Voor de vierde zomer op rij toont Museum Rembrandthuis een selectie prenten van Rembrandt uit de eigen, rijke collectie. Waar verleden jaar Amsterdam centraal stond, vanwege het jubeljaar, is nu gekozen voor een ander thema. Deze keer zijn zo’n vijftig prenten en twee schilderijen van Rembrandt te zien die in een bescheiden bestek Rembrandts doen en laten tonen: Rembrandt & het leven.
Anne-Mariken Raukema. Foto’s Rembrandthuis en Stadsarchief Amsterdam
In Rembrandt & het leven zie je een heel leven aan je voorbijtrekken, van wieg tot graf. Elke levensfase had voor Rembrandt iets interessants. Hij had een goed oog voor het wonderbaarlijke van het dagelijkse. Van de gebalde vuistjes van een huilende baby en de ondeugende blikken van jonge geliefden tot de schoonheid van een gerimpeld gezicht. Niet denkbaar dat de vier kinderen die hij met Saskia van Uylenburg kreeg – waarvan alleen Titus volwassen werd – en de dochter die hij na Saskia’s dood met Hendrickje Stoffels kreeg, als voorbeeld golden.
Etsen met bruikleen
Logisch dus dat de kleine, maar fijne expositie is ingedeeld in vieren, met een toetje. Jong, volwassen, oud en na het leven. Hier hangen vooral etsen, variërend in omvang van een grote postzegel tot een forse ansichtkaart. Maar alles uiterst gedetailleerd. In de laatste ruimte, de Schatkamer, hangt Rembrandts schilderij De anatomische les van Jan Deijman. Dit bijzondere doek hangt er al even; het is een collegiale bruikleen van het Amsterdam Museum, dat het nu zelf niet kan tonen vanwege de verbouwing.
Leeftijdgenoten
Wie Rembrandts werk een klein beetje kent, weet dat hij veel putte uit de Bijbel. Dus veel taferelen. De meester moet het leuk hebben gevonden om kinderen toe te voegen aan de bijbelscènes. Alsof hij gedacht heeft dat de kijker niet alleen naar oude mannen hoefde te kijken. Met zijn etsen van Driekoningen en studenten bij kaarslicht speelde hij ook op de etsplaat als geen ander met licht en lichtval. Volwassenen lopen bijna uit de etsen, ook al zijn ze vijf eeuwen oud. Ze kregen allemaal een rol: arbeider, koning, bedelaar, geleerde of rijkaard. Het waren Rembrandts eigen leeftijdgenoten, die door kleding en attributen herkenbaar werden.
Ook ouderen waren voor Rembrandt interessant. Hij geeft ze weer met lange baarden, kroezend haar en vol rimpels. Hij geeft ze kwetsbaar weer, zoals bij de prent van de blinde Tobit, die zijn zoon na een lange afwezigheid thuis hoort komen. Hoewel al flink op leeftijd, snelt hij naar de deur om zijn zoon in de armen te sluiten. Onderweg stoot hij zelfs het spinnewiel omver en struikelt hij bijna over de hond.
Doe het zelf
In de tekenstudio, op de derde verdieping van de tentoonstellingsvleugel, kunnen bezoekers – kinderen en volwassenen – hun eigen kunstwerk maken. Wie wil kan zich laten inspireren door een van Rembrandts prenten uit de tentoonstelling. Er staan voldoende tekentafels, tekenmaterialen. En een makkelijke instructie klaar om het eens te proberen. Deze activiteit is gratis, altijd beschikbaar en geschikt voor iedereen vanaf 6 jaar.
Op zondag 14 juni viert Museum Rembrandthuis dat het 115 jaar bestaat. Iedere bezoeker ontvangt die dag een Rembrandtesk cadeautje. Speciaal voor het jubileum organiseert het museum een bijzondere winactie. De winnaars hiervan worden op deze dag – in vol ornaat, dus gekostumeerd – gefotografeerd door fotograaf Hermen van de Waal van Studio Macula in Rembrandts stijl.
De tentoonstelling Rembrandt & het leven is te zien tot en met zondag 30 augustus.
