden. Wat gebeurt er wanneer senioren deelnemen aan een professioneel artistiek maakproces? Iedere woensdag komen de deelnemers bijeen in buurthuis De Meevaart in de Indische Buurt. Vanwege de grote belangstelling is de groep inmiddels opgesplitst in twee groepen.

Het enthousiasme is elke week groot. Al snel werd duidelijk dat hier iets ontstond dat zich niet laat vangen in publieksaantallen of evaluatieformulieren: meer durf, meer verbondenheid en meer creatieve kracht. Maar wat precies? En hoe maak je dat zichtbaar zonder het plat te slaan tot cijfers? Die vragen vormden de aanleiding voor een impactanalyse naar de persoonlijke, sociale en artistieke effecten van het traject.

Vriendschap
Lucy (66) en Anton (69) zijn twee van de senioren die iedere week naar de bijeenkomsten komen. Beiden hadden vooraf geen enkele ervaring met acteren. Anton vertelt: ‘Na mijn pensionering probeer ik zoveel mogelijk leuke en creatieve dingen te doen. Vanaf het eerste moment heb ik me hier thuis gevoeld. De docenten zijn van hoog niveau en weten precies hoe ze met deze doelgroep moeten omgaan. We doen van alles: zingen, teksten leren en samenwerken aan een presentatie die aan het begin van de zomer in Broedplaats De Sloot plaatsvindt. De groep is hecht en er zijn al verschillende vriendschappen ontstaan.’

Lucy herkent dat direct. ‘In het begin is het best wennen. Ik had veel moeite met teksten leren en vooral met zingen. Ik had nooit gedacht dat ik dit kon. Maar met elkaar en met de juiste technieken gaat het iedere keer beter. Samen creatief bezig zijn is fijn en je voelt je weer jong. Begin juli ronden we het traject af met een presentatie waarin we verschillende scènes spelen. Het gaat een heel bijzondere dag worden.’ Beide senioren hopen dat de toneellessen in De Meevaart ook volgend jaar doorgaan.

Er tegenaan
Anton: ‘Het geeft ons extra energie en je steekt er iedere keer veel van op. We zijn altijd getroffen door de uitstekende sfeer, en ook de medewerkers van De Meevaart leveren daar een belangrijke bijdrage aan. Tussen de middag eten we samen soep en brood en ontstaan er mooie gesprekken. Daarna gaan we er weer tegenaan om nog meer te leren. De maatschappij zou er voor senioren een stuk mooier uitzien als er meer van dit soort gezelschappen zouden ontstaan. Ik merk in mijn omgeving dat veel leeftijdsgenoten interesse hebben om mee te doen. Het leven kan zo mooi en creatief zijn.’