Twee jaar na de opening groeit Yangon Delight verder uit tot een bijzondere plek in Oost. Het restaurant aan de Linnaeusstraat was het eerste Birmese restaurant van Nederland en trekt inmiddels niet alleen buurtbewoners, maar ook gasten uit heel Europa. Ondanks de werkzaamheden aan de Linnaeusstraat blijft eigenaresse Thandar Soe optimistisch. ‘We worden steeds beter’, zegt ze.
Arie Martijn Schenk
Toen Yangon Delight in 2024 de deuren opende, bracht het een keuken naar Amsterdam die hier nog nauwelijks bekend was. Inmiddels staat het restaurant stevig op de kaart. Veel gasten keren regelmatig terug en volgens Thandar komen sommige bezoekers juist nu bewust langs om het restaurant te steunen tijdens de periode waarin de straat minder goed bereikbaar is.
‘De omzet dit kwartaal ligt wel wat lager dan onze eerste kwartaal voor de afsluiting van de Linnaeusstraat’, vertelt ze. ‘Maar veel gasten blijven komen. Dat waarderen we enorm.’
Authentieke keuken uit Myanmar
Vanaf het begin draaide Yangon Delight om authentieke gerechten uit Myanmar, het land dat vroeger bekend stond als Birma. De keuken vormt een kruispunt van invloeden uit India, China, Thailand, Laos en Bangladesh, maar heeft tegelijkertijd een heel eigen karakter.
Volgens Thandar staat de ontwikkeling van de kaart nooit stil. ‘We verbeteren onze gerechten en we verfijnen de smaken. Alles is vers en authentiek.’ Dat zie je ook terug op de vernieuwde menukaart. Zo verscheen de Tofu Thoke als nieuw voorgerecht op de kaart: een salade met aardappel, tofu, verse sjalot, koriander, chilivlokken, geroosterde kikkererwten en limoen.
Bij de hoofdgerechten springt vooral Moh Hin Gar in het oog, het nationale gerecht van Myanmar. De geurige vissoep met rijstvermicelli, citroengras, gember en krokante lotus geldt voor veel Birmezen als ultiem comfortfood.
Ook nieuw zijn de Nga Kyaw Hnat, een zeebaarsgerecht met gekaramelliseerde uien en tomaten, en de veganistische Three Some Pan Hin, een Birmese dhalcurry met geroosterde groenten en tomatensambal.
Voor liefhebbers van zoet kwamen er eveneens nieuwe nagerechten bij, waaronder Mont Lone Yay Baw en Mont Lone Gyi, twee traditionele desserts met kleefrijst, palmsuiker, kokos en de opvallend blauwe kleur van de butterfly pea flower.
Gasten uit heel Europa
Dat Yangon Delight inmiddels een bijzondere positie inneemt binnen de Birmese gemeenschap merkt Thandar regelmatig. ‘Birmezen die vanuit andere Europese steden Amsterdam bezoeken, komen soms speciaal hier eten’, vertelt ze. ‘Dat vind ik heel bijzonder.’
Tegelijkertijd blijft het restaurant ook een buurtfunctie vervullen. Op zonnige dagen zit het terras aan de Linnaeusstraat vol met buurtbewoners, vaste gasten en passanten. De vegetarische en veganistische gerechten blijken daarbij populair. Een groot deel van de kaart bestaat uit plantaardige opties.
Verhalen aan Tafel
Nieuw is het initiatief Verhalen aan Tafel. Op de laatste woensdag van iedere maand schuiven Amsterdammers bij elkaar aan voor een gezamenlijk Birmees diner. Het idee gaat verder dan alleen eten. De avonden zijn bedoeld om mensen met verschillende achtergronden met elkaar in gesprek te brengen. ‘Het gaat om verbinding maken en gesprekken voeren’, zegt Thandar. ‘Dat werkt heel goed.’
Tijdens de bijeenkomsten genieten deelnemers van een Birmees driegangendiner en maken ze kennis met mensen die ze anders waarschijnlijk nooit zouden ontmoeten. Het initiatief wil polarisatie tegengaan en verbinding versterken. Om deelname toegankelijk te houden geldt voor Stadspashouders een sterk gereduceerd tarief.
Meer dan een restaurant
Vorig jaar sprak Thandar haar gasten toe als de ‘hartslag van Yangon Delight’ en haalde ze geld op voor slachtoffers van de aardbeving in Myanmar. Diezelfde gedachte klinkt twee jaar later nog steeds door. Yangon Delight verbindt Amsterdam met Myanmar, buurtbewoners met reizigers en onbekenden met elkaar. Aan de Linnaeusstraat groeide in korte tijd niet alleen een restaurant, maar ook een ontmoetingsplek waar verhalen, herinneringen en smaken samenkomen.
